tag:blogger.com,1999:blog-77429297061385518642012-01-27T16:56:07.643+02:00<br> <br> <br> <b>Γεια σας!</b> <br> <br> <br>Αυτός είναι "<b>ο χώρος μας</b>"! <br>Μην εκπλαγείτε αν εκεί που αναφέρω κάποιο ποίημά ή διήγημά μου, μετά αναφέρω τελείως τεχνικά ή υλιστικά ζητήματα! <br>Όπως στη ζωή, τη μία μπορεί να "φιλοσοφείς" γύρω από την κοσμική σου ύπαρξη και την άλλη να παιδεύεσαι να κατεβάσεις κάτι από ίντερνετ! Ήμαστε άλλωστε μέρος μιας σύνθετης ολότητας είτε το καταλαβαίνουμε έντονα είτε καθόλου! <br> <br> <b>Καλό μας ταξίδι!</b>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.comBlogger511100tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-25231755326014453822012-01-25T22:33:00.001+02:002012-01-27T16:56:07.676+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-PfnmCkHXWI8/TyBk1Pq-iCI/AAAAAAAAAb0/06Yp1jcQ5WM/s1600/Pirate_Flag_PC.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://2.bp.blogspot.com/-PfnmCkHXWI8/TyBk1Pq-iCI/AAAAAAAAAb0/06Yp1jcQ5WM/s400/Pirate_Flag_PC.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">Ας είμαστε και λίγο... επίκαιροι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Πειρατεία</b>! Τί όρος κι αυτός ε;!</div><div style="text-align: justify;">Έχει ρίζες καθαρά Ελληνικές! Το ξέρατε; Από εμάς ξεκίνησε να υφίσταται σαν όρος διεθνώς!</div><div style="text-align: justify;">Δεν υπονοώ κάτι βέβαια με αυτό, απλή ενημέρωση κάνω!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το κακό είναι ότι έχει παρερμηνευτεί τελείως στη σύγχρονη εποχή.</div><div style="text-align: justify;">Ενώ λοιπόν αφορούσε καθαρά, ό,τι είχε να κάνει με πλοία και θάλασσες, σήμερα πια έχει αποτυπωθεί στη σκέψη μας, να έχει να κάνει κυρίως με υπολογιστές και διαδίκτυο.</div><div style="text-align: justify;">Κάποτε έλεγε κανείς «<b>πειρατής</b>» και αυτομάτως μας ερχόταν στο μυαλό η εικόνα αυτού του μονόφθαλμου καπετάνιου με τον γάντζο και το κομμένο πόδι που, με έμβλημά του τη μαύρη σημαία με τη νεκροκεφαλή και τις χατζάρες χιαστή από κάτω, καταδυνάστευε με το πάνοπλο πλοίο του και το εγκληματικής προέλευσης πλήρωμά του, όποια πλοία έπεφταν στο δρόμο του αλλά και απροστάτευτα λιμάνια.</div><div style="text-align: justify;">Τώρα όμως, με την ίδια λέξη ιδιαίτερα οι νεότεροι, φαντάζονται έναν ασπρουλιάρη τύπο, ατημέλητο και με γυαλιά οράσεως, καθισμένο τις ατελείωτες ώρες πίσω από οθόνες υπολογιστών και, με παρεμφερούς εικόνας έμβλημα αλλά ψηφιακής μορφής, να καταδυναστεύει αντίστοιχα με τους πανίσχυρους υπολογιστές του <i>(και χωρίς πλήρωμα)</i>, τις επαρκώς «απροστάτευτες» μεγαλοεταιρίες - θύματα.</div><div style="text-align: justify;">Και «τέλος δεν έχει» που λένε αφού πάνε να μας το αλλάξουν κι αυτό, με το να μας πείσουν πως, πειρατές πια είναι άλλες, επίσημες μεγαλοεταιρίες που, πλέοντας μέσα από παραθυράκια νόμων, επιτρέπουν και κυρίως προωθούν την ψηφιακή καταδυνάστευση, πάλι των επαρκώς «απροστάτευτων» μεγαλοεταιριών - θύματα. Με ιδία οφέλη βέβαια που φτάνουν σε αμύθητα ποσά αλλά από εμάς πια, τους «κλεπταποδόχους» - downloaders.</div><div style="text-align: justify;">Μπερδευτήκατε; Μα γιατί;! Έτσι δεν είναι τα πράγματα;</div><div style="text-align: justify;">Είναι να μην είναι πιασάρικος ένας όρος. Αν τύχει και γράφει καλά, τον παίρνουν και τον κάνουν... πορνό. «Τα πάντα, όλα»!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θα μου πει κανείς «<i>Καλά ρε φίλε, εδώ γίνεται χαμός στο ίντερνετ με το θέμα κι εσύ ασχολείσαι με την ακριβολογία του όρου;!</i>» και θα είχε και το δίκιο του. Γι αυτό, δε το συνεχίζω άλλο προς αυτή τη ρότα. Να πω μόνο πως τα ανέφερα αυτά γιατί είναι ενδεικτικά προς την ουσία του πράγματος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θα δοκιμάσω να προσεγγίσω κι εγώ το ζήτημα λοιπόν, με πιο κλασικές περπατημένες.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">«<i><b style="color: red;">Κλείσανε την MegaUpload!</b></i>»</span></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ytd3dGMVH9w/TyBlfl9KSFI/AAAAAAAAAb8/Bsrl9FhcLdQ/s1600/Megaupload_Closed.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="130" src="http://3.bp.blogspot.com/-ytd3dGMVH9w/TyBlfl9KSFI/AAAAAAAAAb8/Bsrl9FhcLdQ/s200/Megaupload_Closed.jpg" width="200" /></a></div>Η είδηση έκανε παγκοσμίως πάταγο!<br />Τόσο πάταγο δε που, σε ταχύτατους ρυθμούς αυτοπροστατευτικής αντίδρασης, άρχισαν να κλείνουν ή να υπολειτουργούν σα ντόμινο από μόνες τους κι ένα σωρό άλλες τέτοιες εταιρίες. Μικρότερης δυναμικής μεν, παρόμοιων υπηρεσιών δε.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κάποιοι κοντόφθαλμοι από τους εμπνευστές τέτοιων κινήσεων, ίσως νομίζουν πως «ο στόχος επετεύχθη»!<br />Το πλήγμα σίγουρα ήταν σημαντικό στο χώρο, δε μπορώ να πω! Άσε που πουλάει και σα τρελό! Ως εδώ καλά χαίρονται λοιπόν. Το θέμα όμως είναι πως, η όλη κατάσταση, θυμίζει απλά αντιπερισπασμό απόγνωσης. Κάνανε ζημιά μεν αλλά σε ένα πεδίο μάχης που οι εναλλακτικές είναι τόσες όσες και οι κατευθύνσεις του ορίζοντα. Το νερό έχει μπει εδώ και καιρό πια στο αυλάκι. Ακόμα και να βάλεις κάποιο πρόχειρο ανάχωμα, το νερό σύντομα θα υπερχειλίσει και θα βρει και πάλι το δρόμο του από άλλα αυλάκια, με ό,τι σημαίνει μια τέτοια αλλαγή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και στο κάτω - κάτω δηλαδή, τί φταίει η κάθε εταιρία παροχής τέτοιων υπηρεσιών;!</div><div style="text-align: justify;">Σαφώς και το μεγαλύτερο ποσοστό των όσων αποθηκεύονταν εκεί, ήταν προϊόν της λεγόμενης «κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας», δε κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ωστόσο, μια τέτοια εταιρία, δεν εμπλέκονταν στο παραμικρό ως προς την επιλογή των δεδομένων που αποθηκεύονταν στους χώρους της. Ήταν τέτοια, η βασική αρχή της φύσης των υπηρεσιών της. Αν μάλιστα λάμβανε την όποια γραπτή καταγγελία, για το παράνομο του θέματος σε κάτι από αυτά, χωρίς περεταίρω διερεύνηση το ξήλωνε. Άρα, πού στηρίζεται το κατηγορητήριο και με τί ισχυρά νομικά πλαίσια καταλήγει μια οποιαδήποτε υπηρεσία κρατικής προέλευσης, να επεμβαίνει με τόσο καταλυτικό τρόπο, στη λειτουργία μιας επίσημης όσο και νόμιμης ιδιωτικής εταιρίας;</div><div style="text-align: justify;">Έχουμε χάσει τελείως τη μπάλα;! Έχουμε υποβαθμίσει τελείως κάθε αξία νομικής ισχύος των δικαιωμάτων της ιδιωτικότητας;!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δηλαδή, σε τί διαφέρει, στη βάση του, αυτό που κάνουν οι τράπεζες με τις θυρίδες τους <i>(και όχι μόνο)</i>; Άραγε δε μπορεί ο κάθε κλέφτης να φυλάει τα κλοπιμαία του σε θυρίδα οποιασδήποτε τράπεζας στον κόσμο σα κύριος; Δεν είναι μάλιστα και πολύ βολικό το να το κάνει έτσι; Τον ελέγχει η τράπεζα, ως προς το περιεχόμενο, σε οποιαδήποτε περίπτωση ;</div><div style="text-align: justify;">Η απάντηση είναι γνωστή και αυτονόητη. Σαφώς και <b>όχι</b>! Και καλά κάνει βέβαια γιατί, μεταξύ των άλλων, αυτό είναι και το νόημα ύπαρξης θυρίδων. Το ότι δηλαδή, ενώ ανήκουν στην τράπεζα, να νοικιάζονται στον δικαιούχο - πελάτη τους ώστε να μπορεί αυτός να εναποθέτει εκεί, ό,τι ο ίδιος επιθυμεί χωρίς να δίνει λόγο πουθενά. Τί θα γίνει τώρα; Θα κλείσουν και τις τράπεζες σε δεύτερο χρόνο;! Δε νομίζω!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μερικοί - μερικοί προφασίζονται ότι τέτοιες εταιρίες - «πειρατές», έδιναν κίνητρα κέρδους στους uploaders τους, πράγμα που ήταν <i>(και καλά)</i> μεμπτό αφού έτσι παρακινούσαν την αύξηση της παράνομης διακίνησης υλικού.<br />Όμως, πραγματικά, που είναι το κακό σε αυτό; Μη στεκόμαστε στις κατά παραγγελία μεταφράσεις.<br />Μια ιδιωτική εταιρία θέλει να αυξήσει τους τζίρους της, δίνοντας υγιή κίνητρα στον κόσμο, ώστε να γίνουν περισσότεροι οι πελάτες της και να αυξήσει με τη σειρά της τον τζίρο της.<br />Αυτός δεν είναι ο σκοπός στο ελεύθερο εμπόριο; Τώρα, το αν αυτό ωθεί παράλληλα, την όποια μεγέθυνση του αρνητικού φαινομένου ως παρενέργεια, δεν είναι θέμα της εταιρίας καθαυτής. Δεν παρανομεί πουθενά με την παροχή νόμιμων κινήτρων.<br />Και πάλι θα φέρω σα παράδειγμα, τα ανταγωνιστικά κίνητρα των τραπεζών που, μεταξύ των άλλων, σαφώς και ωφελούν ιδιαίτερα τη διακίνηση απίστευτων ποσών μαύρου χρήματος. Φταίει η τράπεζα σε αυτό;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ότι κάτι φταίει γενικότερα σε κάθε παρενέργεια είναι σίγουρο. Όμως το ζητούμενο είναι, να βλέπουμε όλοι μας την <b>πηγή</b> του κάθε κακού και όχι να τα παίρνει όλα η μπάλα για την πιθανή ευκολία μας.</div><div style="text-align: justify;">Το πρόβλημα περί προστασίας, θα έπρεπε να λυθεί από τις ίδιες τις εταιρίες - θύματα, αυτές που προασπίζονται δηλαδή τη «νόμιμη» εκμετάλλευση <i>(τί οξύμωρο αλήθεια;!)</i> των πνευματικών δικαιωμάτων. Θα έπρεπε να δουν και να λύσουν το πρόβλημα από τη ρίζα του.</div><div style="text-align: justify;"><br />Από πού ξεκινά το πρόβλημα ουσιαστικά;<br />Δε χρειάζονται πτυχία για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα. Οι κύριοι παράγοντες είναι οι ιδιαίτερα υψηλές τιμές των προϊόντων τους και η δυσκολία διάθεσής τους με τους παραδοσιακούς τρόπους - φυσικά μαγαζιά. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι βέβαια αλλά δευτερευούσης σημασίας.</div><div style="text-align: justify;">Αν έβλεπαν το πρόβλημα από την σωστή οπτική γωνία λοιπόν και έβαζαν στο τραπέζι όλα τα εφόδια - εργαλεία <i>(το άπλετο χρήμα τους, τους υπερσύγχρονους εξοπλισμούς τους κ.λ.π.)</i> που έχουν και με το παραπάνω, θα έδιναν συντομότατα λύσεις στο πρόβλημά τους. Λύσεις που δε θα χρειάζονταν καν επεμβάσεις αστυνομικού χαρακτήρα και άρα ούτε θα είχαν αρνητικές αντιδράσεις από κανέναν.</div><div style="text-align: justify;">Αν ο σύγχρονος κόσμος, οι απλοί άνθρωποι, ένιωθαν ότι θα μπορούσαν να έχουν <b>γρήγορα κι εύκολα</b> <i>(μέσω ίντερνετ)</i>, ό,τι κυκλοφορεί στην σχετική αγορά αλλά από τον επίσημο πάροχο - εταιρία και με πραγματικά <b>πολύ φτηνή τιμή</b>, δε θα είχε κανείς τους, κανένα λόγο, να πληρώνει το παραμικρό, οπουδήποτε αλλού, ώστε να προμηθεύεται αυτό που θέλει από πλάγιες - ύποπτες οδούς, αμφίβολης αποτελεσματικότητας. Ούτε οι uploaders φυσικά θα είχαν λόγο να ανεβάζουν παράνομο υλικό με τα όποια ρίσκα τους. Ούτε οι εταιρίες - «πειρατές» θα την πλήρωναν για τις υπηρεσίες τους αφού, εκ των πραγμάτων πια, θα αφορούσαν μόνο απολύτως νόμιμες διακινήσεις δεδομένων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: #e06666; text-align: justify;"><span style="font-size: large;">Τα πάντα κινούνται κάτω από τον βασικό φυσικό νόμο «<b>δράση - αντίδραση</b>», είτε μας αρέσει είτε όχι!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-2523175532601445382?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-6661091291014572222012-01-17T14:37:00.000+02:002012-01-27T16:19:55.870+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-lDfULVmDhwI/TxVqoVRrQZI/AAAAAAAAAZE/qPGmylu_kFA/s1600/fall_apart_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-lDfULVmDhwI/TxVqoVRrQZI/AAAAAAAAAZE/qPGmylu_kFA/s400/fall_apart_1.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><b>Πού πάμε ρε παιδιά;</b><br />Πόσο ακόμα πρέπει να κατέβουμε σε κάθε επίπεδο;<br />Κάτι ακούω για «τον πάτο» αλλά μάλλον δεν έχει πάτο αυτή η κατρακύλα! Μόνο κατρακύλα έχει! Όλο και πιο κάτω, όλο και χειρότερα!<br /><br />Μας κορόιδεψαν, μας ξανακορόιδεψαν, μας ματαξανακορόιδεψαν, συνέχεια μας κοροϊδεύουν κι εμείς εκεί, μυαλό δε βάζουμε με τίποτα! Συνεχώς με μια απόλυτα αδικαιολόγητη ελπίδα ότι και καλά, με έναν μαγικό τρόπο, κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο κάποια στιγμή! Έστω και μόνο για εμάς! Έστω και μόνο για τον μικρόκοσμό μας! Διατηρούμε, σχεδόν με το ζόρι, αυτή την ανάμνηση της ψευδεπίγραφης μεν αλλά και τόσο δελεαστικής δε ευημερίας που είχαμε μέχρι και λίγα χρόνια πριν. Κλείνουμε τα μάτια στα προφανή και κινούμαστε σαν υπνοβάτες στον ονειρικό μας κόσμο. Και αυτοί με τη σειρά τους εκεί, συνεχίζουν να ρουφάνε από το αίμα μας! Κάποτε τουλάχιστον χρησιμοποιούσαν και αναισθητικό. Αργότερα περιορίστηκαν απλώς στα παυσίπονα. Τώρα πια όμως στεγνά! Ούτε καν τα στοιχειώδη! Απροκάλυπτα ρουφάνε από το όλο και λιγότερο αίμα μας και το κάνουν, όχι μόνο από κάποια λίγα σημεία πρόσβασης που οι ίδιοι πάλι είχαν δημιουργήσει προς αυτό αλλά απ’ όπου βρουν ελεύθερο δέρμα. Ορμάνε και σχίσουν, τρυπάνε, κάνουν οτιδήποτε θα μπορούσε να προκαλέσει την αιμορραγία μας ώστε να καλύψουν έτσι την ακόρεστη και αρρωστημένη δίψα τους. Κι εμείς εκεί! Με την ανάμνηση μόνο, της γλυκιάς αίσθησης του αναισθητικού! Έχουμε γίνει μετρ της αυθυποβολής!<br /><br />Επιτέλους, ας βγούμε από την ψευδαίσθησή μας! Ας ανοίξουμε τα μάτια όσο τρομακτικό κι αν είναι αυτό! Ας το κάνουμε, όσο έχουμε λίγη ζωή ακόμα μέσα μας!<br /><br />Ναι, το καταλαβαίνω ότι αυτό που θα αντικρύσουμε, θα δείχνει σα να είναι ο χειρότερος εφιάλτης μας. Όμως, όσο και να μη μας αρέσει, δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητά μας. Τουλάχιστον έτσι, ενδέχεται να έχουμε κάποιες, έστω και λίγες, ελπίδες να επιβιώσουμε τελικά. Όχι χωρίς απώλειες. Όχι με τις καλύτερες προδιαγραφές, έτσι κι αλλιώς πια! Τουλάχιστον όμως να καταφέρουμε να επιζήσουμε κάπως, ξέροντας με τί έχουμε να κάνουμε! Ίσως έτσι, να λειτουργήσει πάλι ο ναρκωμένος μηχανισμός αυτοάμυνάς μας και να μας δώσει τη δύναμη να παλέψουμε με τα αιμοδιψή όρνεα.<br />Δυστυχώς δε μπορώ να σας πω τον ακριβή τρόπο που θα μπορούσε να γίνει αυτό. Πιθανότατα δεν υπάρχει τέτοιος, όχι σε μορφή πρόβλεψης τουλάχιστον. Μπορώ όμως να γνωρίζω πως, ο άνθρωπος σαν είδος, έχει αποδείξει μέσα στους αιώνες πως είναι σε θέση να ανταπεξέλθει ακόμα και στις πιο δύσκολες των συνθηκών αρκεί να έχει συνείδηση της κατάστασής του. Αρκεί να μην κοιμάται τη στιγμή που θα έπρεπε να αγωνίζεται.<br /><br />Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται σε πολλούς αυτό που θα πω, το πιο δύσκολο σε αυτή την υπόθεση δεν είναι το μετά, δεν είναι η ίδια η «μάχη με τα τέρατα». Το πιο δύσκολο είναι η αρχή. Η συνείδηση δηλαδή της κατάστασής μας. Το να αντιληφτούμε το ότι βρισκόμαστε σε έναν λήθαργο και μάλιστα, να το καταφέρουμε αυτό, μέσα από τον ίδιο τον λήθαργό μας.<br />Ξαφνικά, ίσως σας δείχνει απίθανο - τραβηγμένο - παράλογο όλο αυτό. Είναι φυσικό, Έχει να κάνει με την συνήθη τάση απόρριψης που ενεργοποιείται αυτόματα για να μας προστατέψει(;) από το ξεβόλεμά μας. Αυτό όμως ακριβώς είναι και το σημείο - πέρασμα, από τη μια κατάσταση στην άλλη. Το να δαμάσουμε τη λογική μας, να δεχθεί αυτό που η ίδια έχει βολευτεί να θεωρεί ως απίθανο. Να δει ότι τελικά είναι παραπάνω από πιθανό. Να πειστεί ότι αυτό ακριβώς είναι το μόνο πιθανό. Πρακτικά δηλαδή, το ότι αυτό είναι το πραγματικό και όχι το άλλο που μας τραβά με όλη του τη δύναμη, μια δύναμη ισχυρότατη δε λέω, κάθε συνήθεια άλλωστε έχει τρομερή δύναμη, πόσο μάλλον αυτή!<br />Χωρίς αυτό, το πρώτο και τόσο σημαντικό βήμα, δεν υπάρχει καμία ελπίδα. Όσο παραμένουμε κουρνιασμένοι πίσω από τα τόσο σαθρά προκαλύμματά μας, μέσα στα χάρτινα καβούκια μας, είμαστε σα τα πρόβατα που κάθονται υπομονετικά στο μαντρί τους και αναμασάνε «ευτυχισμένα» το χόρτο τους ενώ λίγο δίπλα, το σφαγείο δε σταματά να τα αποδεκατίζει.<br /><br />Όσοι επιτρέψατε στον εαυτό σας, να φτάσετε μέχρι αυτό το σημείο και νιώσατε κάτι απροσδιόριστο να σας ενοχλεί, κάτι σα το πετραδάκι στο παπούτσι σας, να ξέρετε ότι είσαστε σε καλό σημείο. Σημαίνει ότι έχετε ακόμα ενεργά αισθητήρια. Σημαίνει ότι έχετε την ελπίδα να καταλάβετε τη διαφορά μεταξύ του εικονικού και του πραγματικού αρκεί να το δουλέψετε περισσότερο ώστε να μη μείνετε απλά σε αυτό. Αρχίστε να κοιτάτε τα διάφορα γύρω σας περισσότερες φορές. Δοκιμάστε να τα ξαναδείτε αφαιρώντας φίλτρα από τα μάτια της αντίληψής σας. Τέτοια φίλτρα συνήθως είναι η παραπληροφόρηση που έχει βαφτιστεί περίτεχνα ως επίσημη πληροφόρηση. Προσπαθήστε να βγάλετε από τη μέση όλες αυτές τις κουραστικές και ανούσιες πληροφορίες που μας μοιράζουν διαρκώς όλα τα κλασικά μέσα ενημέρωσης και δείτε τί πραγματικά συμβαίνει γύρω σας. Μη νομίζετε ότι είναι απλό. Έχουμε εθιστεί σε αυτού του τύπου την πληροφόρηση. Δεν είναι απλό να την εγκαταλείψουμε σα να μην υπάρχει. Θέλει να κάνουμε την υπέρβασή μας σε αυτό το θέμα. Οι περισσότεροι τουλάχιστον. Μη παραμυθιάζεστε ότι και καλά έτσι αδιαφορείτε για τα κοινά. Καμία σχέση. Ίσα - ίσα που έτσι έχετε ελπίδα να προχωρήσετε στο επόμενο βήμα που μόνο σκοπό έχει τα κοινά με την έννοια του κοινού καλού.<br /><br />Ακόμα κι αν το καταφέρετε αυτό το βήμα, δεν αρκεί να επαναπαυτείτε σε αυτό.<br />Χρειάζεται εσωτερικής μορφής διάδοση για όλο αυτό που συμβαίνει. Πρέπει ο καθένας μας, με τη σειρά του, να προσπαθεί με τον απλό του λόγο, να μεταφέρει όλες αυτές τις ιδέες στον διπλανό του. Είναι απόλυτης σημαντικότητας βήμα αυτό. Χωρίς αυτό, μετά από λίγο, θα χαθεί το ενδιαφέρον και θα κυλίσουμε ξανά στην ίδια κατάσταση. Μπορεί να νομίζουμε ότι αντιστεκόμαστε γιατί πια γνωρίζουμε, όμως ποτέ κάτι τέτοιο δεν ευδοκίμησε πραγματικά από μόνο του. Ποτέ ένας μόνος του δεν αρκεί για να αλλάξει κάτι τόσο μεγάλο. Το πολύ - πολύ να καταφέρει να γίνει μάρτυρας σε κάτι που δεν θα έχει γενικότερη αξία. Είναι περίπου αυτό που λένε ότι «ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη». Χρειάζεται να έχουμε, όσο το δυνατόν περισσότεροι, κοινή συνείδηση της αληθινής και όχι της εικονικής πραγματικότητάς μας. Και εδώ δυστυχώς, δεν υπάρχει κανένα μαγικό χαπάκι τύπου Matrix να το μοιράζουμε και να ξυπνάμε. Θέλει αγώνα, ιδιαίτερο αγώνα όχι μέσα από δρόμους βίας αλλά μέσα από πίστη προς το σκοπό μας και εξάσκηση της λογικής μας. Όλα ξεκινούν από την αντίληψή μας αλλά πρέπει να συνεχιστούν με το να βοηθηθεί ο κάθε άλλος, στο να μπορέσει να φτάσει στο δικό μας τουλάχιστον σημείο αν όχι και να το ξεπεράσει. Τότε μόνο θα μπορέσουμε να σταθούμε με ουσιαστικές αξίες απέναντι σε όλο αυτό το οργανωμένο εις βάρος μας σύστημα φθοράς.<br /><br />Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πολύ περισσότερα αλλά κατανοώ ότι θα γινόμουν πολύ κουραστικός για μια πρώτη επαφή με το θέμα. Θα κλείσω λοιπόν εδώ προς το παρόν, ελπίζοντας πως έχω αφυπνίσει έστω και ελάχιστους, έστω και ελάχιστα παραπάνω. Δικαιούμαι να ελπίζω, μόνο μέσα από <b>εσάς</b>...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-666109129101457222?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-79085666425755261622011-01-21T10:43:00.000+02:002012-01-27T15:24:15.917+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="background-color: tan; text-align: justify;"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TTk-9otDXQI/AAAAAAAAAUw/TTDVL9ObL4c/s1600/How_Are_You.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TTk-9otDXQI/AAAAAAAAAUw/TTDVL9ObL4c/s400/How_Are_You.jpg" width="352" /></a></div><br />Γεια σας!<br /><br /><div style="color: purple; font-family: inherit; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><b>Πώς είστε;</b></span></div><br />Η <b>ερώτηση</b> είναι απλή, η <b>απάντηση</b>;...<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://i.ytimg.com/vi/OBk3ynRbtsw/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/OBk3ynRbtsw?f=videos&c=google-webdrive-0&app=youtube_gdata" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/OBk3ynRbtsw?f=videos&c=google-webdrive-0&app=youtube_gdata" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-7908566642575526162?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-23063809749380226482011-01-18T14:49:00.001+02:002012-01-27T16:19:55.875+02:00<div justify;"="" text-align:=""><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TTWKyXiqFOI/AAAAAAAAAUk/vQXnx2uSVRc/s1600/blog-posting.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TTWKyXiqFOI/AAAAAAAAAUk/vQXnx2uSVRc/s400/blog-posting.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">Το σκεφτόμουν καιρό να γράψω κάτι και για το ίδιο το θέμα των blogs και του blogging γενικότερα αλλά όλο το ανέβαλα. Τώρα, δεν ξέρω γιατί ακριβώς, κάπως μου έκατσε και είπα να γράψω σχετικά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα θέματα που με απασχολούν βέβαια είναι πολλά και, αρκετά από αυτά, έχουν ξεκινήσει από τότε που κι εγώ ξεκίνησα να ασχολούμαι με το «σπορ». Εδώ, σκέφτομαι ωστόσο, να εστιάσω σε ένα, ίσως το σημαντικότερο για εμένα αλλά και που, πάνω κάτω, πιθανά να αφορά όλους μας. Από τους απλούς επισκέπτες έως ακόμα και τους έμπειρους κομπιουτεράδες – bloggers. Κατ’ αρχήν να διαχωρίσω από τώρα τη θέση μου και να πω για την ιστορία ότι προσωπικά εντάσσω το άτομό μου, πολύ περισσότερο στην ομάδα των τελευταίων αν και δεν έχω αφιερώσει τον απίστευτο χρόνο και κόπο για την συντήρηση αυτού εδώ του blog όπως π.χ. έχουν κάνει άλλοι και με το παραπάνω για τα δικά τους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το κύριο θέμα λοιπόν για εμένα έχει να κάνει με την <b>ανταπόκριση</b> των επισκεπτών ενός blog.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πάνω κάτω, σε διάφορα σημεία του blog μου, αναφέρομαι σε προτροπές προς όλους, στο να κάνουν τον στοιχειώδη κόπο και να δηλώσουν το παρόν τους με κάποιο σχετικό σχόλιο ή έστω και προσωρινό μήνυμά τους.</div><div style="text-align: justify;">Φυσικά, δεν περιμένω να το κάνουν όλοι όσοι έτυχε απλώς να μπουν κάπου στο blog μου και έφυγαν χωρίς να τους απασχολήσει τίποτα. Αναφέρομαι σε όσους ενώ μπήκαν, έστω και τυχαία πάλι, ένιωσαν κάτι να τους κεντρίζει το ενδιαφέρον και κάθισαν και το έψαξαν λίγο παραπάνω. Ακόμα περισσότερο σε όσους διάβασαν κάποιες αναρτήσεις μου. Πολύ περισσότερο βέβαια σε όσους αποφάσισαν να ξαναμπούν σε κάποιον επόμενο χρόνο τους. Σίγουρα σε όσους λίγους με γνωρίζουν προσωπικά <i>(λιγότερο ή περισσότερο)</i> ή έχουν δηλώσει να ενημερώνονται καταλλήλως, στις φάσεις προσθήκης νέων αναρτήσεών μου.</div><div style="text-align: justify;">Θα ήμουν τουλάχιστον παράλογος να περιμένω να δίνουν το έμπρακτο στίγμα τους όλοι μα όλοι οι περαστικοί από εδώ. Ούτε εγώ το κάνω αντίστοιχα. Περιμένω όμως, έστω οι υπόλοιποι που ανέφερα πριν, να καταλαβαίνουν το πόσο καλό – χρήσιμο – ευγενικό – ανθρώπινο είναι, το να <b>δείχνεις</b> έστω και το ελάχιστο από το ενδιαφέρον που τελικά δίνεις, σε κάποιον που κάνει ό,τι κάνει σχετικά, καθαρά από μια σαφώς εσωτερική του ανησυχία αλλά και χωρίς <b>καμία</b> απαίτηση όποιου τύπου «υλιστικής ανταπόδοσης».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μη κρυβόμαστε!</div><div style="text-align: justify;">Blogs <b>σαν</b> και το δικό μου υπάρχουν, καθαρά για να συντηρούν μια ανθρώπινη αλλά ιδιόμορφη επικοινωνία ανθρώπων που, κάπου μέσα τους, βλέπουν ότι έχουν κάτι τόσο κοινό μεταξύ τους αλλά και τόσο «ιδιαίτερο».</div><div style="text-align: justify;">Και μην παρεξηγηθώ! Δεν το έχω «καβαλήσει» και καλά με το δικό μου αποκλειστικά blog. Όταν λέω «Blogs σαν και το δικό μου» δεν εννοώ τόσο στο στήσιμο και στα όσα καλούδια τυχόν προσφέρουν. Εννοώ στον τρόπο προσέγγισης κάποιων θεμάτων – εννοιών. Μιλώ για αυτή την ιδιαίτερη αίσθηση που νιώθει κανείς να έχει, όταν βρίσκεται σε κάτι τόσο οικείο με αυτόν.</div><div style="text-align: justify;">Αυτομάτως βέβαια ξέρω ότι αυτό, από μόνο του, αποκλείει από το σκεπτικό μου, μια πολύ μεγάλη μερίδα επισκεπτών αφού, ίσως και οι περισσότεροι, συνήθως ψάχνονται για πολύ πιο «συμφεροντολογικού» χαρακτήρα θέματα όπως το να βρουν να κατεβάσουν καμιά ταινιούλα κ.λ.π.. Προς Θεού, δεν τους παρεξηγώ! Κι εγώ κάνω παρόμοια πολύ συχνά μάλιστα.</div><div style="text-align: justify;">ΟΚ, θα μπορούσα όμως να ζήσω και μόνο με τους υπόλοιπους! Μου φτάνουν οι <b>λίγοι και «καλοί»</b>. Καλοί βέβαια σύμφωνα με τα δικά μου δεδομένα, δε λέω. Αλλά και γι αυτούς, <b>αν</b> εγώ είμαι κάτι σε «καλός», για τα δικά τους δεδομένα θα είμαι.</div><div style="text-align: justify;">Με λίγα λόγια <b>και</b> εδώ ισχύει η λογική της «παρεούλας» και χρησιμοποιώ τη λέξη με την καλή της ερμηνεία και όχι όπως έχει συνηθιστεί τελευταία. Τί πιο ωραίο από το να νιώθεις ότι περιστοιχίζεσαι, έστω κι από λίγους αριθμητικά αλλά καλούς συνομιλητές – φίλους. Δεν χρειάζεται απαραίτητα η πλήρης φυσική επαφή. Και μόνο η δια γραπτού λόγου επαφή αρκεί τις περισσότερες φορές.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TTWLVgTRMWI/AAAAAAAAAUs/PflPYo2Gu4s/s1600/guest-posting-on-blogs.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="347" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TTWLVgTRMWI/AAAAAAAAAUs/PflPYo2Gu4s/s400/guest-posting-on-blogs.png" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">Δεν νιώθω και τόσο ωραία με το να λέω τα όσα λέω γιατί ξέρω πως, στο μυαλό κάποιων, μπορεί να ερμηνευτούν σαν... «ζητιανιά». Όχι όμως, δεν ζητιανεύω τίποτα από κανέναν. Τουλάχιστον όχι στην παρούσα φάση της ζωής μου και σίγουρα όχι εδώ. Ελπίζω δε, να μη χρειαστεί να το κάνω ποτέ και για τίποτα. Το μόνο που θα μπορούσα να ερμηνεύσω, κατά μία έννοια, ότι κάνω εδώ είναι, να προσπαθώ να «αφυπνίσω» όσους τυχόν «βολεύονται», σχετικά εύκολα, με το να σκέπτονται πως δεν υπάρχει πραγματικά κανένα <b>αληθινό</b> θέμα, κανένα συναίσθημα και πως όλα γίνονται από όλους, απλά και μόνο τελικά για κάποιο ταπεινό προσωπικό συμφέρον τους. Όχι ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει πλέον σε μεγάλο βαθμό και συχνότατα μάλιστα με προσωπεία «αγνών προθέσεων» όμως σίγουρα εδώ, <b>δεν</b> υπάρχει τέτοιο ζήτημα.</div><div style="text-align: justify;">Όλη η ιστορία, θα μπορούσα να πω ότι είναι, απλά ένα ενδιαφέρον «εγκεφαλικό ταξίδι» με συνταξιδιώτες όλους εμάς που τυχαίνει να έχουμε βρεθεί μαζί και να νιώθουμε κάπως παρόμοια.</div><div style="text-align: justify;">Άρα, <b>μη</b> στερείτε τον εαυτό σας από τη χαρά ενός τέτοιου ταξιδιού, τουλάχιστον όχι όταν σας προκύπτει τελικά. Πάρτε και εσείς το τιμόνι και οδηγήστε, εκεί που <b>και</b> εσείς θέλετε να πάμε, όλοι παρέα!</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TTWLC1fUkVI/AAAAAAAAAUo/DI4QYtsmciU/s1600/blog-posting-services.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="230" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TTWLC1fUkVI/AAAAAAAAAUo/DI4QYtsmciU/s400/blog-posting-services.jpg" width="400" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-2306380974938022648?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-22346022060848031882011-01-11T18:07:00.000+02:002012-01-27T16:15:17.795+02:00<div justify;"="" text-align:=""><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TSx9BEPleaI/AAAAAAAAAUc/h2a-gYbtJHU/s1600/RomanLabyrinthLoopedSpectrum.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TSx9BEPleaI/AAAAAAAAAUc/h2a-gYbtJHU/s400/RomanLabyrinthLoopedSpectrum.png" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;">Καλά, και ποιος νομίζεις ότι είσαι;!</div><div style="text-align: justify;"><b>Ποιος;</b></div><div style="text-align: justify;">Αλήθεια, νομίζεις ότι ξέρεις το ποιος είσαι ή ξέρεις ότι νομίζεις το ποιος είσαι;</div><div style="text-align: justify;">Γιατί άλλο να νομίζεις ότι ξέρεις και άλλο να ξέρεις ότι νομίζεις.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δηλαδή θέλω να καταλάβω, λες όσα λες και θεωρείς ότι ακούγεσαι όπως σε ακούς;</div><div style="text-align: justify;">Γιατί εγώ πάλι νομίζω ότι σε ακούω όπως εγώ θέλω τελικά.</div><div style="text-align: justify;">Γι αυτό και πιστεύω ότι νομίζεις πως σε ακούω όπως εσύ θέλεις.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Τί να πω;!</b></div><div style="text-align: justify;">Και άντε και να πω κάτι, εσύ νομίζεις ότι θα το ακούσεις όπως θα το πω;</div><div style="text-align: justify;">Μπα! Μάλλον ό,τι και να πω, θα είναι σα να το έχεις ακούσει εσύ και όχι σα να το είπα εγώ. Δηλαδή αυτό θα ισχύει για ‘σένα γιατί για ‘μενα θα έχω πει αυτό που νομίζω ότι λέω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μία απ’ τα ίδια δηλαδή.</div><div style="text-align: justify;"><b>Μία απ’ τα ίδια...</b></div><div style="text-align: justify;">Και μία και παραπάνω ίσως αλλά σίγουρα απ’ τα ίδια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ξέρω πως δεν καταλαβαίνεις πού το πάω.</div><div style="text-align: justify;">Δηλαδή και να νομίζεις ότι έχεις καταλάβει, αποκλείεται να σιγουρευτείς γιατί, για να σιγουρευτείς, θα έπρεπε να ήσουν εγώ, εγώ που το πάω όπου το πάω και φυσικά δεν είσαι εγώ.</div><div style="text-align: justify;">Όχι εσύ δηλαδή γιατί εγώ που τυχαίνει να ξαναδιαβάζω τα όσα έχω γράψει εδώ, είμαι σίγουρα εγώ όταν τα διαβάζω άρα ξέρω και πού το πάω. Για την ακρίβεια το έχω ήδη πάει και το ξέρω γιατί, όσο τα γράφω, ούτε εγώ ξέρω πού το πάω. Με πάει μόνο του. Δηλαδή έτσι νομίζω τώρα που τα γράφω και το κακό είναι ότι σου το λέω νομίζοντας ότι θα με ακούσεις ενώ ξέρω ότι θα ακούσεις αυστηρά και μόνο αυτό που εσύ ξέρεις να ακούς όταν διαβάζεις κάτι τέτοια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όχου, παράτα με επιτέλους...</div><div style="text-align: justify;">Μα μη το κάνεις πραγματικά, απλά νιώσε ότι μπορεί να ήθελα να το πω για να το μετανιώσω...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-2234602206084803188?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-10939344124949152422011-01-10T16:20:00.000+02:002012-01-27T16:17:25.500+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TSsVYyYPFDI/AAAAAAAAAUY/9cNJDSQxFCQ/s1600/Year+2011.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="272" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TSsVYyYPFDI/AAAAAAAAAUY/9cNJDSQxFCQ/s400/Year+2011.jpg" width="400" /></a></div><br /><div justify;"="" text-align:=""><div style="text-align: justify;">Μωρέ, παραλίγο να το ξεχάσω!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Καλή χρονιά</b> σε όλους σας!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πρώτ' απ' όλα σ' εσάς βέβαια που με διαβάζετε αλλά και στους υπόλοιπους που με αγνοούν σκοπίμως ή μη, βάσει άποψης (!) ή εμπάθειας (!) ή επειδή απλά έτσι τους κάθετε καλύτερα!</div><div style="text-align: justify;">Ευτυχισμένο λοιπόν και αυτό το νέο έτος! Όμως πραγματικά ευτυχισμένο, όχι απλά όπως τα προηγούμενα δηλαδή!</div><div style="text-align: justify;">Είθε, φεύγοντας ο παλιός ο χρόνος, να έχει πάρει όσο περισσότερα αρνητικά μπορεί!</div><div style="text-align: justify;">Ο δε νέος χρόνος που μας έχει έρθει, με τις πάνες του ακόμα, θα ήθελα να ελπίζω κι εύχομαι να μας κάνει ευχάριστες εκπλήξεις με καλά νέα για όλους τους καλούς!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βέβαια, ξέρω πως πολλοί θα πείτε πως χαζολογώ με τετριμμένα ευχολόγια και φρούδες ελπίδες, τη στιγμή που σχεδόν τα πάντα δείχνουν τόσο αρνητικά! Ξέρω πως μερικοί δεν θα φτάσουν να διαβάσουν καν αυτές εδώ τις γραμμές έχοντας ήδη βαρεθεί.</div><div style="text-align: justify;">Δεν τους κατηγορώ. Τους καταλαβαίνω πολύ καλά αφού κι εγώ έτσι νιώθω όσο πάει και πιο συχνά πια.</div><div style="text-align: justify;">Τί πραγματικά να πω σε όποιον είναι σχεδόν τρομοκρατημένος με τις εξελίξεις που νιώθει να τον έχουν πια αγκαλιάσει κανονικά;! Σε αυτόν που περιμένει ένα τηλέφωνο για μια ακόμα δουλίτσα ώστε να μπορέσει να βγάλει τις βασικές του πια υποχρεώσεις! Σε αυτόν που έχει αρχίσει να ψάχνει έστω και για ένα μεροκάματο τη βδομάδα! Σε αυτόν που κοιτάει τον κάθε νέο λογαριασμό που παραλαμβάνει και προσπαθεί να χωρίσει το "τίποτά" του σε ακόμα περισσότερα μερίδια! Σε αυτόν που ακόμα δεν μπορεί να καταλάβει το πώς είναι δυνατόν, μέχρι πριν μόλις τόσο λίγα χρόνια, να ζούσε με τόσο λιγότερο άγχος για τόσο περισσότερα πράγματα.</div><div style="text-align: justify;">Πρακτικά δεν μπορώ να του πω τίποτα! Τίποτα πραγματικά σημαντικό!</div><div style="text-align: justify;">Μπορώ κι εγώ βέβαια να του ζητήσω να κάνει υπομονή και να κοιτάει προσεκτικά να εκμεταλλευτεί κάθε πιθανή ευκαιρία βελτίωσης της κατάστασής του ή ακόμα και μπλα - μπλα - μπλα.... Μπορώ δηλαδή να προσπαθήσω να καλύψω την δική μου ανικανότητα στο να βοηθήσω πραγματικά, με έναν "ευπρεπή" και δοκιμασμένο τρόπο. Τον τρόπο του "Πόσο λυπάμαι;!"!</div><div style="text-align: justify;">Προτιμώ να μείνω στο κάπως πιο απρόσωπο των "γενικότερων ευχών".</div><div style="text-align: justify;">Μπορώ επίσης να επισημάνω <i>(γιατί δυστυχώς δεν μπορώ να διαβεβαιώσω κανέναν για τα πιστεύω μου)</i> πως οι ευχές μου είναι πραγματικές ευχές. Πραγματικά εύχομαι! Δεν είμαι σίγουρος ως προς το που ακριβώς εύχομαι όμως εύχομαι μέσα από την ψυχή μου!</div><div style="text-align: justify;">Εύχομαι λοιπόν να βρούμε τελικά τον δρόμο μας μέσα σε αυτόν τον λαβύρινθο που έχουμε μπλέξει. Έναν δρόμο που να μας βγάλει το συντομότερο και σώους.</div><div style="text-align: justify;">Εύχομαι να κοιμόμαστε και να μας μένει ένα χαμόγελο σα τελευταία έκφραση της μέρας μας!</div><div style="text-align: justify;">Εύχομαι να μας απασχολούν και πάλι μόνο χαζά πράγματα κι ας μας απασχολούν και πολύ, αρκεί να είναι μόνο χαζά!</div><div style="text-align: justify;">Εύχομαι να μπορώ να ευχηθώ και του χρόνου από εδώ και εσείς να μπορείτε να με ξαναδιαβάσετε και ας με βαριέστε!</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Καλή χρονιά!</b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-1093934412494915242?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-68205933817488141842010-12-22T13:27:00.005+02:002012-01-27T15:16:15.998+02:00<div class="separator" style="background-color: #ffd966; clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="background-color: #ffd966; clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="background-color: #f9cb9c; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHVL9mk4iI/AAAAAAAAATs/82wKDQtHTWs/s1600/reading_dinosaur.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHVL9mk4iI/AAAAAAAAATs/82wKDQtHTWs/s400/reading_dinosaur.gif" width="335" /></a></div><div style="background-color: #f9cb9c;"></div><div style="background-color: #f9cb9c;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Τυχαίνει και είμαι από τη γενιά που «πρόλαβε» τα πράγματα, σε κάπως πιο «άγριες» καταστάσεις τουλάχιστον εδώ, στην Ελλάδα και είπα να δοκιμάσω να σας αναφέρω μερικές.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Για παράδειγμα:</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Πρόλαβα την <b>ασπρόμαυρη τηλεόραση</b>!</div><div class="separator" style="background-color: #f9cb9c; clear: both; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHXzcmuSGI/AAAAAAAAAT0/95mgWtAGEAg/s1600/tvold.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="131" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHXzcmuSGI/AAAAAAAAAT0/95mgWtAGEAg/s200/tvold.jpg" width="200" /></a></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Πρακτικά εννοώ, την αρχή της διάδοσης γενικότερα της τηλεόρασης στα πρώτα σπίτια που τότε φυσικά ήταν αυστηρά μονόχρωμη δηλαδή αυτό που λέμε «ασπρόμαυρη»!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ουσιαστικά δηλαδή, πρόλαβα για λίγο και την εποχή που στα σπίτια <b>δεν</b> υπήρχε καν τηλεόραση και όλη η οικογενειακή καθημερινή «διασκέδαση» ήταν καθαρά <b>ραδιοφωνική</b> από τα «μεσαία»!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Τότε, όλα κι όλα τα κανάλια της τηλεόρασης ήταν μόνο δύο (<b>2</b>) κι αυτά κρατικά! Το ένα μάλιστα ήταν καθαρά στρατιωτικό. Συγκεκριμένα τα <b>Ε.Ι.Ρ.Τ.</b> (<b>Ε</b>θνικό <b>Ί</b>δρυμα <b>Ρ</b>αδιοφωνίας και <b>Τ</b>ηλεόρασης) &amp; <b>Υ.ΕΝ.Ε.Δ.</b> (<b>Υ</b>πηρεσία <b>Εν</b>ημερώσεως <b>Ε</b>νόπλων <b>Δ</b>υνάμεων).<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRtUzChpABI/AAAAAAAAAUM/cPgo6O4apYc/s1600/EIRT.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="99" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRtUzChpABI/AAAAAAAAAUM/cPgo6O4apYc/s200/EIRT.JPG" width="150" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRtXcJ6WzNI/AAAAAAAAAUQ/rF3vA6pKsRQ/s1600/YENED.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRtXcJ6WzNI/AAAAAAAAAUQ/rF3vA6pKsRQ/s1600/YENED.jpg" /></a></div>Τα δε «χιόνια» και τα «είδωλα» στο τότε φτωχό τηλεοπτικό σήμα, πάρα πολλά!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Όσο για τις συσκευές, τους τηλεοπτικούς δέκτες – τηλεοράσεις, δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει αντιληπτή η ακριβής εικόνα τους στους νεότερους.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Η λέξη «μπαούλο» ίσως είναι αρκετά ενδεικτική!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Τεράστιες σε κάθε τους διάσταση και ασήκωτες, με μια πολύ μικρότερη 4/3 οθόνη. Λαμπάτη (CRT) που, από την μεγάλη καμπυλότητα του γυαλιού της μπροστά, εύκολα την παρομοίαζες με «γλόμπο». Η διαύγεια στην εικόνα της, φτώχεια! Το λευκό της θαμπό και το μαύρο της σχεδόν γκρι. Σχεδόν όλα, ένα, αχταρμάς!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Το λεγόμενο «ζάπινγκ» ήταν από κάθε άποψη ανύπαρκτο όπως άλλωστε και το τηλεκοντρόλ. Όλα αυστηρά πάνω στη συσκευή. Είτε την ένταση της φωνής ήθελε κάποιος να αυξομειώσει είτε στο άλλο κανάλι ήθελε να δει τί είχε, έπρεπε να φτάσει στα κουμπιά, πάνω στην ίδια την τηλεόραση. Και μιλάμε για κουμπιά όχι κουμπάκια, τα περισσότερα σε περιστροφική χρήση κι όχι πατητή. Ακόμα και τη συχνότητα του καναλιού να ήθελες να βρεις π.χ. αρχικά, έπρεπε να στηνόσουν και να περιέστρεφες, προσεκτικά και για πολύ ώρα το κουμπί αλλαγής συχνότητας, μέχρι να πετύχαινες εικόνα και ήχο στην καλύτερή τους εκδοχή. Ωστόσο από τότε οι τηλεοράσεις έμπαιναν σε περίοπτη θέση μέσα στο σπίτι π.χ. στο σαλόνι αλλά μόνο εκεί δεδομένου ότι, ένα σπίτι είχε μία μόνο τηλεόραση όλη κι όλη όσο μεγάλο σπίτι κι αν ήταν.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Για τα τότε προγράμματα των καναλιών δε, καλύτερα να μη σχολιάσω. Το μόνο που θα πω είναι ότι είχαν πολύ περιορισμένο ωράριο καθημερινής λειτουργίας. Ξεκίναγαν κάποια στιγμή το πρωί και κλείνανε κάποια άλλη στιγμή σχετικά νωρίς το βράδυ. Αρχή και τέλος ο εθνικός μας ύμνος βέβαια.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Πρόλαβα τα σπίτια <b>χωρίς τηλέφωνο</b>!</div><div class="separator" style="background-color: #f9cb9c; clear: both; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHYsMIkFtI/AAAAAAAAAT4/XtbzsuK5EZI/s1600/retro_phone.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="132" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHYsMIkFtI/AAAAAAAAAT4/XtbzsuK5EZI/s200/retro_phone.jpg" width="200" /></a></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Δηλαδή, όχι απλά δεν υπήρχε καν, ούτε η μακρινή υποψία κινητής τηλεφωνίας και internet αλλά ακόμα και τα απλά, τα σταθερά τηλέφωνα στα σπίτια ήταν κάπως σαν «πολυτέλεια»!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ήταν πολύ φυσικό τότε, να πηγαίνει κανείς στο πλησιέστερο περίπτερο ή ψιλικατζίδικο για να πάρει ή και να δεχθεί με «ραντεβού» τα τηλεφωνήματά του. Πολλές φορές μάλιστα, περιμένοντας τη σειρά του μιας και προηγούνταν αρκετοί άλλοι.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Τα όποια λίγα οικιακά σταθερά τηλέφωνα υπήρχαν, ήταν και αυτά «συσκευές σαλονιού»! Ήταν αποκλειστικά ενσύρματα (το ακουστικό ενσύρματα συνδεδεμένο με τη συσκευή βάσης του) οπότε, άντε να έπαιρνες μαζί σου, όλη τη συσκευή, μέχρι τον διπλανό καναπέ και αυτό αν είχες την πρόβλεψη να έχει λίγο μακρύτερο καλώδιο η βάση μέχρι την τηλεφωνική πρίζα στον τοίχο. Οι δε ντούμπλεξ περιπτώσεις (περισσότερες τηλεφωνικές συσκευές ταυτόχρονα σε μία τηλεφωνική γραμμή στο σπίτι) σπάνιζαν ακόμα περισσότερο γιατί θα έπρεπε να είχε ήδη και κατάλληλη πρόβλεψη εσωτερικής διακλάδωσης ενσύρματων σχετικών γραμμών, το ίδιο το σπίτι, πράγμα πολύ δύσκολο για τότε, ειδικά αν έπρεπε να γίνει μεταγενέστερα της κατασκευής του σπιτιού.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Επίσης, οι συσκευές ήταν με καντράν, όχι κουμπάκια και μόνο πάνω στην βάση όχι στο ακουστικό. Έβαζες δάχτυλο στην κατάλληλη τρύπα του καντράν, πάνω από τον επιθυμητό αριθμό, το έσυρες περιστροφικά μέχρι να τερματίσει, το άφηνες να γυρίσει μόνο του πίσω και έτσι, κούτσου – κούτσου, έπαιρνες το 6ψήφιο (για Αθήνα τότε) τηλεφωνικό νούμερο. Βάρδα μόνο να μην έκανες λάθος αριθμό προς το τέλος του γιατί, άντε πάλι απ' την αρχή. Περίμενες μέχρι να γίνουν όλες οι απαραίτητες συνδέσεις των αναλογικότατων τηλεφωνικών κέντρων που μεσολαβούσαν από πίσω και, αν πήγαιναν όλα καλά και δεν έβγαινες αλλού γι αλλού, άκουγες τον ποθητό ήχο κλήσης της αντίπερα «όχθης». Συχνά - πυκνά βέβαια, μαζί μ' εσένα, μπορεί ν' ακούγανε και άλλοι, άσχετοι όπως κι εσύ αυτούς άλλωστε αλλά αυτό, άλλες φορές ήταν σπαστικό άλλες όμως είχε και το χαβαλέ του αφού τύχαιναν περιπτώσεις που άκουγες «<b>τα</b>...διάφορα»!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ιδιαίτερα δε, το να κατάφερνες να βγάλεις γραμμή προς άλλη χώρα – υπεραστικό εξωτερικού αλλά και να καταλάβαινες τελικά το τί σου λέγανε από εκεί, είχε περίπου τις ίδιες πιθανότητες σα να ήσουν νικητής ενός τυχερού παιχνιδιού! Πολύ δύσκολα τα πράγματα!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ένας λόγος πάντως που τόσο πολύς κόσμος αργούσε τόσο στο να βάλει τηλέφωνο στο σπίτι του, ήταν και η απίστευτη καθυστέρηση μεταξύ αίτησης και τελικής εγκατάστασης της τηλεφωνικής γραμμής από τον περίφημο, κρατικού μονοπωλίου μας, Ο.Τ.Ε.!<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRtYYVwgM8I/AAAAAAAAAUU/IaX__TQaCVs/s1600/ote.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRtYYVwgM8I/AAAAAAAAAUU/IaX__TQaCVs/s1600/ote.png" /></a></div>Χωρίς υπερβολές, έφτανε μέχρι και σε αρκετά χρόνια! Φανταστείτε να αιτήστε σήμερα, μία και μοναδική, απλή τηλεφωνική γραμμή για το σπίτι και να σας την βάλουν στο έτος 2018!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Δε ξέρω αν μπορεί να γίνει αντιληπτό αλλά η επικοινωνία, συχνά - πυκνά, γινόταν μόνο με γράμματα που έστελνε ο ένας στον άλλο. Κανονικά γράμματα όχι emails. Μικρά, χειρόγραφα μπρος πίσω, διαγραμμισμένα φυλλαράκια χαρτιού που τα έστελνες και τα έπαιρνες μέσα σε φακελάκια ουρανί χρώματος, με γραμματόσημα και ΕΛ.ΤΑ. σφραγίδα. Το ταχυδρομείο τότε μεσουρανούσε! Φυσικά, μεσολαβούσαν μέρες μεταξύ αποστολής και παραλαβής. Αρκετές έως πολλές μέρες, ανάλογα την φυσική απόσταση που έπρεπε να διανύσει το γράμμα. Δηλαδή, αν ήταν να πάει σε καμιά μακρινή χώρα (Αυστραλία, Αμερική κ.λ.π.) μπορεί να έφτανε και μήνας!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ωστόσο, όσο παράξενο κι αν φανεί, ακόμα και τότε, στα κανονικά γράμματα, υπήρχε ευρύτατα η έννοια των «συνημμένων – attachments»! Οι φάκελοι μπορεί να περιείχαν σχεδόν καθετί αρκεί να χώραγε. Από χαρτονομίσματα «οικονομικής ενίσχυσης» του παραλήπτη μέχρι αποξηραμένα άνθη λουλουδιών ποτισμένα με άρωμα, ως ελάχιστη έκφραση της παθιασμένης αγάπης του αποστολέα!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Οι δε ποτισμένες με δάκρυα σελίδες με τα μουτζουρωμένα γράμματα πάνω τους, ήταν ανεκτίμητα εκφραστικές και αληθινές και, πολλές φορές, η μοναδική συντροφιά του παραλήπτη τους.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Πρόλαβα την «τρέλα» του <b>ΠΡΟ-ΠΟ</b>!</div><div class="separator" style="background-color: #f9cb9c; clear: both; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHZWTWcqZI/AAAAAAAAAT8/hMQssW-WgGs/s1600/PROPO14TDA.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="124" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHZWTWcqZI/AAAAAAAAAT8/hMQssW-WgGs/s200/PROPO14TDA.jpg" width="200" /></a></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Το γνωστό και σήμερα βέβαια παιχνίδι, μόνο που τώρα πια είναι σχεδόν άγνωστο αφού το έχουν αποδυναμώσει πλήρως με τα υπόλοιπα, πιο σύγχρονα παιχνίδια. Τότε όμως και για πολλά χρόνια μάλιστα, ήταν το μοναδικό επίσημα τζογαδόρικο παιχνίδι του Ο.Π.Α.Π. στην Ελλάδα. Μόνο που σε καμία περίπτωση δεν το έβλεπε τότε κανείς κυριολεκτικά σα τζόγο. Θες επειδή ήταν πιο απλή η σκέψη των ανθρώπων, θες επειδή ήταν πολύ πιο τίμια και ξεκάθαρα τα πράματα γύρω από το ποδόσφαιρο, θες επειδή στο ίδιο το παιχνίδι δεν ήταν και τελείως άφταστο όνειρο να βγάλεις κάνα φράγκο αφού, ακόμα και τελείως στην τύχη να το έπαιζες, οι πιθανότητες ήταν (μαθηματικά αποδεδειγμένα) υπερβολικά πολύ πιο ευνοϊκές για τον παίκτη απ’ ότι στα νεότερα παιχνίδια του είδους;! Δεν ξέρω, ίσως και όλα αυτά μαζί. Το σίγουρο όμως ήταν πως κάθε Κυριακή, από νωρίς το απόγευμα, πάρα πολλά από τα αντρικά αυτιά ήταν σχεδόν κολλημένα στο ραδιάκι και στην αποσπασματική αναμετάδοση, αποκλειστικά ραδιοφωνικά, των Ελληνικών αγώνων του ΠΡΟ-ΠΟ με τις εναλλαγές για μικρά χρονικά διαστήματα ή κατά κρίσιμη φάση από αγώνα σε αγώνα. Οι πιο «έμπειροι» είχαν αποστηθίσει όλα τους τα δελτία αυτής της Κυριακής ενώ οι υπόλοιποι είχαν πρόχειρα απλωμένα τα δελτία με τις εναλλακτικές που είχαν ποντάρει σε αυτά. 1, Χ ή 2 σε πληθώρα από μονές στήλες μία κι έξω η κάθε μία ή συστηματάκια με στάνταρ στα σιγουράκια, διπλές ή και λίγες τριπλές στους πιο αμφιλεγόμενους σε αποτέλεσμα αγώνες. Οι λίγοι ξένοι αγώνες που συμμετείχαν συμπληρωματικά στους 13 συνολικά αγώνες του δελτίου έληγαν συνήθως κάπως αργότερα.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Η «μελέτη» είχε αρχίσει μέσα στη βδομάδα αλλά είχε κορυφωθεί μέχρι το βράδυ του Σαββάτου, ακόμα και λίγο πριν κλείσουν τα πρακτορεία του Ο.Π.Α.Π..</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Τα πρακτορεία απ’ την άλλη, καμία σχέση με πολλές από τις σημερινές μαγαζάρες με τους υπολογιστές τις οθόνες και τα συναφή. Μαγαζάκια τότε, χωμένα στις γειτονιές που πολλές φορές έκαναν και άλλες άσχετες δουλειές την υπόλοιπη ημέρα τους όπως κουρεία κ.α. Πήγαινες με τα συμπληρωμένα δελτία σου ή καθόσουν πρόχειρα εκεί και επιτόπου, κοιτώντας και καμιά αθλητική εφημερίδα που όλο και κυκλοφορούσε, ξεκίναγες να «χτίζεις» το συνήθως άφταστο όνειρο των 13ών επιτυχημένων προβλέψεων, αγώνα - αγώνα. Παιδάκια, έφηβοι μαθητές, ενήλικοι εργαζόμενοι με τις παντόφλες τους πια, γέροντες συνταξιούχοι που ανέδυαν μέχρι έξω την τσιγαρίλα του καφενείου που μέχρι πριν λίγο βρίσκονταν, σχεδόν όλοι με τη σειρά τους το βράδυ του Σαββάτου έριχναν μια ελπίδα τους, γραμμένη με σύμβολα «1», «Χ» &amp; «2» σε αυτά τα τριπλότυπα χαρτάκια με τα μαύρα καρμπονιζέ οπισθόφυλλα, τα δελτία του ΠΡΟ-ΠΟ. Και μετά, με μια προσμονή λιγότερο η περισσότερο κρυφή, περίμεναν την άχαρη κατά τ’ άλλα Κυριακή για να πιάσουν έστω ένα 11άρι και να πάρουν δυνάμεις μέχρι το επόμενο Σαββατοκύριακο. Συνήθως τα λεφτά που πόνταραν δεν ήταν πολλά. Σχεδόν κανείς δεν άφηνε τις οικονομικές του υποχρεώσεις πίσω για να τζογάρει και καλά στο ΠΡΟ-ΠΟ. Οι περισσότεροι έπαιζαν σταθερά ένα σχετικά μικρό ποσό σχεδόν κάθε βδομάδα.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ίσως και ατελείωτες οι ιστορίες για περιπτώσεις που κάποιοι γνωστοί μας είχαν γράψει αλλά δεν έπαιξαν μια στήλη ή ένα δελτίο και εντέλει είδαν ότι θα κέρδιζε και συνήθως μάλιστα πολύ μεγάλα ποσά ή οι ιστορίες για περιπτώσεις που κάποιοι, λιγότερο γνωστοί μας, έπιασαν την καλή στη ζωή τους από ένα καλό 13άρι!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Πρόλαβα τα μπλε Αθηναϊκά <b>λεωφορεία με εισπράκτορα</b>!</div><div class="separator" style="background-color: #f9cb9c; clear: both; text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHaSLKsbnI/AAAAAAAAAUA/zFCrx8aHefM/s1600/blue+buss.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="132" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHaSLKsbnI/AAAAAAAAAUA/zFCrx8aHefM/s200/blue+buss.jpg" width="200" /></a></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Έμπαινες από την πίσω πόρτα τους και είχε μέσα, ακριβώς δίπλα από αυτήν την πόρτα, ειδική, υπερυψωμένη και ελαφρά περιφραγμένη, την αποκλειστική θέση του εισπράκτορα. Αμέτρητα τεντωμένα χέρια με το απαραίτητο αντίτιμο στα στριμωξίδια. Και καλά να ήταν ακριβές το ποσό γιατί αν ήθελες και ρέστα παρατεινόταν το μαρτύριο.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Το πιο ωραίο ήταν το ίδιο το εισιτήριο. Ένα οικολογικότατο χαρτάκι αφού ήταν μια σταλιά και πολύ λεπτούλι. Το έπαιρνες και το έχωνες μαζί με τα ρέστα στην τσέπη μήπως και περάσει ο ελεγκτής γιατί αν το ξέχναγες στο χέρι και ήταν και καλοκαίρι, κινδύνευε να λιώσει από τον ιδρώτα.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Μιας και αναφέρομαι σε μέσα μεταφορών κοινού, να προσθέσω πως πρόλαβα επίσης και τα Αθηναϊκά ΤΑΞΙ σε γκρι χρώμα!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Πρόλαβα τις <b>σχολικές ποδιές</b>!</div><div class="separator" style="background-color: #f9cb9c; clear: both; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHeUYnH8wI/AAAAAAAAAUE/I4GHPSEfzHk/s1600/school.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="102" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHeUYnH8wI/AAAAAAAAAUE/I4GHPSEfzHk/s200/school.jpg" width="200" /></a></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Προσέξτε, εννοώ στο Δημοτικό Σχολείο αλλά <b>και</b> για τα αγόρια!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Θυμάμαι ακόμα το μπλε τους ύφασμα που ξεθώριαζε ελαφρώς μέσα στον χρόνο από τη χρήση και τα πλυσίματα καθώς και το άσπρο γιακαδάκι τους.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Απαραίτητο ένδυμα οπτικής ομοιογένειας, καλαισθησίας, σοβαρότητας και σχολικού καθωσπρεπισμού. Θα μπορούσα να εικάσω μια υπολανθάνουσα τάση στρατιωτικής προετοιμασίας αλλά κάπου μου χαλάει αφού φόραγαν και τα κορίτσια (που δεν πήγαιναν ποτέ φαντάροι) και μάλιστα για περισσότερα χρόνια, μετά κι από τα αγόρια.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Μπορεί χρωματικά όλοι να δείχναμε σχεδόν το ίδιο από μακριά αλλά από κοντά ήταν άλλη ιστορία. Οι διαφορές υπήρχαν <b>και</b> με την καθολική χρήση της σχολικής ποδιάς. Ποδιά από ποδιά διέφερε ποιοτικά και κατά συνέπεια και οικονομικά αφού αγοράζονταν από την ίδια την οικογένεια στο ελεύθερο κατά τ’ άλλα εμπόριο. Έτσι, όσοι «τα είχαν», φρόντιζαν να αγοράσουν και από την απαραίτητη μάρκα. Και μόνο το πιαστράκι του φερμουάρ τους τα μαρτυρούσε όλα!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Μιας και μιλάω όμως για το Δημοτικό σχολείο, να συμπληρώσω συνοπτικά ότι πρόλαβα και το πολυτονικό στις περισσότερες από τις πρώτες τάξεις μου και τις γραπτές εξαγωγικές εξετάσεις στην έκτη αλλά και στην πέμπτη παρακαλώ τάξη και το σχολείο στα Σάββατα στις πρώτες μου τάξεις και τα απογεματινά τμήματα που πήγαιναν εναλλακτικά με τα πρωινά για όλο το δημοτικό μου. Σχετικά με το τελευταίο να θίξω το «μαρτύριο» που περνάγαμε σα τμήμα, όταν ήμασταν Τετάρτη απόγευμα που σχολάγαμε αφού είχε πια νυχτώσει και μετά Πέμπτη πρωί λόγω της αλλαγής της βάρδιας δηλαδή. Μας αποζημίωνε όμως το ότι την Παρασκευή που ήμασταν πρωινοί σταματάγαμε από το μεσημέρι και πηγαίναμε σχολείο ξανά την Δευτέρα πια πάλι το μεσημέρι αφού τότε θα ήμασταν απογευματινοί!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πολλά ακόμα που «πρόλαβα» να βιώσω σαν καταστάσεις και που είναι ξεκάθαρο πως πέρασαν ανεπιστρεπτί. Πολλά, ακόμα και σε πιο εξειδικευμένους χώρους όπως π.χ. για τους πρώτους οικιακούς υπολογιστές που σε αυτούς ξεκίνησα να ασχολούμαι και άλλα πολλά.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Έστω και με αυτά που ήδη ανέφερα όμως, πιστεύω ότι έχω δώσει μια καλή εικόνα ή μια «έντονη μυρωδιά», από το πόσα διαφορετικά πράγματα «προλαβαίνει» κανείς να βιώσει φυσιολογικά στη ζωή του.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Όλα περνάνε και τα καλά και τα κακά και όλα αφήνουν το στίγμα τους κάπου μέσα μας είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Όλα μαζί, όσο πρωτόγονα κι αν φαίνονται σε μεταγενέστερες αναφορές τους, υπήρξαν αυτά που αποτελούσαν την καθημερινότητα μιας άλλης απλά εποχής. Ήταν τα τότε «στάνταρ» μας όπως τώρα είναι η flat lcd 42άρα tv με τα χιλιάδες πολυποίκιλα ψηφιακά κανάλια της (μαζί με τα δορυφορικά) ή το κινητό τηλέφωνο αφής με τα 500 έξτρα συνοδευτικά κόλπα του (φωτογραφία, βίντεο κ.λ.π.) ή το internet σε σούπερ - ντούπερ σπιτικούς ή και φορητούς υπολογιστές που μπορείς εκεί να ψάξεις και να βρεις για πλάκα, κάτι που παλιότερα έπρεπε να φας τα μάτια σου σε ένα σωρό βιβλία από βιβλιοθήκες όλου του κόσμου ή ακόμα περισσότερο, αύριο – μεθαύριο που όλες αυτές οι τεχνολογίες θα έχουν αναμειχθεί τόσο μεταξύ τους, πρόσθετα με τις τόσες νέες δυνατότητες που ήδη κατακλύζουν δειλά &amp; μεμονωμένα τις σχετικές εξειδικευμένες αγορές και που, τότε πάλι, όλα τα σημερινά θα φαντάζουν τόσο πρωτόγονα.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Είναι η φυσική τάση των πραγμάτων. Αλλάζουν τα πάντα και περνάνε από μια κατάσταση σε μια άλλη. Το ίδιο κι εμείς σαν ανθρώπινο είδος. Συμβάλουμε τόσο καθοριστικά στη δημιουργία όλης αυτής της συνεχόμενης αλλαγής και μετά ακολουθούμε κοιτάζοντας πολλές φορές, λες και ουσιαστικά απέχουμε απ’ όλο αυτό. Λες και απλά δεχόμαστε την όποια εξέλιξη χωρίς να καταλαβαίνουμε το πόσο έχουμε συμμετάσχει τελικά σε αυτήν.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Όχι ότι ο καθένας έχει συμβάλει το ίδιο με κάθε άλλον. Ούτε καν ίδιες ευκαιρίες δεν είχαμε όλοι μας. Υπάρχουν εμφανείς διαφορές από άτομο σε άτομο, από γεωγραφική περιοχή σε περιοχή, από αντίληψη σε αντίληψη, από οικονομική δυνατότητα σε δυνατότητα κ.ο.κ. Ακόμα και σήμερα που διαβάζετε αυτά εδώ, κάποιοι δεν θα μπορούσαν να το κάνουν είτε επειδή δεν έχουν ακόμα internet είτε επειδή δεν έχουν υπολογιστή είτε επειδή δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι τους είτε επειδή δεν έχουν καν κάποιο σταθερό, κλειστό χώρο για να ονομάζουν «σπίτι τους» είτε κι επειδή έχουν πολύ πιο άμεσα και σοβαρά ζητήματα να τους απασχολούν όπως η ίδια τους η επιβίωσή μέσα από πραγματικά πολύ αντίξοες συνθήκες βίας, πείνας, εξαθλίωσης.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ωστόσο ναι, ακόμα και αυτός που φαινομενικά απείχε από την εξέλιξη, ουσιαστικά έχει συμβάλει στην πορεία που αυτή λαμβάνει, ακόμα και μόνο λόγω της συνύπαρξής του στην χρονική αυτή φάση, με τη στάση που αυτός έχει στο κοινό σύστημα.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Άλλωστε τελικά, μέρος της Αλλαγής – Εξέλιξης, σαν έννοια γενικότερα, είναι και η διαδικασία της «αποβολής» των «ακατάλληλων». Όσων δηλαδή δεν μπορούν να ακολουθήσουν τις γενικότερες νέες τάσεις. Μας αρέσει ή όχι, μας αφορά προσωπικά ή όχι οφείλουμε να μην κλείνουμε τα μάτια μας στον τρόπο λειτουργίας ορισμένων διαχρονικών τάσεων. Έχει αποδειχθεί περίτρανα ως τώρα και επιβεβαιώνεται σε κάθε προσπάθεια ιστορικής μελέτης και ερμηνείας. Το να νιώθουμε ότι θιγόμαστε με το να αποδεχόμαστε μια αλήθεια όσο σκληρή και να δείχνει, δεν πρόκειται να βοηθήσει περισσότερο κανέναν ούτε να αλλάξει τον ρου της εξέλιξης.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Κάπως έτσι κι εγώ λοιπόν. Τα θυμάμαι, όπως βλέπετε, πολλά απ’ όλα αυτά.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Δεν είναι όμως ότι τα νοσταλγώ σα να ήθελα να ήταν όλα πάλι έτσι. Όχι, προς Θεού! Επειδή θέλω να είμαι ειλικρινής ακόμα και με τον εαυτό μου, ξέρω και αναγνωρίζω πως, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα το άντεχα να ζούσα ξανά τόσο πίσω σε τόσα πολλά πράγματα. Γιατί, αν καταφέρει να τα βάλει κανείς όλα μα όλα μαζί κάτω, πράγμα όμως πάρα πολύ δύσκολο, θα διαπιστώσει ότι, όλα μαζί, είναι τελικά πάρα μα πάρα πολλά και φυσικά, πάρα πολύ διαφορετικά με τα τωρινά είτε στις λεπτομέρειές τους είτε καθολικά.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ωστόσο ούτε δυσανασχετώ για τα όσα πέρασαν. Όχι για όλα δηλαδή γιατί σίγουρα κάποια ήταν ξεκάθαρα αρνητικά ανεξαρτήτου εποχής. Όμως τα περισσότερα ήταν «τα αναμενόμενα» για τότε. Ήταν αποτέλεσμα της ως τότε εξέλιξης όπως και για τώρα είναι αυτά που τώρα ζούμε.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Τα θυμάμαι όμως, συχνά πυκνά και πολλές φορές νιώθω ότι, λιγότερο ή περισσότερο φανερά, καθοδηγούν τις σημερινές αποφάσεις μου ακόμα και σε θέματα που ίσως δείχνουν άσχετα με τις αναμνήσεις αυτές καθαυτές.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ξέρω πως για πολλούς από τους περίπου συνομήλικούς μου όλα αυτά θα δείχνουν γνωστά, κάπως «σκονισμένα» ίσως αλλά οικεία.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Για τους σημαντικά παλιότερους κι από εμένα (ναι, υπάρχουν και μεγαλύτεροί μου!) όλα αυτά ίσως δείχνουν όχι και τόσο παλιά τελικά. Οι ίδιοι θα είχαν να αναφέρουν ένα σωρό άλλα, ακόμα πιο «εντυπωσιακά».</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Για τους σημαντικά νεότερούς μου όμως, όλα αυτά μπορεί να τους έχουν κάνει ήδη είτε να βαρεθούν «του θανάτου» είτε και να έχουν «χαζέψει» προσπαθώντας να διακρίνουν τις εικόνες που χτίζονται στη φαντασία τους, αντλώντας το πρωτογενές υλικό αναγκαστικά από τίποτα ρετρό ταινίες κ.λ.π.. Είναι θέμα προσωπικού χαρακτήρα και διαπαιδαγώγισης το που θα γείρει η πλάστιγγα.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Ε λοιπόν ναι, πείτε με και εν ζωή «<b>δεινόσαυρο</b>»! Ελεύθερα!</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHVdVqdSlI/AAAAAAAAATw/79TPaYOTB7g/s1600/dino+eye.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TRHVdVqdSlI/AAAAAAAAATw/79TPaYOTB7g/s1600/dino+eye.jpg" /></a>Σε όσους το κάνουν όμως θα συνιστούσα, κάποια στιγμή όχι πολύ αργότερα, να κάνουν κι έναν κόπο να κοιτάξουν στον ιδεατό καθρέπτη του νου τους.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;">Να ανοίξουν λοιπόν καλά τα μάτια τους και να παρατηρήσουν εκεί τις κάπως κρυφές ως τώρα λεπτομέρειες πάνω τους. Ίσως, και λέω ίσως, αρχίσουν να διακρίνουν κάποια περίεργα σημάδια. Σημάδια που θα τους θυμίζουν πως είτε και οι ίδιοι είναι ήδη με χαρακτηριστικά έτοιμου δεινόσαυρου είτε ότι έχει αρχίσει η φυσική ροή της εκκόλαψης τους σε δεινόσαυρό. Κανείς δεν γλυτώνει την μεταμόρφωση του σε αυτό το είδος. Απλά ο χρόνος διαφέρει για τον καθένα κι έχει να κάνει με την οργανική του ηλικία.</div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #f9cb9c; color: #741b47; text-align: justify;"><b>Το πρόβλημα <u>δεν</u> είναι το αν γίνεσαι κάποια στιγμή «δεινόσαυρος», το πρόβλημα <u>είναι</u> αν εξακολουθείς να νομίζεις ότι ζεις <u>ακόμα</u> στην προϊστορική εποχή!</b></div><div style="background-color: #f9cb9c; text-align: justify;"><br /></div><div style="background-color: #ffd966; text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-6820593381748814184?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-8368190618694403682010-12-13T14:07:00.006+02:002012-01-27T14:51:47.885+02:00<div justify;"="" text-align:=""><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TQYK94GAnMI/AAAAAAAAATU/quCLRikSJL8/s1600/baby-girl.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TQYK94GAnMI/AAAAAAAAATU/quCLRikSJL8/s400/baby-girl.png" width="400" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">Να, μέχρι την Παρασκευή και θα έχω ήδη «προϋπηρεσία» πατέρα - μπαμπά, κλεισμένους τρεις ολόκληρους μήνες!</div><div style="text-align: justify;">«Σιγά τ’ αυγά» θα λέτε κάποιοι, «παλιοσειρές στο σπορ»! Δε με πειράζει όμως γιατί δε βιάζομαι! Ξέρω πως θα έρθει και η σειρά μου, στην ώρα της!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Προς το παρόν έχω μια κορούλα που πλέον έχει αρχίσει να παρακολουθεί πράγματα, να χαμογελάει με σηκωμένα τα φρυδάκια της όταν της κάνεις χαρούλες, να μασουλάει τα δαχτυλάκια της και τα μανικάκια της, να τρώει συχνά πυκνά έως και 180 ολόκληρα ml μπιμπερογάλα και ουσιαστικά αμέτρητο θηλασμού, να προσπαθεί από μόνη της να σηκωθεί καθιστή όταν είναι αφημένη σε επικλινή θέση, ένα μωράκι που έχει δυο ματάρες όλα τα λεφτά, που τα βλέφαρά της συγκρίνονται άνετα σε μέγεθος με ενηλίκου, που μόνο τα δαχτυλάκια της σε χεράκια και ποδαράκια θα ήταν αρκετά για να με απασχολήσουν σε ώρες παρατήρησης, χαλάρωσης και περισυλλογής, που το κλάμα της εξακολουθεί να είναι συχνό και έντονο αλλά έχει αποκτήσει και νότες παραπόνου όταν την αφήνεις από την αγκαλιά σου, που μου λερώνει τους ώμους σε όλες τις μπλούζες μου αλλά πια δεν με πειράζει, που έχει τραβήξει τους προβολείς και το χειροκρότημα όλης της παράστασης περισσότερο από κάθε σταρ, που με έχει τρελάνει από κάθε άποψη!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TQYLjiHDDLI/AAAAAAAAATc/HR_Qjg9o6sI/s1600/baby_girl.png" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TQYLjiHDDLI/AAAAAAAAATc/HR_Qjg9o6sI/s320/baby_girl.png" width="235" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μη νομίζεις, ο ίδιος είμαι και πάλι, απλά οι σκέψεις μου ταξιδεύουν σε άλλες θάλασσες. Το σκαρί έχει παραμείνει αυτό που ήταν, με χαραγμένα τα σημάδια των σαράντα τεσσάρων πια χρόνων του από μπάρκα πάσης φύσεως και διάρκειας. Ως καπετάνιος του, έχω μαζέψει πολλές εμπειρίες που με βοηθούν βέβαια στις νέες μου περιπέτειες αλλά τώρα, έχω βρεθεί να ταξιδεύω σε ένα τελείως άγνωστο γεωγραφικό μήκος και πλάτος αυτής της θάλασσας που λέγεται «ζωή».</div><div style="text-align: justify;">Όσο και να προσπαθώ να βρω ομοιότητες με προηγούμενα νερά, δε τα καταφέρνω λες και ό,τι μπορώ να θυμάμαι είναι σαν από κουνημένες φωτογραφίες, σα να κοιτώ καθρέπτη θολό απ' την υγρασία, σαν ανάμνηση ενός αφηρημένου βλέμματος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κοίτα, είναι σκληρό να συνειδητοποιείς ότι έτσι, απροειδοποίητα, έχεις χάσει σχεδόν τελείως τον πολύτιμο ελεύθερο χρόνο σου, κάθε αίσθηση προγραμματισμού που μπορεί να σε διακατείχε σα προσωπική σου τάση. Είναι αποδιοργανωτικό, οφείλω να το ομολογήσω χωρίς φόβο ή πάθος. Πόσο μάλλον όταν όλα αυτά έχουν «δέσει» για αρκετά πια χρόνια σαν αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς σου. Αν θέλω να είμαι απολύτως ειλικρινής, ακόμα δεν ξέρω πώς ακριβώς θα απαντούσα σε κάποιον που θα μου ζητούσε, και καλά την «συμβουλή» μου, στο αν θα έπρεπε να προχωρούσε σε μια τόσο σοβαρή αλλαγή της ζωής του. Σίγουρα δε θα μπορούσα να του απαντούσα απλά με ένα «Ναι» ή ένα «Όχι». Σίγουρα, ένα από αυτά που θα περιελάμβανε η απάντηση μου θα ήταν ότι θα έπρεπε πριν να κάτσει και να ζυγίσει προσεκτικά, το κατά πόσο θα ήταν πραγματικά διαθέσιμος στην παρούσα φάση του, να τα θυσιάσει όλα αυτά εφόσον φυσικά τα είχε πράγματι και πριν και εφόσον ήταν και σε θέση σαν άτομο να τα εκτιμούσε ιδιαίτερα.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Περισσότερο θα τον άφηνα μάλλον, να εκτιμήσει από μόνος του την κατάσταση και κατά συνέπεια να συμπεράνει την δική του απάντηση, από τις ίδιες τις περιγραφές μου, τις αναφορές δηλαδή στα όσα βιώνω. Αυτό που κάνω περίπου και εδώ, με εσάς, στο βαθμό που εδώ μου επιτρέπει το ίδιο το μέσο βέβαια.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TQYLbqVX-AI/AAAAAAAAATY/RSRGSwMa-lI/s1600/119710418211160581papapishu_Baby_girl_crawling.svg.hi.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TQYLbqVX-AI/AAAAAAAAATY/RSRGSwMa-lI/s320/119710418211160581papapishu_Baby_girl_crawling.svg.hi.png" width="298" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εύκολα θα μπορούσα να πω ότι αυτό που ζω είναι πραγματικά για εμένα κάτι τελείως ιδιαίτερο, τελείως νέο, υπέροχο, εξαντλητικό, ανεκτίμητο, αγχωτικό, καταπραϋντικό και άλλα πολλά τέτοια, φαινομενικά αντικρουόμενα σαν εικόνες και περιγραφές. Μη νομίζεις, δε θα ήμουν ούτε παρανοϊκός ούτε ανισόρροπος. Κάπως έτσι είναι! Το ένα διαδέχεται το άλλο σε τόσο γρήγορους ρυθμούς και τόσο διαφορετικές κατά περίπτωση διάρκειες που πολλές φορές νιώθεις να συνυπάρχουν ακόμα και όλα μαζί.</div><div style="text-align: justify;">Αυτό που μένει; Είναι τελείως προσωπικό τελικά. Εμένα μου αρέσει! Μου αρέσει και πολύ αλλά και πάλι δεν ξέρω για την πορεία. Απλά νιώθω και το νιώθω έντονα, ότι όσο θα περνά ο καιρός τόσο και καλύτερα θα έχω μάθει και αυτές τις θάλασσες και όλο και περισσότερα ωραία λιμανάκια θα με φιλοξενούν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είναι «τριπάκι» μάγκες!</div><div style="text-align: justify;">Α ναι, και χωρίς... «επιστροφή»!</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TQYMPzE-L8I/AAAAAAAAATg/71qDdv9KgYI/s1600/Its-A-Girl-Baby-Balloon-Bouquet.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TQYMPzE-L8I/AAAAAAAAATg/71qDdv9KgYI/s1600/Its-A-Girl-Baby-Balloon-Bouquet.jpg" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-836819061869440368?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-87098055206767718292010-09-20T15:00:00.008+03:002012-01-27T14:49:44.906+02:00<div justify;"="" text-align:=""><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TJdL5WvK4CI/AAAAAAAAATE/u8AKsaDiw4Q/s1600/BabyOnBoard2_MOMm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="377" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TJdL5WvK4CI/AAAAAAAAATE/u8AKsaDiw4Q/s400/BabyOnBoard2_MOMm.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">Ε ναι λοιπόν, «<b><span style="color: #e06666;">Ουάαα</span></b>» και ξανά «<b style="color: #e06666;">Ουάαα</b>» και γενικότερα... «<b style="color: #e06666;">Ουάαα</b>»!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ξεκίνησε πια η φάση που ακούω κι εγώ, από πρώτο χέρι, αυτήν την πολύ απλή και ξεκάθαρη «γλώσσα» των μωρών που κατά βάση αποτελείται από μια μόνο λεξούλα, την γνωστή «<b style="color: #e06666;">Ουάαα</b>» που μάλιστα δεν περιγράφεται <i>(απ’ όσο ξέρω τουλάχιστον)</i> σε κανένα γνωστό λεξικό. Έχω την αίσθηση δε, ότι ανήκει στις διεθνώς γνωστές γλώσσες, ίσως μάλιστα την πλέον διαδεδομένη και την πλέον παλιά αλλά και την λιγότερου χρόνου χρήσης ανά άτομο αναλογικά με τις άλλες γλώσσες. Την λεγόμενη «μωρουδίστικη»!</div><div style="text-align: justify;">Η γραμματική και το συντακτικό της είναι από τα πιο απλά! Ορθογραφία πρακτικά δεν έχει αφού ουσιαστικά δεν έχει καν γραπτό λόγο.</div><div style="text-align: justify;">Η ερμηνεία όμως είναι ένα τελείως άλλο πράγμα!</div><div style="text-align: justify;">Δεν είναι ότι σημαίνει και πολλά πράγματα.</div><div style="text-align: justify;">«Πεινάω», «Πονάω», «Με ενοχλεί αυτό που μου κάνεις» ή «Με ενοχλεί αυτό που δεν μου κάνεις ακόμα».</div><div style="text-align: justify;">Κάπου εκεί, σε αυτές τις έννοιες περιορίζεται η ερμηνεία της λέξης.</div><div style="text-align: justify;">Η διαφορά είναι όμως ότι το «ποια» θα είναι η σωστή ερμηνεία δεν έγκειται σε αυτόν που την μιλάει δηλαδή το μωρό αλλά σε αυτόν που την ακούει!</div><div style="text-align: justify;">Και το χειρότερο είναι ότι τον ακροατή «δεν τον παίρνει» και πολύ να παρερμηνεύσει γιατί το τίμημα μπορεί να είναι αρκετά βαρύ!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για να γίνω όμως λίγο πιο συγκεκριμένος με τα δικά μου, τα πιο προσωπικά, είμαι επισήμως πια (γιατί ανεπίσημα έχει ουσιαστικά συμβεί πριν 9 περίπου μήνες τώρα) κι εγώ <b>μπαμπάς</b>! Στα 44 μου πια απέκτησα μια κορούλα να 'χω να... «παίζω»!</div><div style="text-align: justify;">Το «επίσημο» του πράγματος ξεκίνησε την <b>Παρασκευή 17/9/2010, 9:15’</b> το πρωί σε γνωστή Αθηναϊκή μαιευτική κλινική <i>(μέσω προγραμματισμένης καισαρικής αν αυτό παίζει κάποιο ρόλο)</i>.</div><div style="text-align: justify;">Ευτυχώς όλα πήγαν πάρα πολύ καλά, θα μπορούσα να πω μάλιστα, από την αρχή της κύησης!</div><div style="text-align: justify;">Η <b style="color: #e06666;">μπέμπα</b> μας, κατά την πρώτη της επίσημη έξοδο, είχε πλησιάσει, παρά 40 μόνο γραμμάρια, τα 3 κιλά και μέχρι τις τωρινές εξετάσεις της, χαίρει άκρας υγείας όπως και η μαμά της άλλωστε.</div><div style="text-align: justify;">Με το που «έσκασε μύτη», βάσει εσωτερικής πληροφόρησης, άρχισε να «μιλάει» εντόνως, τη «γλώσσα» που περιέγραψα λίγο πιο πάνω!</div><div style="text-align: justify;">Ίσως να ήταν απλώς προμήνυμα της ακόρεστης πείνας που φάνηκε να έχει, από την 1η κιόλας επίσκεψή της, στο φυσικό «γαλακτοποιείο» της μαμάς της. Τί να πω; Πάντως για καλό, μου το περιέγραψαν όλοι!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για όσους τους ενδιαφέρουν και τα ζωδιακά, στο κλασικό - δυτικό είναι Παρθενάκι με ωροσκόπο στον Ζυγό ενώ στο Κινέζικο είναι Τίγρης με στοιχείο το μέταλλο. Τώρα, τί μπορεί να σημαίνει η «οικογενειακή μίξη», βάσει του δυτικού με μπαμπά Καρκίνο <i>(εγώ)</i>, με μαμά Ζυγό <i>(η σύζυγος)</i> και κόρη Παρθένο <i>(η μπέμπα)</i> ή βάσει του Κινέζικου με μπαμπά Άλογο <i>(εγώ)</i>, με μαμά Πίθηκο <i>(η σύζυγος)</i> και κόρη Τίγρη <i>(η μπέμπα)</i>, δεν μπορώ να φανταστώ, τουλάχιστον όχι με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας! Αν κάποιος φίλος είναι σε θέση να με διαφωτίσει σχετικά, θα το εκτιμούσα! Μια κάπως πληρέστερη πάντως εικόνα ανάλυσης του αστρολογικού της προφίλ μπορείτε να βρείτε π.χ. εδώ: <a href="http://www.astrofree.com/cgi-bin/astro/natal?member=&amp;recalc=&amp;name=%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B1&amp;sex=f&amp;d1day=17&amp;d1month=9&amp;d1year=2010&amp;d1hour=9&amp;d1min=15&amp;citylist=%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1%2C+%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1"><b>AstroFree</b></a>.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν θα μπω στη διαδικασία να προσπαθήσω να περιγράψω, «και καλά», το «πώς ένοιωσα» όταν είδα για 1η φορά την μπέμπα μου ενώ παράλληλα μάθαινα πως όλα πήγαν όσο καλά θα μπορούσαν να πάνε. Δεν θα το κάνω γιατί ξέρω πως όσο και να προσπαθήσω, αποκλείεται να καταφέρω να σας περάσω αυτό που πραγματικά συμβαίνει στον άνθρωπο σε τέτοιες, τόσο προσωπικές και συνάμα τόσο έντονες συγκινησιακά καταστάσεις. Το πιο πιθανό είναι να «αποπροσανατολίσω» τελικά τους μέλλοντες μπαμπάδες! Άρα αρκούμαι μόνο σε όσα ήδη ανέφερα, συμπληρώνοντας απλά την φράση «Είναι απίστευτο!» ή ίσως, σε πιο εύθυμη ερμηνεία, «Τα έκανα πάνω μου!». Μόνο αν το ζήσει κάποιος, μπορεί να καταλάβει τί ακριβώς σημαίνουν αυτές οι απλές φρασούλες μου.</div><div style="text-align: justify;">Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτή είναι η αλήθεια! Την άκουγα κι εγώ πριν, καταλάβαινα ότι πράγματι έτσι θα είναι και φυσικά είχα αποδεχθεί ότι, ουσιαστικά, δεν θα μπορούσα να την γνώριζα με διαφορετικό τρόπο.</div><div style="text-align: justify;">Το πώς θα μου βγει στην πορεία βέβαια, ακόμα ουσιαστικά δεν το γνωρίζω. Άρα επίσης δε μπορώ να αρχίσω να λέω και πολλά γι αυτό! Ωστόσο, αν κρίνω βάσει του τί έζησα ως τώρα και με τα όσα ήδη έχω ακούσει από άλλους «φρέσκους» μπαμπάδες και μάλιστα, ειδικά μπαμπάδες σε κόρες, τί να πω, πρέπει <i>(και το εύχομαι βέβαια)</i> να με περιμένουν ακόμα, πολλές «δυνατές συγκινήσεις»!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Προβληματίστηκα αρκετά, με το αν θα ανέβαζα ή όχι εδώ, κάποιες από τις πρώτες φωτογραφίες της μπέμπας.</div><div style="text-align: justify;">Από την μία έχω μια, σχεδόν ασυγκράτητη, τάση να δείχνω την μπέμπα μου παντού. Άλλωστε, μη ξεχνάμε ότι, κι εγώ ως μία ακόμη «κανονική κουκουβάγια», δε μπορώ να μην επιβεβαιώνω τον κανόνα, της αναγνώρισης δηλαδή από πλευράς μου, μιας σχεδόν «πριγκιπικής ομορφιάς» του παιδιού μου!</div><div style="text-align: justify;">Από την άλλη όμως οκ, δεν το έχω χάσει και τελείως ακόμα! Αν μη τί άλλο, είμαι πολύ «φρέσκος» ακόμα ως μπαμπάς, ώστε να μπορώ να θυμάμαι καθαρά και με αντικειμενικότητα, το πώς αντιμετώπιζα κι εγώ ο ίδιος το όλο θέμα περί μωρών, φωτογραφιών, εξιστορήσεων κ.λ.π. μέχρι και λίγο καιρό πριν και δεν τρέφω ξαφνικά αυταπάτες ως προς το πόσο λίγο ενδιαφέρον έχει πραγματικά η κοινή θέαση, κάθε λογής μωρουδίστικων προσωπικών εμφανίσεων.</div><div style="text-align: justify;">Παράλληλα, κρίνω πως δεν έχω το δικαίωμα να εκθέτω αυθαίρετα και δημόσια, τόσο προσωπικά δεδομένα ακόμα και του ίδιου μου του παιδιού, απλά και μόνο προς τέρψη κάποιων προσωπικών μου πιθανών φιλοδοξιών. Στο κάτω κάτω, το ίδιο το παιδί δεν είναι καν σε θέση ακόμα, να κρίνει για το αν θα ήταν σύμφωνο να δημοσιευθούν ουσιαστικότερες λεπτομέρειες για τόσο προσωπικά του στοιχεία όπως είναι ακόμα και οι πρώτες μωρουδίστικες φωτογραφίες του.</div><div style="text-align: justify;">Άλλωστε, όσοι πραγματικά έχουν την πιθανότητα, να τους ενδιαφέρει η τωρινή εικόνα της μπέμπας μου, κατά πάσα πιθανότητα θα είναι αρκετά δικοί μου άνθρωποι και άρα θα έχουν και την απαραίτητη πρόσβαση να δουν ό,τι θέλουν είτε από φωτογραφία είτε και από κοντά!</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TJdMBPOg81I/AAAAAAAAATM/U4xd9zPNr8k/s1600/baby-on-board.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="288" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/TJdMBPOg81I/AAAAAAAAATM/U4xd9zPNr8k/s400/baby-on-board.gif" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτά προς το παρόν όμως!</div><div style="text-align: justify;">Ελπίζω, όλα να πηγαίνουν καλά, σε όλους όσους τυχόν βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τη δική μου.</div><div style="text-align: justify;">Όπως πάντα, είμαι ανοιχτός σε γνώμες κ.λ.π. και από εδώ, με μηνύματά σας!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-8709805520676771829?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-42318158007056969412009-11-16T08:52:00.003+02:002012-01-27T14:47:51.465+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SwD1OK6oQNI/AAAAAAAAASw/uxL6QekR8qk/s1600/dali_time_wall_clock.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" tooltip="linkalert-tip"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SwD1OK6oQNI/AAAAAAAAASw/uxL6QekR8qk/s400/dali_time_wall_clock.jpg" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-4231815800705696941?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-81870022061731868902009-11-03T12:48:00.005+02:002012-01-27T14:47:03.552+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-29sSflvwD-0/TyKckrfb2ZI/AAAAAAAAAc0/_eL1oq235LQ/s1600/help_crash.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="365" src="http://4.bp.blogspot.com/-29sSflvwD-0/TyKckrfb2ZI/AAAAAAAAAc0/_eL1oq235LQ/s400/help_crash.gif" width="400" /></a></div><br /><div justify;"="" text-align:=""><div style="text-align: justify;">Μια <b>αληθινή</b> ιστορία αυτή τη φορά!</div><div style="text-align: justify;">Κι όχι απλά αληθινή αλλά και... <b>προσωπική</b> μου!</div><div style="text-align: justify;">Είναι πολύ πρόσφατη και γι αυτό την έχω πολύ έντονη ακόμα στη μνήμη μου.</div><div style="text-align: justify;">Αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που αποφάσισα να σας την αναφέρω, με αρκετά αφηγηματικό τρόπο και μάλιστα σε 1ο πρόσωπο σε πολλά σημεία της.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>Πέμπτη, 22-10-2009</b></div><div style="text-align: justify;">Πέρασε η ώρα και σήμερα! Πήγε κιόλας τέσσερις το απόγευμα!</div><div style="text-align: justify;">Πρέπει να ετοιμαστώ να φύγω και μάλιστα σχετικά γρήγορα, όσο δηλαδή τυχαίνει και δεν προκύπτει κάτι νεότερο, «τελευταίας στιγμής» στη δουλειά, να με κρατήσει για άλλη μια φορά παραπάνω από το ωράριο μου.</div><div style="text-align: justify;">Δεν πρόλαβα να το σκεφτώ και χτυπά το τηλέφωνο! Επαγγελματική κλήση, το βλέπω στη συσκευή από την αναγνώριση! Τί να κάνω, σηκώνω τ' ακουστικό και περιμένω ν' ακούσω αν το θέμα θα είναι σοβαρό ή απλό.</div><div style="text-align: justify;">Με κράτησε μόνο για ένα δεκάλεπτο επιπλέον! Εντάξει, δεν ήταν «σοβαρό»!</div><div style="text-align: justify;">Τώρα όμως πρέπει να φύγω! Έχω να πάω και σε μια υποχρέωση πριν φτάσω σπίτι και καλό είναι να μην αργήσω άλλο.</div><div style="text-align: justify;">Τα μαζεύω, τακτοποιώ το χώρο μου, παίρνω τσάντα και μπουφάν και ξεκινώ από το γραφείο για το πάρκινγκ. Ακόμα κι αυτό θέλει τον χρόνο του εδώ! Είναι αρκετή η απόσταση!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ξεκινώ με το αμάξι και παίρνω έναν πιο σύντομο δρόμο που ανακάλυψα τελευταία, για να βγω από τον εδώ χώρο, κατευθείαν στην Κρυονερίου και ν' αποφύγω το πήξιμο του παράδρομου της Εθνικής Οδού. Βλέπετε τελευταία, από τότε δηλαδή που ενεργοποίησαν στις Αφίδνες τα διόδια της Εθνικής Οδού και από την είσοδο προς Αθήνα, πάρα πολλοί επιλέγουν τη λύση του παράδρομου, για να γλυτώσουν έτσι το κόστος των διοδίων, με αποτέλεσμα, εδώ στον Άγιο Στέφανο, να γίνεται πια «της κακομοίρας» μέχρι τα φανάρια της Κρυονερίου από κίνηση. Απόσταση δηλαδή αρκετά μικρότερη από χιλιόμετρο μπορεί να την κάνει κανείς, πάνω από είκοσι λεπτά της ώρας! Χρόνοι πολύ σημαντικοί για 'μένα που, μετά, έχω να διανύσω, άλλα 25+ περίπου χιλιόμετρα μέχρι το σπίτι μου, κάπου στην Αγία Βαρβάρα <i>(κοντά στο Αιγάλεω)</i>! Και φυσικά δεν είναι τόσο η ίδια η απόσταση καθαρά χιλιομετρικά, όσο η κίνηση που σχεδόν πάντα έχει σε μεγάλο της κομμάτι. Θεωρούμαι τυχερός, αν αυτά τα 25 χιλιόμετρα τα καταφέρω σε μία μόνο ώρα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως τώρα εντάξει, βγήκα στην Κρυονερίου με κατεύθυνση την Εθνική Οδό!</div><div style="text-align: justify;">Μετά από λίγο, πεντάλεπτο ίσως, περνώ κάτω από τη γέφυρα της Εθνικής Οδού ώστε να κάνω αμέσως μετά αριστερά και να βγω πια στην Εθνική Οδό, με κατεύθυνση προς Αθήνα φυσικά.</div><div style="text-align: justify;">Έτσι κι έγινε!</div><div style="text-align: justify;">Ήρθε η ώρα να «εκμεταλλευτώ» κάπως, τα πρώτα λίγα από τα χιλιόμετρα της επιστροφής μου, αυξάνοντας, όσο γίνεται, την ταχύτητά μου αφού, στη συγκεκριμένη περιοχή, η Εθνική Οδός έχει μια πολύ μεγάλη ευθεία σχετικά κατηφορική, με απόλυτη ορατότητα προς κάθε κατεύθυνση και το σημαντικότερο, ακόμα χωρίς σοβαρή κίνηση! Ελάχιστα αμάξια που όλοι, ερχόμενοι πριν τον Άγιο Στέφανο, έχουν ήδη αρκετά αυξημένη ταχύτητα.</div><div style="text-align: justify;">Το αμάξι μου, Citroen C4 Picasso 1.800ων κυβικών εκατοστών <i>(για όσους γνωρίζουν)</i>, καλοστρωμένο και ηλικίας μόλις 17 μηνών, ομολογουμένως μπορεί να με βοηθήσει αρκετά εύκολα, σε αυτή μου την επιθυμία αυξάνοντας σύντομα την ταχύτητα.</div><div style="text-align: justify;">Όσο αυξάνω, βγάζω αριστερό φλάς αλλάζοντας λωρίδα, με σκοπό να καταλήξω σύντομα στην αριστερότερη, δίπλα στην τσιμέντινη νησίδα.</div><div style="text-align: justify;">Κάνω την τελευταία αλλαγή λωρίδας και πιάνω την αριστερή πια, βλέποντας πάντα από τους καθρέπτες του αμαξιού ότι έχω άνετα το περιθώριο να το κάνω.</div><div style="text-align: justify;">Μη νομίζετε, είναι αρκετά συνηθισμένη διαδικασία για 'μένα, αφού την κάνω πια, εδώ και 8 περίπου μήνες σχεδόν ίδια.</div><div style="text-align: justify;">Έχω πιάσει αριστερή λωρίδα, με ταχύτητα που πρέπει να έχει φτάσει πια, τα 120 περίπου χιλιόμετρα ανά ώρα <i>(χ./ω.)</i> με «ανοδικές» τάσεις!</div><div style="text-align: justify;">Μπροστά μου κινείται, με παρόμοια ταχύτητα, ένα άλλο αμάξι σε ικανοποιητική απόσταση από εμένα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από εδώ ξεκινά το... «<b>θρίλερ</b>»!</div><div style="text-align: justify;">Προτού προλάβω να ερμηνεύσω ακριβώς την εικόνα που σχηματίστηκε ξαφνικά μπροστά στα μάτια μου συνειδητοποιώ, σχεδόν ασυναίσθητα, ότι κάτι σα «καλώδια» σηκώνονται από το οδόστρωμα, τελείως από το πουθενά, κι αρχίζουν να ταλαντεύονται παράλληλα με την άσφαλτο, στο ύψος των αμαξιών!</div><div style="text-align: justify;">Είναι «καλώδια» που, εκείνη τη στιγμή, έδειχναν να ξεκινούν από την νησίδα ακριβώς αριστερά μου και να διανύουν όλο το «τεράστιο» πλάτος του οδικού ρεύματος που βρισκόμουν!</div><div style="text-align: justify;">Ταλαντεύονταν γρήγορα και με ασύγχρονο τρόπο μεταξύ τους, τη μία με το να χτυπούν το οδόστρωμα και την άλλη με το να εκτοξεύονται λίγο πάνω από το ύψος ενός αμαξιού!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εκείνη τη στιγμή, μου φάνηκε τελείως αδικαιολόγητο αυτό που συνέβαινε ακριβώς μπροστά μου! Ήταν τελείως παρανοϊκό να υπάρχουν «καλώδια» που τεντώνονταν μπροστά μου ενώ κινιόμουν σε μια τέτοια ευθεία στην Εθνική Οδό με αυξανόμενη ταχύτητα έχοντας ήδη φτάσει στα 120 χ./ω.!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η αυτόματη άμυνά μου με έκανε, χωρίς άλλη σκέψη, να τερματίσω προς τα κάτω το πεντάλ του φρένου ώστε να κόψω όσο περισσότερη ταχύτητα γίνεται πριν τα βρω. «Ποντάροντας» ότι με το ABS δεν θα ολισθοδρομήσει το αμάξι, κράτησα μέχρι «τέλους» έτσι πατημένο το πεντάλ του φρένου. Ταυτόχρονα, κράταγα σταθερό το τιμόνι στην ευθεία, μιας και δεν είχα κι άλλη επιλογή κατεύθυνσης, αφού τα «καλώδια» έκλειναν όλο το πλάτος του οδικού ρεύματος που κινιόμουν!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το μπροστινό μου αμάξι, τυχαίνει και περνά από τα «καλώδια» όσο αυτά ήταν ακόμα «ξαπλωμένα» στο δρόμο. Συγκεκριμένα μάλιστα, με το που κοντεύει να τα προσπεράσει, αυτά ξεκινούν την πορεία ταλάντωσής τους, με αποτέλεσμα να του χτυπήσουν το αμάξι, από κάτω και προς τα πίσω. Αυτό τουλάχιστον πρόλαβα να συνειδητοποιήσω εκείνη τη στιγμή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βλέπω πλέον να εξελίσσεται το περιστατικό, με τρόπο που δεν μου αφήνει, κανένα περιθώριο μη εμπλοκής μου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μια απίστευτα αισιόδοξη ελπίδα μου εκείνη τη στιγμή ήταν, μήπως και κατάφερνα, καθαρά από τύχη, να πέρναγα στο μέσο της κάθετης ταλάντωσής των «καλωδίων» είτε από πάνω είτε από κάτω είτε κι ενδιάμεσα, με τις μικρότερες υλικές ζημιές στο αμάξι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Φυσικά, αποδείχτηκε τελείως φρούδα μια τέτοια ελπίδα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μια ακόμα ελπίδα μου, ήταν μήπως με τον συνδυασμό «όγκος συν ταχύτητα» αμαξιού, κατάφερνα να «κόψω», σχεδόν «ανώδυνα», όσα «καλώδια» εύρισκαν τελικά πάνω στο αμάξι μου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είναι καιρός όμως εδώ, να κάνω μια «διορθωτική βάφτιση», σε μια λέξη που χρησιμοποίησα ως τώρα. Την χρησιμοποίησα έτσι, ακριβώς επειδή σε πραγματικό χρόνο νόμιζα ότι έτσι ήταν!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η λέξη «καλώδια» πρέπει να αντικατασταθεί στην ιστορία, με κάτι πιο σύνθετο:</div><div style="text-align: justify;">«<b>καλώδια</b>» = «<b>Ηλεκτροφόρα συρματόσχοινα διαμέτρου περίπου 2 εκατοστών</b>»!</div><div style="text-align: justify;">Γι αυτό κι ως τώρα, την λέξη «καλώδια» την έβαζα μέσα σε εισαγωγικά, γιατί δεν ήταν απλώς «καλώδια» αλλά κάτι πολύ πιο ανθεκτικό κι επικίνδυνο! Χοντρά ηλεκτροφόρα συρματόσχοινα που, μέχρι αρκετά προχωρημένο στάδιο της εξέλιξης του περιστατικού που αφηγούμαι, ήταν και με πλήρες ηλεκτρικό φορτίο υψηλής τάσης, δεδομένου ότι ακόμα δεν είχαν κοπεί!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όπως καταλαβαίνετε πια, και η τελευταία μου ελπίδα αποδείχτηκε τελείως φρούδα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Υπολογίζω ότι βάσει της τόσο κοντινής απόστασης που είχα από την εμφάνιση των συρματόσχοινων και της ταχύτητας που είχα εκείνη τη στιγμή, δεν πρέπει να πρόλαβα να κατέβω κάτω από τα 100 χ./ω. με το φρενάρισμά μου, κατά την έναρξη της «επαφής».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Απ’ ότι θυμάμαι, τα συρματόσχοινα ήταν τουλάχιστον τρία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτό που βρισκόταν ψηλότερα εκείνη τη στιγμή, βρίσκει κατευθείαν πάνω στο παρμπρίζ μου και μου το σπάει σε αρκετά σημεία και σε μεγάλο βαθμό. Αμέσως μετά χτυπά σε διάφορα σημεία πάνω στον ουρανό του αμαξιού και τέλος χτυπά και το πίσω μέρος του, δηλαδή πίσω τζάμι, πορτμπαγκάζ, μέχρι και πίσω προφυλακτήρα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το μεσαίο σε ύψος ταλάντωσης συρματόσχοινο, σκαλώνει στο φινίρισμα της κάτω γωνίας του σήματος της μάρκας του αμαξιού <i>(το ένα από τα δύο V)</i>, που καθορίζει την έναρξη του καπό μπροστά, σηκώνει καπό κι αριστερό μπρος φανάρι και τα ξηλώνει άγρια, πετώντας τα κι αυτό με απίστευτη δύναμη, αρχικά πάνω στο παρμπρίζ, μετά στον ουρανό του αμαξιού και μετά στον αέρα! Σχεδόν παράλληλα, το δεύτερο συρματόσχοινο, ακολουθεί την πορεία του πρώτου. Παρμπρίζ, ουρανό, πορτμπαγκάζ κ.λ.π.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το τελευταίο συρματόσχοινο που ήταν χαμηλότερα, σκαλώνει μπροστά, στο ύψος μεταξύ προφυλακτήρα και μάσκας του αμαξιού και κόβει άμεσα όλα τα εκεί πλαστικά μέρη σα «τυρί», προχωρώντας πια προς τα μέσα στο αμάξι. Ευτυχώς, στην πορεία του αυτή, βρήκε πάρα πολύ σύντομα, τον πραγματικό μπροστινό προφυλακτήρα δηλαδή μια χοντρή οριζόντια μεταλλική δοκό πίσω από τον πλαστικό προφυλακτήρα κι έτσι σταμάτησε να διεισδύει παραμέσα σε αυτό το σημείο. Ωστόσο, το ότι σκάλωσε πια στο αμάξι το ένα συρματόσχοινο, είχε σαν αποτέλεσμα το να αρχίσει πολύ γρήγορα να τεντώνεται το συρματόσχοινο!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Να πω εδώ, διορθωτικά πάλι, πως απ’ ότι διαπίστωσα ακριβώς μετά τη λήξη του ατυχήματος, τα συρματόσχοινα είχαν πιάσει κυριολεκτικά όλο μα όλο το πλάτος του οδοστρώματος και των δύο οδικών ρευμάτων αλλά και των δύο παράδρομων της Εθνικής Οδού!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ακριβώς πριν από εμένα, που ήμουν στο πρώτο αμάξι που βρήκε τα συρματόσχοινα από το δικό μου οδικό ρεύμα, τα είχαν βρει ήδη, από το αντίθετο οδικό ρεύμα, κάποιες νταλίκες που φυσικά ούτε αυτές είχαν προλάβει να σταματήσουν έγκαιρα κι έτσι <b>ξεκίνησαν</b> ένα γενικότερο απότομο τέντωμα στα πεσμένα συρματόσχοινα με αποτέλεσμα την αρχική ταλάντωση που περιέγραφα νωρίτερα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ασκείται στο συρματόσχοινο που είχε μπλέξει μπροστά στον προφυλακτήρα μου, μια αρκετά περίεργης κατεύθυνσης μηχανική τάση ενώ παράλληλα το τέντωμα έγινε με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Να θυμίσω εδώ πως, ακριβώς δίπλα μου αριστερά, βρισκόταν η νησίδα της Εθνικής Οδού. Λέγοντας «νησίδα» εννοούμε έναν αρκετά φαρδύ όγκο γεμισμένο με χώμα που στις κάθετες πλευρές του έχει, σε όλο το ύψος τους, πολύ χοντρές τσιμεντένιες πλάκες με μια μικρή εξωτερική κλήση στο κάτω μέρος τους. Θέλω να πιστεύω πως όλοι σας καταλαβαίνεται για τί νησίδες μιλώ μιας και όλοι σας τις έχετε συναντήσει σε Εθνικές Οδούς, αφού είναι συνηθισμένες εδώ και χρόνια.</div><div style="text-align: justify;">Πάνω στη νησίδα δε, υπάρχουν, σε τακτά διαστήματα, ψηλές <b>μεταλλικές </b>κολώνες με λάμπες στην κορυφή τους για τον φωτισμού της Εθνικής Οδού.</div><div style="text-align: justify;">Δεν έχω πάρει ακριβείς διαστάσεις σε όσα θα πω εδώ αλλά απ’ όσο υπολογίζω, το ύψος της νησίδας πρέπει να φτάνει τους <b>80</b> πόντους δηλαδή αρκετά ψηλό για κλασικού ύψους αμάξια, ενώ το διάκενο μεταξύ των κολώνων φωτισμού της νησίδας πρέπει να είναι γύρω στα <b>20</b> μέτρα δηλαδή αρκετά μικρό για μεγάλες ταχύτητες.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Με το που έφτασε στο όριο τεντώματος το συρματόσχοινο που με είχε μαγκώσει κι επειδή κατέβαινε με μεγάλη κλήση από το ύψος της νησίδας δίπλα μου, μέχρι το ύψος του προφυλαχτήρα μου αφού το αμάξι ήταν και μπρουμουτισμένο από το δυνατό φρενάρισμα, δίνει το συρματόσχοινο μια απότομη διαγώνια ώθηση στο μπροστινό μέρος του αμαξιού, αριστερά και προς τα πάνω. Αποτέλεσμα ήταν, να κατευθυνθεί η μούρη του αμαξιού προς το πάνω μέρος της νησίδας αριστερά μου. Αμέσως βρίσκει η αριστερή μπροστινή ρόδα σχετικά ψηλά στη νησίδα και από την δύναμη γαντζώνει πάνω της και ανεβάζει αστραπιαία ολόκληρο το αμάξι πάνω στη νησίδα χτυπώντας φυσικά όλο το κάτω μέρος του, πάνω στη γωνία του κράσπεδού της. Η ορμή του αμαξιού έχει παραμείνει, παρόλο το σκαρφάλωμα, με κατεύθυνση προς τα μπροστά με αποτέλεσμα, ενώ το αμάξι βρίσκεται πια, σχεδόν ολόκληρο, διαγώνια πάνω στη νησίδα, με τη πίσω δεξιά μόνο ρόδα να μένει να κρέμεται έξω από την νησίδα, αυτό να σέρνεται πια πάνω στη νησίδα για άλλα 6 – 7 περίπου μέτρα, μέχρι που κάποια στιγμή σταμάτησε εκεί. Λίγο πριν περάσει τελείως δηλαδή, πάνω από την νησίδα, και βγει <i>(όπως θα 'βγαινε)</i> καθαρά στην αριστερή λωρίδα του αντίθετου οδικού ρεύματος που φυσικά είχε αμάξια που κινούνταν αντίθετα με εμένα με αρκετή βέβαια ταχύτητα. Υποθέτω δε, ότι το ίδιο το συρματόσχοινο, από ένα σημείο και μετά, με το τέντωμα στα όριά του, βοήθησε στο να σταματήσει σχετικά έγκαιρα την τρελή πορεία του αμαξιού, στο σημείο αυτό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Υπάρχει και μια παραλλαγή στο τελευταίο κομμάτι της ιστορίας, αυτό που έχει να κάνει με το πώς βρέθηκα πάνω στην νησίδα και που έχει προκύψει από τα λεγόμενα της εγγείου οδηγού του αμαξιού που βρισκόταν πίσω μου αλλά και του οδηγού του πούλμαν που βρισκόταν λίγο πίσω και δεξιά μου. Αυτή η παραλλαγή, με λίγα λόγια, λέει ότι το αμάξι κυριολεκτικά <b>απογειώθηκε</b> με τα συρματόσχοινα! Πάνω που πήγαινε να προσγειωθεί με τη μούρη στο οδόστρωμα, ξαν-απογειώθηκε και προσγειώθηκε πια, σχεδόν ολόκληρο, πάνω στη νησίδα χτυπώντας μόνο η μπροστινή δεξιά ρόδα του, έξω από το κράσπεδο της νησίδας, λίγο πριν ανέβει κι αυτή. Και οι δύο "μάρτυρες"&nbsp; - παθόντες <i>(ο ένας μάλιστα είναι επαγγελματίας οδηγός εδώ και πολλά χρόνια)</i> μου λένε και μου ξαναλένε πως κάτι τέτοιο δεν το έχουν ξαναδεί ούτε σε ταινία και πως δεν μπορούν να καταλάβουν το πώς έγινε έτσι αλλά και πώς μετά από αυτό εγώ βγήκα από εκεί "ατσαλάκωτος"!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είμαι καθισμένος μέσα στο αμάξι φορώντας ακόμα, κανονικά τα γυαλιά ηλίου μου, ακούγοντας ακόμα το ραδιοφωνικό σταθμό που έπαιζε! Ωστόσο, ολόκληρο το αμάξι βρίσκεται «παρκαρισμένο», σε μια άβολη στάση, πάνω στην σχεδόν ενός μέτρου ύψους νησίδα της Εθνικής Οδού!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τί είναι αυτό που έζησα τα αμέσως προηγούμενα ελάχιστα δευτερόλεπτα και δεν τα καταφέρνω!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κοιτώ γύρω μου και πέρα απ' τ' ότι δε μπορώ να δω και πολλά έξω απ' τ' αμάξι από μπροστά, λόγω του ότι το παρμπρίζ είναι πια τσακισμένο σε αρκετά μικρά κομματάκια, όλα τα υπόλοιπα δείχνουν ανεξήγητα καλά! Λες και μέσα στην καμπίνα δεν συνέβη απολύτως τίποτα, ποτέ!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν νιώθω να πονώ απολύτως πουθενά αλλά σκέφτομαι πως ίσως είναι απλώς, επειδή είναι ακόμα υπερβολικά φρέσκο το συμβάν!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν βλέπω πουθενά ούτε μια στάλα αίμα αλλά ίσως να μην το έχω προσέξει ακόμα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κλείνω το ράδιο, γυρνώ το κλειδί στον διακόπτη και το βγάζω. Βγάζω τα γυαλιά ηλίου και βάζω της οράσεως. Ξανακοιτώ γύρω μου και πάνω μου κι εξακολουθώ να μην διακρίνω τίποτα κακό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σκέφτομαι πως πιθανότατα θα ήταν καλό να βγω από το αμάξι αν μπορώ. Για καμία κίνησή μου δεν ήμουν σίγουρος αν θα έπρεπε ή όχι να την κάνω εκείνη τη στιγμή αλλά ένιωθα ότι έπρεπε να κάνω κάτι τελικά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δοκιμάζω να ανοίξω την πόρτα μου κι εκείνη ανοίγει σχεδόν κανονικά! Κοιτώντας έξω και προς τα κάτω, βλέπω τα αγριόχορτα της νησίδας που θα έπρεπε να πατήσω για να βγω έξω από το αμάξι. Αυτό κι έκανα! Βγάζω ένα ένα τα πόδια μου πατώντας σταδιακά κάτω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εξακολουθώ να μην πονώ πουθενά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βγαίνω από τ' αμάξι και κλείνω την πόρτα κοιτώντας το παλαβό σκηνικό, απ’ έξω πια, για πρώτη φορά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν μπορεί να το βιώνω πραγματικά αυτό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είμαι πάνω στη νησίδα και κοιτώ όλο το χάος που έχει προκύψει σε ολόκληρο το πλάτος της Εθνικής Οδού, από τα συρματόσχοινα πάνω σε διάφορα διερχόμενα οχήματα! Έχει σταματήσει ολόκληρη η Εθνική Οδός κι από τα δύο της οδικά ρεύματα, αυξάνοντας σύντομα το μποτιλιάρισμα κι εγώ δεν ξέρω μέχρι που!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν ξέρω τί ακριβώς πρέπει να κάνω στην παρούσα φάση!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σκέφτομαι πως καλό θα ήταν να απομακρυνθώ κάπως από το σημείο αυτό παίρνοντας όμως πριν, την τσάντα μου από το πορτμπαγκάζ. Πάω προς το πίσω μέρος και βλέπω να κρέμεται το αμάξι, διαγώνια έξω από τη νησίδα <i>(η πίσω δεξιά του ρόδα)</i>! Καθώς προχωρούσα πάνω στη νησίδα, έπρεπε να προσέχω να περνώ πάνω από τα συρματόσχοινα που μόλις εκείνη τη στιγμή πρωτοκατάλαβα το ότι ήταν τελικά συρματόσχοινα ρεύματος και πως ενδεχομένως να είχαν ακόμα κι εκείνη τη στιγμή ρεύμα! Λίγο μετά όμως είδα, ότι είχε σπάσει, από το ατύχημα, το πάνω μέρος μιας ξύλινης κολώνας της Δ.Ε.Η. μαζί με τη χοντρή μεταλλική ράβδο που πάνω της έδεναν τα ηλεκτροφόρα συρματόσχοινα και όλος αυτός ο όγκος κείτονταν πια πάνω στο οδόστρωμα του δικού μου οδικού ρεύματος, αφού πρώτα βέβαια είχε βρει κατά την πτώση του, διάφορα διερχόμενα αμάξια πίσω μου. Άρα υπέθεσα ότι τα συρματόσχοινα δεν θα έπρεπε να είχαν ακόμα ρεύμα χωρίς όμως και πάλι να είμαι σίγουρος στη δεδομένη στιγμή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κατεβαίνω κάποια στιγμή στο δρόμο και έρχομαι σε επαφή με τους πρώτους συμπάσχοντες που κι αυτοί μόλις είχαν βγει από τα δικά τους αμάξια, όλοι σαστισμένοι! Αργότερα έμαθα πως μόνο από το δικό μου οδικό ρεύμα είχαμε εμπλακεί έξι ή επτά οχήματα! Εγώ, ένα πούλμαν κι άλλα τέσσερα με πέντε Ι.Χ.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αρχίζω να δοκιμάζω να επικοινωνήσω μέσω του κινητού μου, με κάποιους δικούς μου ανθρώπους, συγγενείς κ.λ.π. Αμέσως μετά, επιχειρώ να καλέσω την οδική μου βοήθεια ώστε να μεσολαβήσει για το αμάξι, μιας και, στην κατάσταση που βρισκόταν, δεν υπήρχε τρόπος να μετακινηθεί από μόνο του. Αυτά ήταν όμως και τα μόνα που μπορούσα να σκεφτώ να κάνω εκείνη τη στιγμή. Μετά απλώς προσπαθούσα να συγκεντρώσω τη σκέψη μου, σε κάποια λογικά συμπεράσματα πάνω στο τί ήταν όλο αυτό που έζησα λίγα λεπτά πριν!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σύντομα έφτασε και η Τροχαία Εθνικών Οδών που προσπαθούσε να διευθετήσει κάπως το «αλαλούμ».</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τελικά, πριν φτάσει ο γερανός της οδικής βοήθειας μου, ένας άλλος περαστικός γερανός που «επιτάχτηκε» από την τροχαία, σήκωσε το αμάξι από το αντίθετο οδικό ρεύμα και το μετάφερε πίσω, κάπου στην έξοδο του Αγίου Στεφάνου. Εκεί έφτασαν, μετά από ώρα, κάποιοι δικοί μου άνθρωποι καθώς κι ο γερανός της οδικής μου βοήθειας που πήρε το αμάξι μέχρι το πάρκινγκ του, κλειστού εκείνη πια την ώρα, συνεργείου της αντιπροσωπίας που σκόπευα και να το αναλάβει για τα όποια περεταίρω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Την άλλη πια μέρα, ξεκίνησε ο «Γολγοθάς» μου αρχικά με το συνεργείο και την ασφαλιστική μου κι αμέσως μετά στο να βρω κάποια περεταίρω στοιχεία για το ατύχημα αυτό γενικότερα. Έπρεπε να βρω τί τελικά συνέβη και προκλήθηκε αρχικά το κακό. Πήγα ξανά λοιπόν στο σημείο του ατυχήματος καθώς και στο αστυνομικό τμήμα του Αγίου Στεφάνου αλλά και στην τροχαία Εθνικής Οδού ακριβώς μετά τα διόδια στις Αφίδνες.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ποιά ήταν λοιπόν <b>η αρχή του κακού</b>;!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δίπλα από τον παράδρομο του αντίθετου από εμένα οδικού ρεύματος, υπήρχε ένα μαντρωμένο οικόπεδο στο οποίο γίνονταν εργασίες ανοίγματος θεμελίων για κάποιο νέο κτίριο. Είχε έρθει η στιγμή να ρίξουν και την μάντρα που είχε παραμείνει, από το παλιό κτίριο εκείνου του χώρου. Έξω από τη μάντρα είχε κατηφορικό χωμάτινο έδαφος μέχρι τον παράδρομο για 3 – 4 μέτρα και μία μεγάλη ξύλινη κολώνα της Δ.Ε.Η. που είχε τα συρματόσχοινα που πέρναγαν στην απέναντι πλευρά της Εθνικής Οδού, σε μια άλλη ξύλινη κολώνα του εκεί παράδρομου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η γωνία της μάντρας έπεσε προς τα έξω, σε πολύ μεγάλο ενιαίο κομμάτι της, με αποτέλεσμα να πέσει με φόρα πάνω στις αντηρίδες στήριξης της ξύλινης κολώνας και να τις λυγίσει υπερβολικά. Μαζί τους γύρισαν και την ξύλινη κολώνα σε σημείο που αυτή έσπασε σαν «αγγούρι» και φυσικά έπεσε κάτω παίρνοντας μαζί της και τα «ζωντανά» ηλεκτροφόρα συρματόσχοινα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από εκεί και μετά η ιστορία είναι γνωστή πια…</div><div style="text-align: justify;">Οι πληροφορίες, όσο αφορά το ποιος έκανε τί, έχουν προκύψει από προφορικές εξιστορήσεις κάποιων αστυνομικών του αστυνομικού τμήματος του Αγίου Στεφάνου, σε συνδυασμό με τα λίγα που γράφει μια αυτεπάγγελτη μήνυση προς το συνεργείο χωματουργικών εργασιών, καθώς και από ανθρώπους ενός συνεργείου που, την επόμενη μέρα το πρωί, άλλαζαν την κολώνα στο σημείο αυτό. Επιφυλάσσομαι προς το παρόν, ως προς το πώς ακριβώς μπορεί να έχει ολόκληρη η αλήθεια, μιας και το συνεργείο για τις εργασίες της ΔΕΗ, απ' ότι έχω μάθει, βρισκόταν ήδη εκεί την ώρα του ατυχήματος κάνοντας "δουλειές" σχετικές με τα συρματόσχοινα και τις κολώνες, πράγμα που μου κάνει πολύ μα πάρα πολύ περίεργο το να μην έχει καμία συμμετοχή και το ίδιο στο συμβάν!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Παραθέτω εδώ, μερικές φωτογραφίες που κατάφερα να συλλέξω και που δείχνουν μέρος μόνο του κακού.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Να διευκρινίσω πως στις φωτογραφίες δεν γίνεται να διακριθούν σε λεπτομέρεια, όλες οι ζημιές του αμαξώματος. Να πω συμπληρωματικά, πως δεν υπήρχε σημείο εξωτερικά στο αμάξι <i>(γύρω γύρω)</i> που να μην απέκτησε σημάδι από το ατύχημα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ωστόσο η μηχανή και η καμπίνα παρέμειναν άθικτες όπως κι εγώ άλλωστε!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Την αποκατάσταση της ζημιάς την αναλαμβάνει το σέρβις της επίσημης αντιπροσωπίας που αγόρασα το αμάξι, με έξοδα της ασφαλιστικής μου, δεδομένου ότι τα σκάω κάθε εξάμηνο για μεικτή ασφάλιση. Το δε ύψος της ζημιάς καλύτερα να μη το αναφέρω εδώ, γιατί διαβάζουν και άνθρωποι με καρδιολογικά προβλήματα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως δεν θα συνεχίσω άλλο την εξιστόρηση αφού ουσιαστικά σας έχω ήδη αναφέρει τα περισσότερο σημαντικά συστατικά της ιστορίας μου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Να αναφέρω μόνο δύο Ελληνικά φόρουμ που αναφέρθηκαν στο γεγονός. Γράφτηκα κι εγώ σα μέλος τους για να σχολιάσω με κάποιες διευκρινήσεις.</div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.bikenet.gr/index.php?option=com_smf&amp;Itemid=89&amp;topic=22764.0"><span style="font-size: large;"><b tooltip="linkalert-tip">ΒikeΝet</b></span></a></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.dpgr.gr/forum/index.php?topic=37650.0"><span style="font-size: large;"><b tooltip="linkalert-tip">DPGR</b></span></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δείτε τώρα και τις εικόνες, με μια μικρή περιγραφή για την κάθε μία. Να θυμίσω πως με κλικ πάνω τους δείχνουν στο κανονικό τους μέγεθος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι επόμενες δυο είναι από το φόρουμ DPGR.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από πίσω, λίγο πιο μακριά. Προσέξτε το ότι απλώς έτυχε να μην πέσω σε μία από τις κολώνες φωτισμού της νησίδας!</div><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAC7r_C9cI/AAAAAAAAAR4/QyWtdhDqkhQ/s1600-h/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" tooltip="linkalert-tip"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAC7r_C9cI/AAAAAAAAAR4/QyWtdhDqkhQ/s400/1.jpg" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εδώ, πίσω από το αμάξι, διακρίνεται η ροδιά σκαρφαλώματος του αμαξιού πάνω στη νησίδα καθώς και το στραπατσαρισμένο καπό που απλώς έχω μαζέψει λίγο πριν, από τη μέση του οδοστρώματος!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvADSx7-L6I/AAAAAAAAASA/8z7tqzz2iQs/s1600-h/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" tooltip="linkalert-tip"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvADSx7-L6I/AAAAAAAAASA/8z7tqzz2iQs/s400/2.jpg" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αυτή είναι από έναν άλλο περαστικό νεαρό αστυνόμο από το αντίθετο οδικό ρεύμα και μου την έδωσε την επόμενη μέρα από το κινητό του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Προσέξτε το για πόσο λίγο δεν πέρασα στην αριστερή λωρίδα του αντίθετου οδικού ρεύματος!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAE-zQdL-I/AAAAAAAAASI/oHeBDR0_o20/s1600-h/22102009192.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" tooltip="linkalert-tip"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAE-zQdL-I/AAAAAAAAASI/oHeBDR0_o20/s400/22102009192.jpg" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι υπόλοιπες είναι από το κινητό μου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τί να σχολιάσω εδώ;! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAFjPfvRzI/AAAAAAAAASQ/BW01Sq0yLhs/s1600-h/SP_A0055.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" tooltip="linkalert-tip"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAFjPfvRzI/AAAAAAAAASQ/BW01Sq0yLhs/s400/SP_A0055.jpg" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το κομμάτι της ξύλινης κολώνας που έσπασε από την πλευρά μου, όσο βρίσκεται ακόμα στο οδόστρωμα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAF6_yq1vI/AAAAAAAAASY/eTCYeiMzAiI/s1600-h/SP_A0056.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" tooltip="linkalert-tip"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAF6_yq1vI/AAAAAAAAASY/eTCYeiMzAiI/s400/SP_A0056.jpg" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ίδιο κομμάτι αφού το ανέβασαν πια στη νησίδα για να ξεμπλοκάρουν κάπως την Εθνική Οδό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAGTT-zaHI/AAAAAAAAASg/tcD6ypRuKuA/s1600-h/SP_A0057.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" tooltip="linkalert-tip"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAGTT-zaHI/AAAAAAAAASg/tcD6ypRuKuA/s400/SP_A0057.jpg" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Την επόμενη πια μέρα... </div><div style="text-align: justify;">Η ξύλινη κολώνα της Δ.Ε.Η. στο απέναντι οδικό ρεύμα, που από την πτώση της προκλήθηκε το κακό, όπως κατέληξε μετά το συμβάν!</div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAGsMEQGxI/AAAAAAAAASo/5kSnRyoQINQ/s1600-h/SP_A0060.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" tooltip="linkalert-tip"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SvAGsMEQGxI/AAAAAAAAASo/5kSnRyoQINQ/s400/SP_A0060.jpg" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-8187002206173186890?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-90089328223045201182009-10-16T09:48:00.002+03:002012-01-27T14:31:43.022+02:00<div justify;="" text-align:=""><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/StLk6S7TSxI/AAAAAAAAARA/4UgANxW5DbI/s1600-h/smokingEPA_468x316.jpg" tooltip="linkalert-tip"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391623394080017170" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/StLk6S7TSxI/AAAAAAAAARA/4UgANxW5DbI/s400/smokingEPA_468x316.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 298px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 442px;" tooltip="linkalert-tip" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και γι αυτό το ζήτημα ξανάαα!</div><div style="text-align: justify;">Έπρεπε ή καλύτερα ήθελα ή και τα δύο μάλλον, να ξανακόψω το "ρημάδι το κάπνισμα"!</div><div style="text-align: justify;">Όμως να πω στα γρήγορα <span style="font-style: italic;">(λέμε τώρα)</span>, το ιστορικό αυτής της μακρόχρονης πια σχέσης, εμένα και του καπνίσματος!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">1ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">0 - 12</span> χρονών.</div><div style="text-align: justify;">Δεν είχα άποψη για το ζήτημα. Δεν με απασχολούσε. Δεν με άγγιζε!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">2ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">12 - 17</span> χρονών.</div><div style="text-align: justify;">"Φανατικός" αντικαπνιστής!</div><div style="text-align: justify;">Εντάξει, δεν κατέβαινα και σε διαδηλώσεις αλλά όπου μπορούσα "διαλαλούσα" τις απόψεις μου!</div><div style="text-align: justify;">Κάπνιζαν πολύ τα αδέρφια μου τότε καθώς και αρκετοί καλοί μου φίλοι και το θεωρούσα ηλίθιο ως αδιανόητο να το κάνουν και ακόμα περισσότερο να μη μπορούν να το κόψουν ανά πάσα στιγμή!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">3ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">17</span> χρονών.</div><div style="text-align: justify;">Ένα στάδιο από μόνο του! Εκεί, ξεκίνησα να καπνίζω!</div><div style="text-align: justify;">Εδώ θα μακρηγορήσω λίγο παραπάνω!</div><div style="text-align: justify;">Είχα κατέβει, μόνος μου τότε, για έναν καλοκαιρινό μήνα, στο χωριό του πατέρα μου, στις Λιθίνες <span style="font-style: italic;">(Λασίθι Κρήτης)</span>. Ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα κάπου μόνος μου, τόσο μακριά και για τόσο καιρό αλλά και η πρώτη καλή επαφή μου, με το συγκεκριμένο συγγενικού χαρακτήρα μέρος.</div><div style="text-align: justify;">Σχετικά σύντομα, γνωρίστηκα με τους εκεί συνομήλικούς μου όπου και κάναμε αρκετά καλή και τακτική παρέα.</div><div style="text-align: justify;">Όλοι κάπνιζαν και μάλιστα πολύ!</div><div style="text-align: justify;">Πέρα απ' το ότι συνεχώς ένιωθα σα "τη μύγα μες στο γάλα", δεδομένου ότι ήμουν και "ο καινούριος" στην παρέα, είχαν και τη γνωστή συνήθεια του κεράσματος που φυσικά ίσχυε κανονικά και στα τσιγάρα τους. Και όταν στην Κρήτη λέμε για κέρασμα <span style="font-style: italic;">(ή φίλεμα για κάποιους)</span>, μόνο όσοι το έχουν γνωρίσει καταλαβαίνουν πραγματικά τί εστί! Η επιμονή ξεπερνά κάθε προσωπικό σου όριο, ειδικά όταν είσαι σε συνεχόμενη επαφή με τα άτομα.</div><div style="text-align: justify;">Μια, δύο, πέντε, δέκα, τριάντα, ε κάπου δεν άντεχα άλλο! Είπα: "<i><span style="background-color: #d0e0e3; color: #3333ff;">Ε, εντάξει μωρέ, σάμπως και να καπνίσω όσο είμαι εδώ τί σημαίνει;! Σιγά μη γίνω καπνιστής και καλά! Μόλις γυρίσω σπίτι στην Αθήνα, δεν θα το ξαναβάλω στο στόμα μου!</span></i>".</div><div style="text-align: justify;">Έπειτα, επειδή μου φαινόταν τελείως "παιδιάστικο" αυτό που κάποιοι <span style="font-style: italic;">(πίσω στην Αθήνα)</span> έκαναν και δεν κατέβαζαν τον καπνό παρά μόνο ρούφαγαν και τον κράταγαν μέχρι το στόμα τους για λίγο πριν τον φυσήξουν έξω πάλι, εγώ από την αρχή του έδινα να καταλάβει κανονικά! Έλεγα, και από πριν δηλαδή, "<i><span style="background-color: #d0e0e3; color: #3333ff;">Τί νόημα έχει να μην κατεβάζεις κάν τον καπνό όταν καπνίζεις;! Ουσιαστικά είναι τελείως κοροϊδία αυτό! Αν είναι να θες απλά να δείχνεις ότι καπνίζεις, τότε είσαι και για πολλά γέλια! Ή το κάνεις κανονικά ή μη το κάνεις καθόλου!</span></i>".</div><div style="text-align: justify;">Το ένα κέρασμα καπάκι μετά το άλλο! Καπάκι στο καπάκι όμως, κάπου ένιωθα άσχημα πια να με κερνάνε μόνο και να μη κερνάω κι εγώ! Έτσι μέσα στις πρώτες κιόλας μέρες τις καπνιστικής μου ζωής αγόρασα και πακέτοοο! Την κλασική για τότε ξενόφερτη μάρκα, αυτή με τους καουμπόηδες της άγριας δύσης!</div><div style="text-align: justify;">Τώρα πια κέρναγα κι εγώ κανονικά! Ααα, όλα κι όλα, μην είμαστε κι αγενείς!</div><div style="text-align: justify;">Μόνο που, να μωρέ, όταν έχεις και πακέτο πια και είσαι συνεχώς με παρέα που όλοι καπνίζουν "από σπορ", κάπου αρχίζεις κι εσύ να συμμετέχεις ακόμα περισσότερο στο "σπορ"! Πάντα όμως με την βεβαιότητα μέσα μου πως, όσο και να κάπνιζα, θα μου ήταν εξαιρετικά απλό μετά, να το σταματήσω με τη μία!</div><div style="text-align: justify;">Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι καταλαβαίνετε το πόσο λάθος εκτίμηση είχα κάνει!</div><div style="text-align: justify;">Όταν τελικά γύρισα, με την πρώτη ευκαιρία, ξαναπήρα πακέτο και σχεδόν από τις πρώτες μέρες το αποκάλυψα και στους δικούς μου και στην εδώ παρέα μου που, ομολογουμένως, οι περισσότεροι έμειναν με το στόμα ανοιχτό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">4ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">17 - 26</span> χρονών.</div><div style="text-align: justify;">Κανονική καπνιστική ζωή!</div><div style="text-align: justify;">Αυτό που λένε, το ένα τσιγάρο πάνω απ' τ' άλλο!</div><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/StLlXVctxzI/AAAAAAAAARI/Bl6PnsjRduY/s1600-h/smoking.jpg" tooltip="linkalert-tip"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391623892973242162" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/StLlXVctxzI/AAAAAAAAARI/Bl6PnsjRduY/s400/smoking.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 417px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 427px;" tooltip="linkalert-tip" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">5ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">26 - 28</span> χρονών.</div><div style="text-align: justify;">Η πρώτη μου σοβαρή προσπάθεια να το κόψω!</div><div style="text-align: justify;">Κράτησε 2 χρόνια!</div><div style="text-align: justify;">Σταμάτησε με καθαρά προσωπική μου απόφαση, όταν ξεκίναγαν οι προετοιμασίες για τον πρώτο μου γάμο που θα γινόταν ένα χρόνο μετά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">6ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">28 - 31</span> χρονών.</div><div style="text-align: justify;">Μανιώδης καπνιστής!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">7ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">31 - 41</span> χρονών.</div><div style="text-align: justify;">Ξεκίνησε σα δώρο τότε, στα 31α γενέθλια μου, από εμένα για εμένα!</div><div style="text-align: justify;">Είπα να το κόψω και το έκοψα! Αυτό που λένε "μαχαίρι"!</div><div style="text-align: justify;">Κράτησε <span style="font-weight: bold;">10</span> ολόκληρα χρόνια! Σταμάτησε και πάλι με καθαρά προσωπική μου απόφαση, όταν ξεκίναγαν τα μπερδέματα με τον χωρισμό μου!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">8ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">41 - 43</span> χρονών.</div><div style="text-align: justify;">Μανιώδης καπνιστής!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">9ο</span> στάδιο: <span style="font-weight: bold;">43</span> χρονών και... πάει!</div><div style="text-align: justify;">Το τελευταίο μου στάδιο!</div><div style="text-align: justify;">Είχα πει να το ξανακόψω κάποια στιγμή, όταν δηλαδή θα ηρεμούσα πια απ' όλο το "αλαλούμ" της προσωπικής μου ζωής.</div><div style="text-align: justify;">Προφανώς θεωρώ ότι έχω πια μπει, σε ένα τέτοιο περίπου στάδιο, άρα είχε έρθει ξανά η ώρα να αποχωριστώ πάλι τη "συνήθειά" μου αυτή.</div><div style="text-align: justify;">Είμαι αισίως, στην <span style="font-weight: bold;">3η</span> πια βδομάδα άκαπνης ζωής!</div><div style="text-align: justify;">Ξεκίνησα μια Παρασκευή βράδυ, όταν είχα διαβάσει κάτι που θεωρώ ότι με βοήθησε στο να μπορέσω να αντιμετωπίσω τη μεγάλη μου ομολογουμένως "στέρηση", βλέποντας την όλη κατάσταση από μια διαφορετική, αρκετά ρεαλιστική οπτική! Αν νομίζετε, να σας αναφέρω και το βιβλίο. Κυκλοφορεί άλλωστε, σημαντικό μέρος του ελεύθερα σε ηλεκτρονική μορφή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μοναδική εξαίρεση - παρασπονδία υπήρξε, για 3 τσιγάρα στο καπάκι, την <span style="font-weight: bold;">1η</span> Κυριακή που ενώ ήμουν στην τρέλα από τη στέρηση, μου προέκυψε και μια άσχετη κατάσταση που κυριολεκτικά μου έσπασε τα νεύρα! Ε, δεν άντεχα! Την έκανα για να μη φάω μεγαλύτερη φρίκη αλλά μετά δεν ξανάγινε κάτι σχετικό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θέλω να ελπίζω πως τελείωσε όλο αυτό, επειδή όμως δε θέλω να λέω μεγάλες κουβέντες, αν όχι για πάντα, για σημαντικό τουλάχιστον καιρό <span style="font-style: italic;">(αρκετά χρόνια)</span> και πάλι!</div><div style="text-align: justify;">Λέω πως τελείωσε μιας και, πλέον, δε νιώθω την ανάγκη να καπνίσω παρά σε ελάχιστες πια στιγμές.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η άποψή μου βέβαια είναι, πως όταν κάποιος έχει μπει σε φάση εθισμού σε κάτι, ουσιαστικά ποτέ δεν ξεμπλέκει ολοκληρωτικά. Δηλαδή ποτέ δεν θεωρείται τελείως ακίνδυνος στο να ξανακυλίσει. Και αυτό από μόνο του είναι πάρα πολύ σημαντικό να το έχουμε όλοι μας υπόψη! Δυστυχώς κάπως έτσι είναι! Δεν πρέπει να παραμυθιαζόμαστε! Είναι π.χ. αυτό που λένε "Όποιος έκοψε το κάπνισμα είναι ένας καπνιστής που απλώς δεν καπνίζει"! Ακόμα κι αν παλεύει σύσσωμος και δημόσια ενάντια σε αυτό και μάλιστα επιτυχώς σε όλη την υπόλοιπη ζωή του, ποτέ δε φεύγει τελείως η αίσθηση που είχε ριζώσει μέσα του όσο αυτός ήταν εθισμένος.</div><div style="text-align: justify;">Και μιλώ για κανονικό εθισμό, όχι για "παιδιαρίσματα" του τύπου από κανένα έως τρία τσιγάρα την ημέρα, άντε και δέκα στο τσακίρ κέφι π.χ. σε καμιά διακοπές κι έτσι. Αυτοί, αν είναι έτσι για χρόνια πια, κατά βάση δεν χρειάζεται να ανησυχούν και πολύ. Όσοι όμως ξεφεύγουν και κάνουν σε σταθερή πια βάση για χρόνια, ένα σημαντικό σύνολο τσιγάρων κάθε μέρα π.χ. πάνω από 6 - 7, είναι κανονικά εθισμένοι!</div><div style="text-align: justify;">Στην περίπτωση μου δε, έκανα πια γύρω στα 30 την ημέρα κι ανέβαινε!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/StLl3JcViMI/AAAAAAAAARQ/0rMcfcRDt94/s1600-h/30-fascinating-cigarette-smoking-facts.jpg" tooltip="linkalert-tip"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391624439506241730" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/StLl3JcViMI/AAAAAAAAARQ/0rMcfcRDt94/s400/30-fascinating-cigarette-smoking-facts.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 337px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 453px;" tooltip="linkalert-tip" /></a>Παράπλευρη απώλεια ήταν βέβαια και το οικονομικό! Στην περίπτωση μου π.χ. έβγαινε γύρω στα <span style="font-weight: bold;">150€</span> το μήνα! Διόλου ευκαταφρόνητο ποσό θα έλεγα για κάθε μήνα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τί να πω;! Ελπίζω να βγω νικητής σε αυτή τη μάχη! Προς το παρόν πάντως κάπως έτσι δείχνει το πράγμα!</div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/StLmYdZcmRI/AAAAAAAAARY/MicgW0Ttzpg/s1600-h/cigarette_butt.jpg" tooltip="linkalert-tip"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391625011798513938" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/StLmYdZcmRI/AAAAAAAAARY/MicgW0Ttzpg/s400/cigarette_butt.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 429px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 322px;" tooltip="linkalert-tip" /></a>Πείτε μου κι εσείς τη γνώμη σας σχετικά! Δεν ζητώ να ακούσω τα χιλιοειπωμένα! Κάτι από την πραγματικά προσωπική σας εμπειρία και άποψη!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Α, και συγνώμη για την... "τσιγαρίλα" που βγάζει αυτή μου η ανάρτηση! <span style="color: red; font-weight: bold;">;-)</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-9008932822304520118?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-81643260724709018282009-08-05T14:28:00.009+03:002012-01-27T16:27:51.054+02:00<div justify;"="" text-align:=""><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Snlwg3ZUFfI/AAAAAAAAAQg/V6EC-Ms64Lc/s1600-h/sunset.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366444140916905458" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Snlwg3ZUFfI/AAAAAAAAAQg/V6EC-Ms64Lc/s400/sunset.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 297px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 446px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Το καλοκαίρι είναι στα ντουζένια του!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πολλοί έχουν πάει ήδη διακοπές, άλλοι θα πάνε σύντομα και άλλοι θα είναι σε διακοπές τώρα που γράφω.</div><div style="text-align: justify;">Εγώ, ανήκω στην κατηγορία όσων πήγαν ήδη!</div><div style="text-align: justify;">Αυτός είναι και ο λόγος της τόσο μεγάλης και συνολικής μου αποχής από τα μπλογκοπράγματα.</div><div style="text-align: justify;">Είπα να μην ασχοληθώ με όλα αυτά μιας και όταν το κάνω, συνήθως μου τρώει αρκετή ώρα πράγμα που σε διακοπές είναι μάλλον ασύμφορο!</div><div style="text-align: justify;">Έχω γυρίσει Αθήνα από το Σάββατο το απόγευμα και είμαι πάλι στη δουλειά μου από τη Δευτέρα, μετά από αποχή τριών συναπτών εβδομάδων!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κάποιοι ίσως σκεφτούν ότι και πάλι άργησα να γράψω κάτι εδώ, αφού είναι ήδη Τετάρτη μεσημέρι πια. Δεν θα έχουν άδικο, μόνο που δεν είναι αδικαιολόγητο γιατί, κάτι τα τρεξίματα της επανένταξης στο σπίτι, κάτι το βουνό από δουλειά που με περίμενε στο γραφείο, ουσιαστικά δε μου έμεινε χρόνος και όρεξη να ξαναμπώ ενεργά στο παιχνίδι.</div><div style="text-align: justify;">Όχι ότι δε το σκεφτόμουν. Ίσα ίσα μάλιστα που κάπου με άγχωνε κιόλας!</div><div style="text-align: justify;">Μη νομίζετε, τον έχω αγαπήσει αυτόν τον χώρο κι ας μην έχει την τρελή κίνηση, σε σχέση τουλάχιστον με πολλά άλλα μπλογκς που ξέρω.</div><div style="text-align: justify;">Είναι ένα παρεάκι σε πολλές προσωπικές μου στιγμές. Οι περισσότεροι μάλλον καταλαβαίνετε τι εννοώ!</div><div style="text-align: justify;">Κάπου βέβαια, θα μπορούσα να μπαίνω και να γράφω κάτι, έτσι για να μη νεκρώνει το πράγμα αλλά όπως έχω ξαναναφέρει <span style="font-style: italic;">(δε θυμάμαι πότε και που)</span>, δε μου λέει κάτι μια τέτοια αντιμετώπιση.</div><div style="text-align: justify;">Έτσι, με την πρώτη ευκαιρία, γράφω αυτά που διαβάζεται τώρα. Όχι ότι είναι τίποτα σημαντικό αλλά τουλάχιστον δεν το κάνω σε λογική ξεπετάγματος.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πώς πάνε τα πράγματα σε εσάς λοιπόν;</div><div style="text-align: justify;">Γράψτε μου τα νέα σας! Θα τα διαβάσω με αγωνία! Όσοι μπορείτε βέβαια και όσοι έχετε αντίστοιχα όρεξη και χρόνο. Πού πήγατε, πού είσαστε, πού θα πάτε. Πώς περνάτε και γενικότερα οτιδήποτε καλοκαιρινό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Για να μη λέτε ότι εγώ ρωτώ αλλά δεν σας λέω τα δικά μου, να σας πω κάποια περιληπτικά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Λοιπόν, την πρώτη βδομάδα ήμουν σπίτι.</div><div style="text-align: justify;">Έπρεπε να συμμετέχω ενεργά σε προετοιμασίες για τον 2ο γάμο μου που θα γινόταν σε λίγες μέρες.</div><div style="text-align: justify;">Παρένθεση: Ναι, προφανώς δεν το ξέρετε αλλά ήμουν παντρεμένος, χώρισα πρόσφατα και ξαναπαντρεύτηκα πριν λίγες πια βδομάδες!</div><div style="text-align: justify;">Φαντάζομαι τα σχόλια από μερικούς! Εντάξει, τα έχω συνηθίσει πια! Τί να κάνω ρε παιδιά;! Αγάπησα! Και όταν λέω αγάπησα το εννοώ με όλη τη σημασία!</div><div style="text-align: justify;">Τέλος παρένθεσης!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SnlxdD3JJvI/AAAAAAAAAQ4/etU2Li6msCU/s1600-h/kalokairines+diakopes+gia+panta.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366445175055394546" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SnlxdD3JJvI/AAAAAAAAAQ4/etU2Li6msCU/s400/kalokairines+diakopes+gia+panta.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 387px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 387px;" /></a></div><div style="text-align: justify;">Τη δεύτερη βδομάδα πήγαμε Αίγινα όπου και έγινε η τελετή, σε συνδυασμό με την πρώτη φάση διακοπών μας. Όχι φανφάρες και μεγαλεία! Στενό οικογενειακό περιβάλλον 15 ατόμων <span style="font-style: italic;">(με εμάς)</span>, σε μικρό παραθαλάσσιο πετρόχτιστο εξωκλήσι <span style="font-style: italic;">(Άγιοι Απόστολοι για τους πολύ περίεργους)</span>, με καλοκαιρινές ανάλαφρες λευκές ενδύσεις στον προαύλιο χώρο. Καλά ήταν, δε μπορώ να πω!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Την τρίτη πια βδομάδα, μας φιλοξένησαν οι γονείς της γυναίκας μου, για τη δεύτερη φάση διακοπών μας, στο εξοχικό τους στο Πυθαγόρειο Σάμου.</div><div style="text-align: justify;">Στη Σάμο είχα ξαναπάει πολύ παλιότερα για δύο μόνο μέρες, απλά σα βόλτα που είχε προκύψει κάπως, από περιστασιακή δουλειά του αδερφού μου εκεί, κατά συνέπεια ήταν σα να πήγα πρώτη φορά. Πολύ ωραία τα όσα πρόλαβα να δω δεδομένου ότι δεν είχαμε τον απαραίτητο χρόνο να το γυρίσουμε το νησί όπως κανονικά θα έπρεπε.</div><div style="text-align: justify;">Καλά ήταν κι εκεί, δε μπορώ να πω πάλι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όπως ίσως καταλαβαίνεται, αν και τρεις βδομάδες αδείας, οι πραγματικές διακοπές μας, κατέληξαν να είναι πολύ λίγες μέρες τελικά.</div><div style="text-align: justify;">Για πολλούς μπορεί και αυτό να ήταν αρκετό. Για εμάς όμως δεν ήταν! Απλά γιατί για εμάς διακοπές σημαίνει κατά κύριο λόγο, θάλασσα, θάλασσα και πάλι θάλασσα! Με λίγα λόγια να λιώνουμε στη θάλασσα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Εντάξει, όχι και πολύ πρωί δηλαδή! Και αργότερα, σε κάποιο cool μπαράκι πια, για κάνα εξωτικό ξύδι ή ότι άλλο προκύψει, μέχρι αργά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SnlxAioADsI/AAAAAAAAAQw/NYP3sOUlLAQ/s1600-h/diakopes_medium.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366444685097176770" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SnlxAioADsI/AAAAAAAAAQw/NYP3sOUlLAQ/s400/diakopes_medium.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 324px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 433px;" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ε, αυτή τη δόση δεν ήταν κι έτσι ακριβώς τα πράγματα. Όχι και πολύ συχνά τουλάχιστον. Αλλά και πάλι δε παραπονιέμαι, μη νομίζεται! Ωραία ήταν! Να πω και το τετριμμένο, «Και μόνο που φεύγει κανείς από τον πανικό της πόλης και της σκληρής καθημερινότητας, αρκεί!». <span style="font-style: italic;">(Ωραία δε κολλάει;!)</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και τώρα τα κεφάλια μέσα πάλι!</div><div style="text-align: justify;">Όχι ότι δεν προβλέπεται καμιά μικροαπόδραση αλλά στο άσχετο. Άντε να δούμε πως θα βγει!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εδώ λέω, έστω και καθυστερημένα για πολλούς, να σας ευχηθώ καλές διακοπές και να προσπαθήσετε να τις ζήσετε το δυνατόν καλύτερα.</div><div style="text-align: justify;">Μην επαναπαύεστε στα τετριμμένα. Κάντε ό,τι κάνετε σε μεγάλο βαθμό και με έντονο τρόπο. Χορτάστε από το διαφορετικό αυτής της μικρής κατά τα’ άλλα περιόδου μέσα στο χρόνο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Περιμένω νέα σας!</div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SnlwtzznPoI/AAAAAAAAAQo/LBX8-brcMlM/s1600-h/summersea1ni3.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366444363291770498" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SnlwtzznPoI/AAAAAAAAAQo/LBX8-brcMlM/s400/summersea1ni3.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 268px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 439px;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-8164326072470901828?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-51635567121610346222009-07-08T09:38:00.013+03:002012-01-27T16:13:23.750+02:00<div justify;"="" text-align:=""><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRKr42ejVI/AAAAAAAAAPw/XA1SovQcpB8/s1600-h/Scorpions%2BFestival%2B2009%2Bposter.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355987974706072914" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRKr42ejVI/AAAAAAAAAPw/XA1SovQcpB8/s400/Scorpions%2BFestival%2B2009%2Bposter.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 576px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 433px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Λοιπόοον…</div><div style="text-align: justify;">Και που λέτε, πλησίαζε και πάλι μια «κρίσιμη» ημερομηνία</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Δευτέρα 6/7/2009</span></div><div style="text-align: justify;">Γιατί κρίσιμη; Μα γιατί θα άνοιγε το στάδιο <span style="font-weight: bold;">Καραϊσκάκη</span> και <span style="font-weight: bold;">όχι</span> για κάποιον αγώνα του Ολυμπιακού. Θα άνοιγε για μια «μικτή» ροκ συναυλία!</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Βασίλης Παπακωνσταντίνου</span> και <span style="font-weight: bold;">Scorpions</span>!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο πλήρης τίτλος της ανάρτησης θα έπρεπε να ήταν:</div><div style="text-align: justify;">«<span style="font-weight: bold;">Συναυλία Βασίλη Παπακωνσταντίνου και Scorpions - Καραϊσκάκη 6/7/2009</span>»</div><div style="text-align: justify;">Όπως καταλαβαίνεται όμως, θα ήταν κάπως «τεράστιος» και πολύ «σοβαρός» κι έτσι τον απέρριψα για αυτόν που έβαλα τελικά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRNWArLF5I/AAAAAAAAAQI/QywihTVIKKY/s1600-h/200905221158220.tn_4261_PAPAKONSTANTINOY_KLAUS_MAINE_2152009.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355990897383905170" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRNWArLF5I/AAAAAAAAAQI/QywihTVIKKY/s400/200905221158220.tn_4261_PAPAKONSTANTINOY_KLAUS_MAINE_2152009.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 180px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 160px;" /></a>Ο Βασίλης γνωστός και μη εξαιρετέος στο Ελληνικό κοινό εδώ και πολλά πια χρόνια!</div><div style="text-align: justify;">Οι Scorpions πάλι, σχεδόν όλοι μας ακούμε τραγούδια τους και τα χαιρόμαστε από τότε που βγήκαν έως και σήμερα. Έχουν το χάρισμα δηλαδή να είναι διαχρονικά και με απήχηση σε πραγματικά ευρεία γκάμα κοινού.</div><div style="text-align: justify;">Ο δε Βασίλης μας, συγκεκριμένα, έκλεισε αισίως τα <span style="font-weight: bold;">35</span> χρόνια δισκογραφικής παρουσίας στο Ελληνικά δρώμενα εκφράζοντας κατά καιρούς διάφορα έντεχνα είδη τραγουδιού και όλα με μεγάλη αποδοχή.</div><div style="text-align: justify;">Εντάξει, οι Scorpions έχουν γίνει πια δεδομένοι ως προς τις καλοκαιρινές τους εμφανίσεις σε Ελληνικό έδαφος. Τους εκτιμάμε και μας εκτιμούν για αυτή τη σχέση.</div><div style="text-align: justify;">Θα έλεγα δε, ότι έχουν πια επενδύσει έμπρακτα στην Ελληνική ανταπόκριση με διάφορες κινήσεις τους.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRNymQEfFI/AAAAAAAAAQQ/LIytrpVJNxc/s1600-h/24-12-thumb-large.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355991388507110482" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRNymQEfFI/AAAAAAAAAQQ/LIytrpVJNxc/s400/24-12-thumb-large.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 185px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 406px;" /></a></div><div style="text-align: justify;">Όπως και να ‘χει, ήταν δύο πολύ σημαντικά ονόματα στο χώρο τους που θα συνυπήρχαν σε αυτήν την συναυλία και που, σε ανθρώπους σαν κι εμένα, αυτό σημαίνει ένα πράγμα: «<span style="font-weight: bold;">Θα έπρεπε να ήμουν κι εγώ εκεί!</span>»</div><div style="text-align: justify;">Ήταν λοιπόν δεδομένο το ότι θα πήγαινα! Δεδομένο βέβαια έτσι όπως έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε τη λέξη. Όχι πως υπήρχε δηλαδή και καμία απόλυτη διασφάλιση μέχρι τελευταίας μέρας. Απλά έλεγα «<span style="font-weight: bold;">θα πάμε, δεν το συζητώ!</span>». Ωστόσο, όπως σε κάθε παρόμοιο συμβάν, για να φτάσει κανείς να μπορεί να πάει και να μπει, χρειάζεται να μεριμνήσει από πριν για ένα ασήμαντο θεματάκι που λέγεται… κάτσε να δεις, πώς λέγεται μωρέ… α ναι, <span style="font-weight: bold;">εισιτήρια</span> λέγεται!!!</div><div style="text-align: justify;">Έτσι «ασήμαντο» λοιπόν που είναι αυτό το θεματάκι, το άφηνα όλο για αργότερα. Μέχρι που όταν σκέφτηκα να ασχοληθώ και με αυτό, κόντεψε να μη θέλει να ασχοληθεί αυτό με εμένα!</div><div style="text-align: justify;">Αποτέλεσμα, ενώ είχα σκοπό να βγάλω δύο εισιτήρια σε θέσεις κερκίδων ώστε να μπορώ να χαρώ όπως και όσο ήθελα το όλο θέαμα, όταν «ξύπνησα» κι έψαχνα να βρω, εκείνα είχαν ήδη εξαντληθεί οριακά.</div><div style="text-align: justify;">Μιλώντας για εισιτήρια, να πω πως θεωρώ πολύ τίμιες τις τιμές τους, ξεκινώντας από τα 35€ για αρένα και 45€ για κερκίδες! Συμπεριλαμβανομένου δε των ονομάτων που συμμετείχαν, του χώρου που διεξάγονταν, του χρόνου που διήρκεσε, τις τιμές άλλων σχετικών διοργανώσεων κ.α., θα έλεγα μάλιστα πως ήταν και πολύ φτηνά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRMjtuuaqI/AAAAAAAAAP4/Jt0bvT-eOnA/s1600-h/scorpions+ticket.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355990033305070242" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRMjtuuaqI/AAAAAAAAAP4/Jt0bvT-eOnA/s400/scorpions+ticket.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 249px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 432px;" /></a></div><div style="text-align: justify;">Τί να κάνω, αναγκάστηκα, για άλλη μια φορά, να το ρισκάρω για αρένα! Δηλαδή, ορθοστασία του κερατά, αδυναμία ικανοποιητικής θέασης λόγο ψηλότερων μπροστά σχεδόν πάντα <span style="font-style: italic;">(ας όψεται η νέα γενιά!)</span>, σμπροξίαμτα, πατήματα, και γενικότερα «μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα»!</div><div style="text-align: justify;">Όλα τα παραπάνω πρέπει στην προκειμένη, να συμψηφιστούν μαζί με:</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">α</span>) Το ότι γινόταν σε μια κανονική καθημερινή ημέρα, άρα εργασία πριν, εργασία μετά.</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">β</span>) Το ότι κράτησε συνολικά γύρω στις 4:30' ώρες<span style="font-style: italic;">(!)</span> που σε άλλη περίπτωση μπορεί και να έλεγα για το πόσο τυχερός είμαι <span style="font-style: italic;">(π.χ. ως καθιστός)</span>.</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">γ</span>) Το ότι είχε το απίστευτο στριμωξίδι και κατά την είσοδο στο χώρο και κατά την έξοδο. Τελείως αδικαιολόγητο κατά τη γνώμη μου από πλευράς οργάνωσης.</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">δ</span>) Το ότι τα εσωτερικά κιλικία τους είχαν μόνο<span style="font-style: italic;">(!)</span> χύμα μπύρα και νεράκια. Γιατί άραγε;! Αφού ό,τι και να είχαν θα το ξεπούλαγαν με τέτοιες συνθήκες <span style="font-style: italic;">(διάρκεια, ζέστη, ένταση κ.λ.π.)</span>!</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">ε</span>) Το ότι είχε πολύ ζέστη και άπνοια και υγρασία μαζί. Πάλι καλά που δεν έβρεξε δηλαδή γιατί αρχικά το γυρόφερνε κάπως. Αλλού είχε ρίξει καντάρια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βρέθηκαν τέλος πάντων εισιτήρια από κάποια άκρη και μάλιστα άνευ κόστους αλλά φυσικά για αρένα.</div><div style="text-align: justify;">Αφού καταφέραμε να επιβιώσουμε κατά την είσοδο, πήγαμε στα γνωστά σουβενίρ – μπλουζάκια να πάρουμε κάτι να έχουμε να θυμόμαστε. Δεν είχε και τη φοβερή ποικιλία αλλά κάτι βρήκαμε. Στο καπάκι πήγαμε και για την 1η μπύρα μας. Όχι και πολύ καλή αλλά τουλάχιστον κρύα!</div><div style="text-align: justify;">Κλασικά μετά, ξεκίνησε η παρατήρηση του χώρου, της σκηνής, των κερκίδων και ότι άλλο πέρναγε από μπροστά μας μέχρι να ξεκινήσει το πρόγραμμα. Αυτό που «πέρναγε από μπροστά μας», είχε πραγματικά μεγάλη ποικιλία απ’ όλες τις απόψεις. Και ηλικιακά και αισθητικά και άλλα τέτοια και μάλιστα με ακραίες διαφορές! Για καλό το λέω αυτό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το πρόγραμμα το ξεκίνησε γύρω στις 9 παρά το βράδυ ο Βασίλης με το «Χρόνια πολλά», λόγο και της επετείου του που προανέφερα. Συνέχισε με πολλά και καλά τραγούδια από το μεγάλο του ρεπερτόριο και σχεδόν σε όλα, η τραγουδιστική συμμετοχή του κόσμου ήταν εμφανής είτε συνοδευτικά είτε πρωταγωνιστικά.</div><div style="text-align: justify;">Δε μπορώ να πω, τον χαρήκαμε πάρα πολύ μέχρι λίγο μετά τις 10 το βράδυ όπου μετά έδωσε τη σκυτάλη στους μεγάλους πρωταγωνιστές της βραδιάς, στους Scorpions.</div><div style="text-align: justify;">Οι σκορπιοί ήταν όπως τους ήθελα και όπως τους περίμενα. Λες και δεν είχε περάσει ούτε ένας χρόνος από τότε που πρωτοτραγουδάγαμε όλες αυτές τις τόσο μεγάλες επιτυχίες τους. Τα κομμάτια ήταν ένα προς ένα! Όλα υπέροχα και όλα με απόλυτα καλή ερμηνεία.</div><div style="text-align: justify;">Εναλλάσσονταν μεταξύ των πολύ δυνατών τους ρυθμών και των απίστευτα ερωτικών τους μπλουζ! Κανονικό ταξίδι στο χρόνο με πλοίο την έκφραση και το συναίσθημα!</div><div style="text-align: justify;">Σε σχέση με άλλες τους εμφανίσεις, σε αυτήν συμμετείχαν όλα τα μέλη που πέρασαν από το συγκρότημα κατά καιρούς. Ανάλογα το τραγούδι αναλάμβαναν και οι καταλληλότεροι ένα πράγμα.</div><div style="text-align: justify;">Μετά τα πρώτα τους τραγούδια, κάλεσαν και τον Βασίλη επί σκηνής και είπαν μαζί <span style="font-style: italic;">(τρόπον τινά)</span> ένα τραγούδι τους. Αν μη τι άλλο είχε ενδιαφέρον το εγχείρημα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δυστυχώς η οπτική επαφή μου με τα τεκταινόμενα επί σκηνής ήταν αρκετά ανεπαρκής για λόγους που προανέφερα ενώ παράλληλα και οι δυο «γιγαντοοθόνες» που είχαν στο πλάι της σκηνής, πρώτον δεν ήταν καθόλου γιγαντοοθόνες <span style="font-style: italic;">(αρκετά μικρές για τον χώρο κάλυψης)</span>, δεύτερον τις είχαν στημένες αρκετά χαμηλά, σχεδόν στο ίδιο ύψος με τη σκηνή. Δηλαδή δώρο άδωρο.</div><div style="text-align: justify;">Ακόμα και η μεγάλη κεντρική γιγαντοοθόνη στο πίσω μέρος της σκηνής δεν είχε καλή εικόνα. Αρκετά θολή και παραμορφωμένη <span style="font-style: italic;">(πεπλατυσμένη τύπου)</span>. Άστε που χρησιμοποιήθηκε μόνο από τους σκορπιούς!</div><div style="text-align: justify;">Ούτε οι λήψεις ήταν από τις πιο πετυχημένες. Πολλά μακρινά και σε σημεία και φάσεις που δε χρειάζονταν.</div><div style="text-align: justify;">Από εφέ, θεωρώ πως ήταν αρκετά φτωχά και συνηθισμένα και όλα επικεντρωμένα μόνο στον χώρο της σκηνής. Μερικά δε, ήταν τέτοια που εμπόδιζαν έντονα την οπτική της σκηνής γενικότερα.</div><div style="text-align: justify;">Ο ήχος ωστόσο ήταν ικανοποιητικότατος. Τα δε μπάσα ήταν πολύ δυνατά αλλά καθαρότατα και σε δονούσαν σε βάθος δίνοντας μια πολύ ωραία συνοδευτική αίσθηση.</div><div style="text-align: justify;">Κάποια στιγμή έσκασε μύτη και το γεμάτο φεγγάρι και ήταν σα να συμπλήρωνε την όλη βραδιά με τον καλύτερο τρόπο!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το πρόγραμμα τελείωσε μετά τις 12:30’ τα μεσάνυχτα.</div><div style="text-align: justify;">Οφείλω να πω ότι όλοι τους απέδωσαν πάρα μα πάρα πολύ καλά ό,τι κι αν είπαν!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Επειδή η τελευταία μου επαφή σε συναυλία, ήταν με τους ACDC στο ΟΑΚΑ, μπαίνω στον πειρασμό να συγκρίνω κάπως και να πω πως από άποψη θεάματος, χώρου και οργάνωσης, στους ACDC ήταν κυριολεκτικά άψογα ενώ εδώ απλώς καλά. Από άποψη όμως ουσίας ήταν σχεδόν εφάμιλλα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δυστυχώς είμαι κάπως μπερδεμένος στο να καταλήξω σε μια συγκεκριμένη τελική άποψη για το όλο εγχείρημα. Από τη μία μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ το ότι έγινε μια τέτοια συναυλία με αυτά τα ονόματα και με αυτά τα τραγούδια και φυσικά που ήμουν παρόν και τα άκουγα ζωντανά, από την άλλη όμως μας κούρασε πάρα πολύ εμένα και την κοπέλα μου και δεν ένιωσα εντυπωσιασμένος από την όλη διεξαγωγή.</div><div style="text-align: justify;">Τί να πω;! Αν με κάποιον μαγικό τρόπο έπρεπε να επιλέξω τώρα πια, για το αν θα το ξαναέκανα ακριβώς ίδιο, ειλικρινά δεν ξέρω τι θα επέλεγα. Αν βέβαια έπαιζε η εναλλακτική σε κερκίδα, τότε θα το ξαναέκανα ευχαρίστως και όχι μόνο μία φορά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ελπίζω να κατάφερα να περάσω μια εικόνα από αυτό το μουσικό γεγονός, σε όσους τουλάχιστον δεν ήταν εκεί.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRObtrjY6I/AAAAAAAAAQY/iw5yCWNqZBg/s1600-h/scovap.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355992094876066722" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SlRObtrjY6I/AAAAAAAAAQY/iw5yCWNqZBg/s400/scovap.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 229px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 428px;" /></a></div><div style="text-align: justify;">Ραντεβού στην… επόμενη συναυλία!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-5163556712161034622?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-78455871137726581082009-07-02T13:35:00.005+03:002012-01-27T14:26:09.897+02:00<div center;"="" text-align:=""><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Skybulj9mAI/AAAAAAAAAPo/xVBqw9EvT98/s1600-h/zombies2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353825281695913986" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Skybulj9mAI/AAAAAAAAAPo/xVBqw9EvT98/s400/zombies2.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 320px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 446px;" /></a><br /><div style="text-align: center;"><b>Έπεσε, λένε οι σοφοί, μια νέα επιδημία.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Τα πτώματα παίρνουνε ζωή, μετά απ’ την κηδεία.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Σηκώνονται, λέει, σαν ζωντανοί, σε τάφου ησυχία.</b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b>«Μα πώς μπορεί τούτο να συμβεί;!», ρωτάει ο καθένας,</b></div><div style="text-align: center;"><b>«Πώς να γυρίσει η ζωή, νεκρός πώς θε να ζήσει;!</b></div><div style="text-align: center;"><b>Μυστήριοι πια ειν’ οι καιροί, αλλόκοτα συμβαίνουν,</b></div><div style="text-align: center;"><b>ζωντάνεψαν και οι νεκροί, πόσα μας περιμένουν;!»</b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b>Μα αλήθεια να ‘ναι τρομερή, νομίζω τελευταία,</b></div><div style="text-align: center;"><b>πως ζωντανεύουν οι νεκροί και ζουν ανάμεσά μας.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Όσο προσέχω γύρω μου, θαρρώ το αναγνωρίζω,</b></div><div style="text-align: center;"><b>στα πρόσωπα που με κοιτούν, στα βλέμματα που φεύγουν,</b></div><div style="text-align: center;"><b>στα μάτια τ' άδεια από ψυχή, στα άχρωμα τα μάτια,</b></div><div style="text-align: center;"><b>που ‘ναι στη θέση τους μπορεί, μα μένουν στεγνωμένα,</b></div><div style="text-align: center;"><b>χωρίς υγρά για δάκρυα μα μήτε και για γέλια.</b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b>Κι όλο κοιτάω για να βρω ποιος ζει και πώς να δείχνει</b></div><div style="text-align: center;"><b>κι όλο νεκρούς θαρρώ κοιτώ σε σώματα κουφάρια.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Κι όλο κοιτώ μα δεν θωρώ ψυχής σημάδια φίλια,</b></div><div style="text-align: center;"><b>μόνο ζωές που προχωρούν μαζί με τη δική μου.</b></div><div style="text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><b>Έπεσε, λένε οι σοφοί, μεγάλη επιδημία.</b></div><div style="text-align: center;"><b>Κι είναι ολόγυρα νεκροί με πτώματα που ζούνε.</b></div><br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">By </span><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><span style="font-style: italic;">Cosmos</span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-7845587113772658108?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-77391189822413688132009-06-23T11:03:00.007+03:002012-01-27T14:24:33.309+02:00<div justify;"="" text-align:=""><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SkCP3wQy9fI/AAAAAAAAAPY/EOBqa-MR3uA/s1600-h/birthday-3.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350434545327076850" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SkCP3wQy9fI/AAAAAAAAAPY/EOBqa-MR3uA/s400/birthday-3.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 381px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 423px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω…</div><div style="text-align: justify;">Για την ακρίβεια δεν ξέρω ποια αρχή να διαλέξω.</div><div style="text-align: justify;">Από το πρωί έχουν περάσει διάφορες σκέψεις στο μυαλό μου για αρχή και καμία δεν μπορεί να μείνει για πάνω από 5 λεπτά.</div><div style="text-align: justify;">Είναι από τις φάσεις που νιώθω αναποφάσιστος κι έτσι είπα να μην διαλέξω καμία τους. Είπα απλώς να ξεκινήσω να γράφω κι όπως μου βγει. Αυτό που κάνω τώρα δηλαδή. Ίσως κι αυτό να είναι μια αρχή μόνο που δεν έχει σενάριο, δεν έχει πρόγραμμα, απλώς γράφω. Φοβάμαι μάλιστα ότι πριν προλάβω να τελειώσω μπορεί να το μετανιώσω πάλι και να μην το συνεχίσω καν. Τί να πω;! Θα δείξει μάλλον.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το θέμα μου είναι το… «<span style="font-weight: bold;">43</span>»!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Θα μπορούσε να είναι η σημερινή ημερομηνία. Θα μπορούσε να μην είναι καν θέμα τίποτα από τα παραπάνω. Ίσως και να μην είναι τελικά. Ίσως και να είναι αλλά μόνο προσωρινά. Ίσως μόνο για σήμερα.</div><div style="text-align: justify;">Το «43» είναι το νούμερο που εκφράζει για εμένα και για πολύ λίγους ακόμα, στενούς συγγενείς μου κυρίως, ένα συγκεκριμένο σύνολο χρόνων. Τα χρόνια που έχουν περάσει με εμένα πάνω στη Γη. Με απλά λόγια, την ηλικία μου.</div><div style="text-align: justify;">Το ότι εστιάζω σήμερα σε αυτό, οφείλεται στο ότι σήμερα κλείνει ακριβώς ο κύκλος των 43ων μου χρόνων. Σήμερα είναι σα να λέμε, τα γενέθλιά μου.</div><div style="text-align: justify;">Ναι, κι έγινε περίπου σα τώρα που ανεβάζω αυτή μου την ανάρτηση, γύρω στις 10:30` το πρωί. Μόνο που τότε ήταν Πέμπτη.</div><div style="text-align: justify;">Είμαι σίγουρος πως είναι κουραστικές όλες αυτές οι λεπτομέρειες όμως εγώ ένιωσα την ανάγκη να αναφερθώ για λίγο σε αυτές, λόγω της ημέρας αν θέλετε!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πολλοί από εσάς, οι περισσότεροι μάλιστα, θα χωρίζεστε χοντρικά, σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Σε αυτούς που είναι μεγαλύτεροι από 43 και σε αυτούς είναι μικρότεροι. Μπορεί βέβαια να υπάρξει και κάποιος που είναι όσο κι εγώ! Εννοώ τώρα, γιατί αυτοί της 2ης κατηγορίας έτσι κι αλλιώς θα γίνουν κάποια στιγμή όσο είμαι κι εγώ τώρα. Εντάξει, αν σταθούν στοιχειωδώς τυχεροί βέβαια!</div><div style="text-align: justify;">Ωστόσο ακόμα και όσοι είσαστε στις παραπάνω κατηγορίες, μπορεί να είσαστε απλώς στα όρια της κατηγορίας σας. Δηλαδή πολύ λίγα μόλις χρόνια πάνω ή κάτω από τα 43. Όπως και να ‘χει, για εσάς όλους, αυτές οι κατηγορίες δεν παίζουν κανέναν ρόλο. Είναι καθαρά δικά μου δημιουργήματα και μάλιστα πολύ πρόσφατα. Μόλις σημερινά! Για να μη πω τωρινά!</div><div style="text-align: justify;">Εσείς, ενδεχομένως να έχετε ή να δημιουργήσετε κάποια στιγμή, τις δικές σας σχετικές κατηγορίες, βάσει της δικής σας δηλαδή ηλικίας. Ωστόσο και πάλι όλα αυτά δεν θα έχουν καμία σημασία για όλους τους άλλους.</div><div style="text-align: justify;">Γενικότερα, το ταξίδι της ζωής είναι, κατ’ ουσία, ένα μοναχικό «σπορ»! Δηλαδή όλοι μας αγωνιζόμαστε παράλληλα σε αυτό αλλά ο καθένας μας μόνος του. Κατά καιρούς βέβαια, συνεργαζόμαστε με άλλους συναγωνιστές μας ή και παλεύουμε με ανταγωνιστές μας αλλά πάντα είμαστε μόνοι μας τελικά στον ίδιο τον αγώνα μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τί;! Σας κούρασα με τους «αγώνες»; Εντάξει, δεν το συνεχίζω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και γιατί παρακαλώ να σας χωρίζω σε κατηγορίες;! Θα αλλάξει κάτι έστω για εμένα με αυτό;! Σάμπως σας ξέρω;!</div><div style="text-align: justify;">Βασικά ψυλλιάζομαι ότι το κάνω, έστω κι έτσι με τόσο αφηρημένο τρόπο, απλά για να νιώθω ότι τοποθετούμε ανάμεσά σας κάπως. Να λέω δηλαδή ότι κάποιοι από εσάς θα σκέφτεστε «Καλά μωρέ, αυτός είναι μικρός ακόμα, απλά τον έχει πιάσει φαίνεται η κρίση των 40+!» και κάποιοι άλλοι «Πω, πωωω! 43 ε;! Πάλι καλά που είμαι ακόμα 18 <span style="font-style: italic;">(22, 26, 33 κ.ο.κ.)</span>! Πακέτο ρε φίλε!».</div><div style="text-align: justify;">Το άσχημο για εμένα βέβαια είναι, ότι υποψιάζομαι πως θα είσαστε περισσότεροι πια, αυτοί που θα λέτε το 2ο!</div><div style="text-align: justify;">Όπως και να ‘χει όμως κάτι θα λέτε! Μπορεί απλά να το σκέφτεστε ασυναίσθητα, μπορεί κάποιοι να μπείτε στον κόπο και να μου το γράψετε εδώ. Όμως κάτι θα λέτε! Για έναν περίεργο, ακόμα και για εμένα λόγο, αυτό δείχνει σα να μου φτάνει προς το παρόν. Μπορεί και να κάνω λάθος τελικά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Είμαι σίγουρος ότι και πάλι δεν θα έχετε καταλάβει, το γιατί για εσάς να παίζει ρόλο το δικό μου θέμα. Το ότι είμαι δηλαδή πια και επίσημα 43ών ετών. Ακόμα και σε ληξιαρχείο να εργάζεστε, «σκασίλα σας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι» που λένε.</div><div style="text-align: justify;">Δεν θα έχετε καταλάβει, γιατί πολύ απλά δεν σας αφορά! Διαβάζετε κάτι που αφορά αποκλειστικά εμένα! Χάρη μου κάνετε δηλαδή! Κάτι σα δωράκι για τα γενέθλια μου!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τι λέω ο άνθρωπος;!</div><div style="text-align: justify;">Τι με έχει πιάσει και σας τα γράφω αυτά;!</div><div style="text-align: justify;">Παίζει και να μην με ξαναδιαβάσετε μετά από αυτό!</div><div style="text-align: justify;">Οι πιο ψύχραιμοι από εσάς, το πολύ πολύ να πείτε, «άλλη μια χαμένη ανάρτηση» και να πάτε στο επόμενο blog.</div><div style="text-align: justify;">Ok, αναμενόμενο κι αυτό. Όχι ευχάριστο για εμένα αλλά αναμενόμενο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τίποτα ρε παιδιά, απλά ήθελα να μιλήσω λίγο και σας πρήζω!</div><div style="text-align: justify;">Είμαι αρκετά ώριμος για να ξέρω πως ουσιαστικά όλα αυτά περί τόσο συγκεκριμενοποίησης σε νούμερα και ηλικίες είναι ματαιοδοξίες και ανούσιοι προβληματισμοί. Ξέρω πως αύριο κιόλας, για να μη πω ακόμα και σήμερα αργότερα, θα νιώθω όπως ένιωθα και χτες και προχθές και κάθε άλλη μέρα που πέρασε, με τα καλά της και τα άσχημα της, με τα πάνω μου και τα κάτω μου, με τα τρεξίματα μου και τα αραλίκια μου, με την καθημερινότητα μου όπως όλοι σας άλλωστε.</div><div style="text-align: justify;">Εντάξει τα ξέρω αυτά! Άλλωστε κάπως έτσι νιώθω εδώ και πολλά πια γενέθλιά μου. Δεν είναι κάτι νέο!</div><div style="text-align: justify;">Κάποια στιγμή όμως, όσο και να το κάνεις, σε παίρνει η μπάλα και αφήνεσαι σε σκέψεις του τύπου «Ρε π…η μου, μεγάλωσα να πάρει» ή «Καλά πώς γίνεται να πέρασε τόσο καιρός;! Εγώ νιώθω λες και δεν πέρασε μήνας!» ή «Εντάξει, δε νιώθω τόσο ρε παιδί μου αλλά κι αυτές οι άσπρες τρίχες, τί τις έχει πιάσει κι αυξάνονται;!» ή «Παιδιά, έχει πολύ φασαρία το μαγαζί ή εγώ μεγάλωσα πολύ;!» και άλλα παρόμοια.</div><div style="text-align: justify;">Οκ, μπορεί να είναι όλα «φυσικά», μπορεί όλα να εξηγούνται απόλυτα, μπορεί να έχουν χιλιοειπωθεί. Και τι μ’ αυτό όμως;! Αλλάζει το πώς τα νιώθεις όταν σου έρχονται;! Αλλάζει πραγματικά κάτι με το να ξέρεις π.χ. πως ο πόνος που νιώθεις είναι φυσικό επόμενο από το χτύπημα που έχεις; Μήπως παύει έτσι να πονάς έστω και λίγο;!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τί να πω; Δεν ξέρω αν ο χρόνος υπάρχει. Ξέρω όμως πως η ζωή περνά κάθε στιγμή. Ξέρω πια πως κάθε στιγμή μας είναι ανεκτίμητα πολύτιμη. Ξέρω πως πρέπει να ζούμε την κάθε στιγμή μας όχι σα να είναι η τελευταία μας αλλά σα να είναι η πρώτη μιας καινούριας ζωής! Όπως λέει και το τραγουδάκι: «<span style="font-weight: bold;">It's the first day of the rest of your life</span>»</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και μιας και ήρθατε και αντέξατε ως εδώ, ε ας σας κεράσω κάτι!</div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SkCQEG1d6GI/AAAAAAAAAPg/lZ5MKZkl05M/s1600-h/birthday-cake-TH.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350434757544896610" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SkCQEG1d6GI/AAAAAAAAAPg/lZ5MKZkl05M/s400/birthday-cake-TH.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 267px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-7739118982241368813?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-17517506779881879422009-06-19T15:54:00.006+03:002012-01-27T16:19:55.880+02:00<div justify;"="" text-align:=""><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjuNN5tVJmI/AAAAAAAAAPQ/botmp_v_g3o/s1600-h/Is+anybody+listening.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349024252401362530" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjuNN5tVJmI/AAAAAAAAAPQ/botmp_v_g3o/s400/Is+anybody+listening.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 483px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 375px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Γεια σας!</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από καιρό ήθελα να σας γράψω αυτό το γράμμα αλλά απ’ τη μια δεν ήμουν σίγουρος για το αν τελικά έπρεπε, απ’ την άλλη δεν ήξερα αν θα είχατε το χρόνο να το διαβάσετε.</div><div style="text-align: justify;">Πήρα όμως το θάρρος να σας το γράψω τελικά, βλέποντας ότι σε γενικές γραμμές διαβάζετε επιστολές που σας αφορούν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ξέρω ότι δεν έχετε συγκεκριμένο φύλο! Πότε είστε άντρας, πότε γυναίκα, πότε πάλι το ψάχνετε κι εσείς. Ωστόσο, αυτό είναι κάτι που δε με αφορά, καθότι έχει να κάνει με τη φύση σας, πράγμα που δε μου πέφτει λόγος. Εξάλλου αυτά που έχω να σας πω, δεν έχουν σεξουαλική ταυτότητα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βλέπω πως, συχνά πυκνά, παίρνετε θέσεις επί παντός επιστητού, άλλοτε σαφείς και τεκμηριωμένες κι άλλοτε γρήγορες και πρόχειρες. Όμως παίρνετε θέση τις περισσότερες φορές.</div><div style="text-align: justify;">Αυτή σας η στάση ομολογώ ότι με έχει μπερδέψει αρκετά! Δεν ξέρω πότε να σας πάρω στα σοβαρά και πότε να σας περάσω στα γρήγορα.</div><div style="text-align: justify;">Αυτή μου η σύγχυση μεγαλώνει ακόμα περισσότερο, επειδή έχετε και τη συνήθεια, να χρησιμοποιείτε διάφορα ονόματα ή καλύτερα «παρατσούκλια» σε κάθε σας παρέμβαση.</div><div style="text-align: justify;">Βλέπω δε, πως πολλές φορές μιλάτε μόνο εσείς αλλάζοντας απλώς όνομα, ώστε να δείχνει σαν διάλογος!</div><div style="text-align: justify;">Έχω την αίσθηση ότι θα πρέπει να είστε πολύ μοναχικός τύπος τελικά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δε θα σχολιάσω περισσότερο αυτές σας τις τάσεις μιας και ο κύριος λόγος που σας γράφω είναι άλλος.</div><div style="text-align: justify;">Σας γράφω για να σας ξεκαθαρίσω, μία και καλή, ορισμένα μου χαρακτηριστικά – θέσεις, ώστε να τα έχετε υπόψη σας από εδώ και στο εξής και να μη μπερδεύεστε με λάθος προσεγγίσεις ως προς το άτομό μου. Το κάνω αυτό, καθαρά και μόνο για να νιώθω κάπως καλυμμένος, στο ότι εγώ τουλάχιστον σας τα δήλωσα ρητά. Αν με ρωτήσετε όμως, δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει κάτι στον τρόπο που με αντιμετωπίζετε. Οι συνήθειές σας αυτές είναι βαθιά ριζωμένες και δε νομίζω ότι έχουν σοβαρή πιθανότητα να αλλάξουν απλά και μόνο με μία μου επιστολή.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Λοιπόν…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Κ. Καθένα</span>, θέλω να ξέρετε πώς ό,τι και να γράφετε, εγώ προσπαθώ να το διαβάσω ολοκληρωμένα και να αντλήσω, αν γίνεται από αυτό, ό,τι πραγματικά αξίζει για τα δικά μου βέβαια δεδομένα. Κατά συνέπεια, μην είστε δύσπιστος μαζί μου, για το αν σας δίνω βάση. Σας δίνω τόση όση τα κείμενά σας προστάζουν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Κ. Καθένα</span>, εκτιμώ την κάθε σας άποψη, όσο ακραία κι αν είναι και όσο αντίθετη από τη δική μου. Αυτό όμως μη σας κάνει να νομίζετε ότι θα την ασπαστώ κιόλας αλλά ούτε ότι δεν θα την ασπαστώ, έτσι, απλά από αντίδραση. Θα πράξω ανάλογα την προβαλλόμενή σας άποψη. Αυτό που μετρά για 'μένα είναι, ν' ακούω την άποψή σας, ειδικά αν την τεκμηριώνετε ικανοποιητικά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Κ. Καθένα</span>, δεν ξέρω τι σας πιάνει και όταν ρωτώ κάτι συγκεκριμένο, εσείς πολλές φορές μου απαντάτε λες και ρώτησα κάτι άλλο! Δεν ξέρω αν το διασκεδάζετε έτσι ή απλά δε μου δίνεται σημασία. Γιατί για την περίπτωση του να μη με καταλαβαίνετε, δεν ποντάρω και πολύ. Η αλήθεια είναι πάντως, πως όταν ρωτώ κάτι, σημαίνει πως πραγματικά θέλω να μάθω κάτι, από απαντήσεις σχετικά με αυτό που ρωτώ όμως. Μέχρι πριν λίγο καιρό θεωρούσα τελείως περιττή μια τέτοια μου διευκρίνιση αλλά μάλλον είχα πέσει έξω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Κ. Καθένα</span>, το ξέρω πως κι εσείς, όπως κι εγώ, ήσαστε άνθρωπος, με όλα τα προτερήματα και τα ελαττώματα που αυτό συμπεριλαμβάνει. Καταλαβαίνω πως δεν έχετε πάντα το χρόνο να ασχοληθείτε μαζί μου. Ωστόσο έχετε πολύ έντονα την επιθυμία να ασχολούμαι εγώ μαζί σας. Επειδή αυτό το καταλαβαίνω, κάνω κι εγώ ότι μπορώ για να ασχοληθώ μαζί σας, με την απαραίτητη προσοχή πάντα και εφόσον αυτό που λέτε έχει να μου πει κάτι. Όμως τότε, πραγματικά ασχολούμαι! Πολλές φορές μάλιστα, παραμερίζω αυτά που έχω να κάνω, για να ασχοληθώ μαζί σας. Έχω νιώσει ότι πολλές φορές αυτό σας κάνει να νιώθετε καλά, ικανοποιημένος, ίσως και ελαφρά χαρούμενος. Θα σας παρακαλούσα λοιπόν να κάνετε κι εσείς μια ακόμα προσπάθεια, στο να ασχοληθείτε λίγο παραπάνω, με όσους τουλάχιστον ασχολούνται μαζί σας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Κ. Καθένα</span>, είναι καλά τα ευχολόγια και οι χαιρετισμοί. Πολύ καλύτερα από το να μην υπάρχουν καν. Όμως αυτό το κάνει κανείς και με τους διάφορους που συναντά μπροστά του καθημερινά, καθαρά λόγω υποχρεώσεων. Θέλω να πω, πως εδώ μπαίνει κανείς και μένει να διαβάσει κάτι, επειδή το θέλει όχι επειδή έτυχε. Από μόνο του αυτό, προάγει την όποια σχέση μας, σε ένα άλλο επίπεδο, πέρα από τα τελείως τυπικά που «τρώμε στη μάπα» καθημερινά. Προσπαθήστε να το θυμηθείτε αυτό και όταν τελειώνετε αυτό που διαβάζετε κάθε φορά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Κ. Καθένα</span>, επειδή έχω καταλάβει ότι σας κουράζουν οι μεγάλες επιστολές, λέω να το κλείσω κάπου εδώ. Να ξέρετε πως έχω την τάση να είμαι φίλος σας, πριν σας γνωρίσω καν. Κάτω από τον επηρεασμό της τάσης μου αυτής, σας γράφω και όσα διαβάζετε τώρα. Σας παρακαλώ όμως, μην αφήσετε να σας παρασύρει η προστασία της ανωνυμίας και να θεωρήσετε ότι αφορούν κάποιον άλλο όλα αυτά. Αφορούν εσάς…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Φιλικά, <span style="font-weight: bold;">ο Καθένας σας</span>…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-style: italic;">Υ.Γ.: Παρακαλώ συγχωρέστε μου τον πληθυντικό ευγενείας μου!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-1751750677988187942?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-34050343029940888052009-06-18T16:14:00.006+03:002012-01-27T16:15:17.801+02:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Προηγούμενες αναρτήσεις:</span><br /><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/blog-post_05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα (Σχετικά...)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-01.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α01)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-02.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α02)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-03.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α03)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-04.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α04)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α05)</span></a></span></div><div style="color: #6600cc; text-align: center;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________<br /></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"><br /></span><span style="font-size: 130%;">Κεφάλαιο 1ο - Το πρώτο άρωμα</span></span> </div><div style="color: #ff9900; text-align: right;"><span style="font-size: 85%; font-style: italic;">Ανάρτηση <span style="font-weight: bold;">6</span>η</span><span style="font-size: 85%;"> </span></div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjpAp0DjxpI/AAAAAAAAAPI/E9iJt-lpEII/s1600-h/118157515672143400.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348658594548270738" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjpAp0DjxpI/AAAAAAAAAPI/E9iJt-lpEII/s400/118157515672143400.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 287px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 431px;" /></a><br /><div justify;"="" text-align:=""><br /><div style="text-align: justify;">- Ίσως ναι αλλά κι αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να το εκτιμήσεις πολύ θετικά. Αφού ξέρεις, δεν είναι η μάζα που εκφράζει το ‘ποιοτικό’. Μπορεί να ακούγεται κάπως… ‘υπεροπτικό’ αυτό που είπα αλλά έτσι δεν είναι και πραγματικά;! Πώς να το κάνουμε, μακάρι να ήταν αλλιώς αλλά τελικά ο πολύς ο κόσμος δεν είναι σε θέση να κρίνει και τόσο σωστά, κάτι που έχει μια βαθύτερη ποιότητα, μια ποιότητα δηλαδή κάτω από την ευκολοπαρατηρίσημη επιφάνεια που, πολλές φορές αν όχι και τις περισσότερες δηλαδή, είναι καθαρά τεχνητή και μεταμφιεσμένη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Δε λέω, κάπως έτσι είναι αλλά να, καμιά φορά ξέρεις, χρειάζεται ο άνθρωπος να νιώθει ότι είναι λήπτης και μιας ευρύτερης αποδοχής.</div><div style="text-align: justify;">Είναι πάρα πολύ σημαντικό, απίστευτα σημαντικό δηλαδή, το να βρει κανείς έστω και έναν ακόμα άνθρωπο, που να καταλαβαίνει ότι ταυτίζεται σχεδόν απόλυτα μαζί του, σε τόσο βαθύτερά του ζητήματα! Δεν το μειώνω αυτό σε καμία περίπτωση, προς Θεού δηλαδή. Όμως να, το κάθε άτομο είναι παράλληλα, θέλει δε θέλει δηλαδή, κι ένα κοινωνικό ον.</div><div style="text-align: justify;">Αν το δούμε και σε άλλα ζωικά είδη κοινωνικής συμπεριφοράς, θα προσέξουμε πως η κάθε μονάδα – μέλος μέσα στην ομάδα τους, φυσικά ορμώμενο από αυτήν του την ανάγκη, της αυτοεπιβεβαίωσης ως διακριτό μέλος της ομάδας του, προχωρά σε πράξεις και κινήσεις, που τελικό σκοπό έχουν τον αυτοπροσδιορισμό του με συγκεκριμένο χαρακτήρα, αυτό που λέμε αίσθηση μοναδικότητας, αναγνωρισμένη όμως ξεκάθαρα μέσα από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας του. Φυσικά, σε κάποια μέλη αυτό μπορεί να λειτουργεί υπέρμετρα και έτσι ή καταστρέφονται από τα υπόλοιπα ανταγωνιστικά μέλη της ομάδας ή απλά καταλήγουν σε αρχηγικό ρόλο. Όμως ακόμα και στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις μελών, είναι ξεκάθαρη η ανάγκη της όποιας σχετικής διακριτότητας και αναγνώρισης.</div><div style="text-align: justify;">Έκανα όλη αυτήν την αναφορά απλά και μόνο για να δικαιολογήσω ουσιαστικά, το πώς νιώθω σχετικά με την όποια γενικότερη κοινωνική αποδοχή που καταλαβαίνω πως κάποιες φορές έχω κι εγώ ανάγκη.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Μα σαφώς και είναι θεμιτό να ισχύει αυτό για τον καθένα. Δε νομίζω δηλαδή πως υπάρχει κανείς που θα μιλήσει ειλικρινά και θα αρνηθεί πως τον ενδιαφέρει κάτι σχετικό. Σε άλλον λιγότερο και σε άλλον περισσότερο βέβαια αλλά κανέναν δεν αφήνει πραγματικά αδιάφορο αυτό το ζήτημα.</div><div style="text-align: justify;">Εγώ απλά, εστιάζω περισσότερο στο άλλο κομμάτι που, κατά τη γνώμη μου, το θεωρώ πιο σημαντικό όσο και πιο σπάνιο όμως!</div><div style="text-align: justify;">Γιατί εντάξει, το να αναδειχθεί κανείς μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο, δεν είναι απλό κι εύκολο πράγμα. Γι αυτό άλλωστε, σχετικά λίγοι ξεχωρίζουν τελικά. Όμως, το γιατί ξεχωρίζεις, δεν είναι συνυφασμένο απαραίτητα και με το τί πραγματικά είσαι. Όπως δεν είναι συνυφασμένο και με το αν ξεχωρίζεις για καλό ή για κακό είτε δικό σου είτε και γενικότερο βέβαια. Ενώ, το να έχεις την σχεδόν απόλυτη αναγνώριση του αληθινού σου εαυτού, έστω και από ένα μόνο άλλο άτομο, θεωρώ ότι είναι Θείο δώρο!</div></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"> </span></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: #ff9900; font-size: 85%; font-style: italic;">Συνεχίζεται...</span><span style="font-size: 85%;"><br /></span><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">By </span><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><span style="font-style: italic;">Cosmos</span></span></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-3405034302994088805?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-66297981949203321642009-06-16T10:13:00.006+03:002012-01-27T16:15:17.807+02:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Προηγούμενες αναρτήσεις:</span><br /><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/blog-post_05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα (Σχετικά...)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-01.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α01)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-02.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α02)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-03.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α03)</span></a></span><br /><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-03.html"><span style="font-size: 78%;"></span></a><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-04.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α04)</span></a></span></div><div style="color: #6600cc; text-align: center;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________<br /></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"><br /></span><span style="font-size: 130%;">Κεφάλαιο 1ο - Το πρώτο άρωμα</span></span> </div><div style="color: #ff9900; text-align: right;"><span style="font-size: 85%; font-style: italic;">Ανάρτηση <span style="font-weight: bold;">5</span>η</span><span style="font-size: 85%;"> </span></div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjdOvcFsI3I/AAAAAAAAAPA/YBKnk8o9oAc/s1600-h/aroma.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347829659426628466" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjdOvcFsI3I/AAAAAAAAAPA/YBKnk8o9oAc/s400/aroma.gif" style="cursor: pointer; display: block; height: 360px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 414px;" /></a><br /><div justify;"="" text-align:=""><br /><div style="text-align: justify;">- Μα πώς γίνεται να συμφωνώ τόσο πολύ σε αυτά που λες;! Αρχίζω να φοβάμαι μήπως φαίνεται ‘προσποιητό’ και θα ήταν πολύ κρίμα γιατί πραγματικά νιώθω τέτοια ταύτιση με τα όσα λες, που μέσα μου έχω μια τρελή υποψία ότι τελικά… ‘διαβάζεις’ τις σκέψεις μου! Αλήθεια, μήπως έχεις τέτοια ικανότητα;!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Μπα, όχι. Δηλαδή στο να διαβάζω κυριολεκτικά τις σκέψεις των άλλων, σίγουρα όχι.</div><div style="text-align: justify;">Ίσως να θυμίζει όμως κάτι τέτοιο, το ό,τι επεξεργάζομαι σχεδόν σε παράλληλο χρόνο, τα όσα λαμβάνω. Πάρα πολλά πράγματα δηλαδή. Ξέρεις, λέξεις, σύνταξη, χροιά, εκφράσεις, αντιδράσεις, νοήματα και άλλα πολλά.</div><div style="text-align: justify;">Ειδικά όταν, από τα πρώτα συμπεράσματά μου, αντιλαμβάνομαι ότι έχει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για εμένα, το άτομο που έχω απέναντί μου, περνάω με πολύ γρήγορους ρυθμούς σε αυτήν την κατάσταση της… ‘πολυεπεξεργασίας’. Αναλύονται, συνδέονται, αναδομούνται ένα σωρό σκέψεις και συμπεράσματα σε μάλλον απίστευτους χρόνους, με αποτέλεσμα να είμαι συχνά, αρκετά καλά προετοιμασμένος για τη σύνταξη της επόμενής μου πρότασης. Και όταν λέω ‘καλά προετοιμασμένος’, δεν εννοώ μόνο το πώς θα την συντάξω ορθότερα από λογικής και συντακτικής άποψης αλλά και ως προς το πώς υποθέτω ότι θα γίνει πιο αντιληπτή, συγκεκριμένα δηλαδή από τον άνθρωπο που έχω απέναντι μου.</div><div style="text-align: justify;">Γι αυτό άλλωστε και είναι πολύ πιο δύσκολο αυτό να συμβεί το ίδιο πετυχημένα, όταν απευθύνομαι σε περισσότερους μαζί ανθρώπους. Βλέπεις, κάθε άνθρωπος έχει και τους πιο προσωπικούς του ‘κώδικες επικοινωνίας’ με τους γύρω του. Είναι αρκετά καλό να προσπαθείς να συντονιστείς με αυτήν την ‘κωδικοποίηση’ ώστε να έχεις και πιο πετυχημένα επικοινωνιακά αποτελέσματα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ουάου! Δηλαδή αυτήν τη στιγμή έχω περάσει από ένα σωρό ‘τεστ’ και ‘αναλύσεις’ στο ‘εργαστήριο’ του μυαλού σου, ε;!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Όσο και να ξενίζει αυτό έτσι που το ομολογώ, ουσιαστικά ναι! Κάπως έτσι έχει γίνει.</div><div style="text-align: justify;">Όμως, σου θυμίζω πως έτσι είναι πια ο φυσικός τρόπος που λειτουργώ γενικότερα. Δε θα ‘θελα να νιώσεις περίεργα μ’ αυτό. Δεν ανήκεις σε καμία περίπτωση, σε κάποια κατηγορία τύπου ‘πειραματόζωου’. Κανείς και ποτέ δεν εντάσσεται έτσι στις σκέψεις μου. Ίσα ίσα μάλιστα, ακριβώς επειδή έχω εκτιμήσει τόσο, το πώς λειτουργείς, με έχεις ‘αναγκάσει’, κατά μία τραβηγμένη έννοια βέβαια, να μπω σε αυτήν την τόσο σύνθετη αλλά και τόσο αυτόματη για ‘μένα διαδικασία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Η αλήθεια είναι πως, έτσι που το τοποθετείς, με κάνεις να νιώθω, για έναν λίγο περίεργο λόγο, πραγματικά πολύ ευχάριστα! Δηλαδή, νιώθω ότι απασχολώ τόσο βαθιά ένα τόσο ‘αξιόλογο’ μυαλό! Είναι πολύ… ‘τιμητικό’ για εμένα ξέρεις!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Όχι μωρέ και «τιμητικό»! Δεν είμαι κάποιος ‘ιδιαίτερος’ άνθρωπος άλλωστε. Ένας κανονικός άνθρωπος είμαι που απλά έχω περάσει σε έναν, ίσως όχι και πολύ συνηθισμένο, τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης των πραγμάτων.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Και αυτό το λες εσύ ‘όχι και τόσο ιδιαίτερο’;!</div><div style="text-align: justify;">Πίστεψέ με, έχεις κάτι πραγματικά πολύ πολύτιμο μέσα σου. Αυτό αυτομάτως σε κάνει να είσαι πολύ ιδιαίτερος και σαν άτομο. Θετικά ιδιαίτερος! Τουλάχιστον για όσους είναι σε θέση να το νιώσουν αυτό και να το εκτιμήσουν κατάλληλα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- … «Άρα, σε ελάχιστους» θα συμπλήρωνα εγώ!</div></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"> </span></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: #ff9900; font-size: 85%; font-style: italic;">Συνεχίζεται...</span><span style="font-size: 85%;"><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-06.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α06)</span></a><br /><br /></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">By </span><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><span style="font-style: italic;">Cosmos</span></span></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-6629798194920332164?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-60927688925953464712009-06-12T09:46:00.008+03:002012-01-27T16:15:17.813+02:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Προηγούμενες αναρτήσεις:</span><br /><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/blog-post_05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα (Σχετικά...)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-01.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α01)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-02.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α02)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-03.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α03)</span></a></span></div><div style="color: #6600cc; text-align: center;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________<br /></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"><br /></span><span style="font-size: 130%;">Κεφάλαιο 1ο - Το πρώτο άρωμα</span></span> </div><div style="color: #ff9900; text-align: right;"><span style="font-size: 85%; font-style: italic;">Ανάρτηση <span style="font-weight: bold;">4</span>η</span><span style="font-size: 85%;"> </span></div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjH7IsSuRWI/AAAAAAAAAO4/ANicLPpttx8/s1600-h/gardenia.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346330359412704610" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjH7IsSuRWI/AAAAAAAAAO4/ANicLPpttx8/s400/gardenia.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 501px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 414px;" /></a><br /><div justify;"="" text-align:=""><br /><div style="text-align: justify;">- Ο ‘ενθουσιασμός’ είναι αμοιβαίος πάντως. Ούτε σ’ εμένα είναι ακόμα τόσο εύκολο, να συνειδητοποιήσω το πώς έγινε αυτό. Μπορώ να τα βάλω κάτω και να θυμηθώ βήμα βήμα την κουβέντα μας και πώς το ένα έφερε το άλλο αλλά και πάλι νιώθω ότι δεν αρκεί αυτό για να αποδώσει μια ικανοποιητική ερμηνεία στο πώς φτάσαμε να μιλάμε έτσι. Δηλαδή κουβέντες που ‘ξεφεύγουν’, γίνονται σε καθημερινή βάση, εδώ όμως δε νομίζω ότι έχει ‘ξεφύγει’ ακριβώς η κουβέντα μας. Νιώθω ότι έχει συμβεί κάτι διαφορετικό πιο… σαν να λέμε πιο ‘μαγικό’! Έπιασα τον εαυτό μου, να νιώθει τόσο ασυνήθιστα ‘άνετα’ που… με ‘φόβισε’ λιγάκι. Ένιωσα, αυτό που λένε, ‘σαν να σας γνωρίζω χρόνια’!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ε τώρα όμως, μιας και γνωριζόμαστε και τόσα… «χρόνια» δηλαδή, μήπως είναι κάπως υπερβολικό να μιλάμε ακόμα στον πληθυντικό;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Βασικά, για έναν ακόμη περίεργο λόγο, δεν μπορώ να πω ότι ένιωσα άβολα ως τώρα με τον πληθυντικό, ωστόσο συμφωνώ ότι μάλλον είναι περιττός!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ναι, ούτε εγώ ένιωσα άβολα, καθόλου άβολα γενικότερα δηλαδή! Απλά πιστεύω ότι δεν έχει νόημα ο πληθυντικός μεταξύ μας! Αν βέβαια νομίζετε ότι…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Δε ‘νομίζω’ τίποτα διαφορετικό από αυτό που μόλις είπες. Πιθανότατα μάλιστα να στο πρότεινα κι εγώ λίγο αργότερα για τον ίδιο λόγο. Απλά με… πρόλαβες!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ωραία τότε! Μαίρη!...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ορίστε;!...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ναι, λέω, δε συστηθήκαμε ακόμα! Με λένε Μαίρη! Δεν ξέρω βέβαια αν παίζει κάποιο ‘ρόλο’ αλλά μιας και μιλάμε πια στον ενικό, δεν είναι ακόμα καλύτερα να ξέρουμε και το όνομα ο ένας του άλλου; Απλά μια… υπόθεση κάνω βέβαια!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Για άλλη μια φορά με πρόλαβες! Ανδρέας!...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Μάλιστα! Ωραίο όνομα πάντως, ενώ το δικό μου το θεωρώ πολύ… συνηθισμένο θα έλεγα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Κοίτα, μπορεί να είναι κάπως πιο συνηθισμένο από το δικό μου, ας πούμε, αλλά πιστεύω όχι και πολύ τελικά. Άλλωστε, λιγότερο ή περισσότερο συνηθισμένο, εγώ το θεωρώ ωραίο τ’ όνομά σου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Α, ευχαριστώ!</div><div style="text-align: justify;">Ξέρεις, από μικρή πίστευα ότι δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο χαρακτήρα τ’ όνομά μου. Όχι ότι δε μου άρεσε ακριβώς, απλά σαν να ήταν κάπως… ‘κενό’! Δε μου ενέπνεε κάτι το ‘ιδιαίτερο’ δηλαδή. Ενώ το δικό σου, μου βγάζει κάτι το… ωραίο στο άκουσμα! Κατ’ αρχάς, μου αρέσει ακόμα και σε φάση που απλά το προφέρω… ‘Ανδρέας’! Δεν ξέρω, κάτι μου κάνει μέσα μου!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Οφείλω να πω ότι νιώθω ακόμα πιο ευχάριστα που σου αρέσει τ’ όνομά μου. Είναι ένα είδος προσωπικής αποδοχής που δε συνήθιζε να μ’ απασχολεί. Ωστόσο, φαίνεται ότι έχει κι αυτό τελικά, ένα υπαρκτό κομμάτι που του αναλογεί μέσα μου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ναι, ναι! Εγώ το πιστεύω αυτό! Υπάρχουν διάφορα «κομμάτια» μέσα μας που παίζουν το ρόλο τους και που πιθανά να μην καταλάβουμε και ποτέ το ότι ισχύει κάτι τέτοιο. Πιθανά δηλαδή, απλά να μην έχει τύχει να μας τα ‘ξυπνήσει’ κάπως, κάτι. Ωστόσο μπορεί να υπάρχουν και να περιμένουν, ας πούμε την κατάλληλη στιγμή, να φανερωθούν προκαλώντας μας, ανάλογα, μικρότερη ή μεγαλύτερη έκπληξη για το πώς μπορεί να μας κάνουν να νιώθουμε μετά. Βλέπεις, είναι κάτι τόσο προσωπικό μας αλλά παράλληλα και τόσο απρόσμενα άγνωστο, που μας εντυπωσιάζει!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Πράγματι, αλλά φοβάμαι ότι πιθανά τέτοιου τύπου ‘εκπλήξεις’ δεν είναι πάντα για καλό! Δε νομίζω δηλαδή ότι έχουμε μόνο θετικά ‘κρυφά’ στοιχεία μέσα μας. Καμιά φορά μπορεί, με κάποιο περίεργο τρόπο, με μια κάπως σπάνια συγκυρία ας πούμε, να αντιληφθούμε ότι μας προσελκύει κάτι, που μέχρι και λίγο πριν, το χαρακτηρίζαμε αβίαστα ως αντικειμενικά μεμπτό. Μπορεί δηλαδή να ήμασταν ξεκάθαρα ενάντια σε κάτι που όμως, με αυτόν τον ‘μαγικό’ τρόπο, ανακαλύπτουμε ξαφνικά ότι, βαθιά μέσα μας, υπήρχε τελικά ένας άγνωστος δρόμος που μας οδηγεί κατευθείαν προς αυτό που μέχρι λίγο πριν κατακρίναμε. Αντιλαμβανόμαστε δηλαδή ότι μπορεί να μας εκφράζει, σε απίστευτο βαθμό, κάτι που κατά τ’ άλλα μπορεί να εξακολουθούμε να το θεωρούμε παράλληλα και πάρα πολύ κακό.</div></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"> </span></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: #ff9900; font-size: 85%; font-style: italic;">Συνεχίζεται...</span><span style="font-size: 85%;"><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α05)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-06.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α06)</span></a><br /><br /></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">By </span><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><span style="font-style: italic;">Cosmos</span></span></span></div><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-6092768892595346471?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-48092934768222150692009-06-10T23:40:00.009+03:002012-01-27T16:15:17.819+02:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Προηγούμενες αναρτήσεις:</span><br /><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/blog-post_05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα (Σχετικά...)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-01.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α01)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-02.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α02)</span></a></span></div><div style="color: #6600cc; text-align: center;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________<br /></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"><br /></span><span style="font-size: 130%;">Κεφάλαιο 1ο - Το πρώτο άρωμα</span></span> </div><div style="color: #ff9900; text-align: right;"><span style="font-size: 85%; font-style: italic;">Ανάρτηση <span style="font-weight: bold;">3</span>η</span><span style="font-size: 85%;"> </span></div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjAbTTVcnII/AAAAAAAAAOw/K4g2QKM-ap8/s1600-h/rose-bill01bg.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345802776110472322" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SjAbTTVcnII/AAAAAAAAAOw/K4g2QKM-ap8/s400/rose-bill01bg.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 435px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 435px;" /></a><br /><div justify;"="" text-align:=""><br /><div style="text-align: justify;">- Μα σαφώς και δεν υπερβάλω! Μπορεί βέβαια, να εκφράστηκα με έναν τρόπο που να φάνταζε κάπως ‘υπερβολικός’ σε όποιον δε γνωρίζει καλά τις βαθύτερες πεποιθήσεις μου και τον τρόπο που αντιδρώ όταν κάτι με ξαφνιάζει τόσο πολύ και συνάμα τόσο ευχάριστα αλλά πιστέψτε με, επί της ουσίας δεν υπερέβαλα καθόλου μα καθόλου!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Το ό,τι μπορεί να σας «ξάφνιασε» ότι άρχισα να περιγράφω με τέτοια ένταση και τέτοιους χαρακτηρισμούς τα όσα περιέγραφα πριν, το θεωρώ απολύτως φυσιολογικό πάντως.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Μα τί λέτε πάλι;! Μην το κάνετε αυτό, σας παρακαλώ!</div><div style="text-align: justify;">Εννοείται ότι αυτό που με «ξάφνιασε», όπως είπα πριν, ήταν βέβαια και ο τρόπος έκφρασης των όσων είπατε αλλά ήταν κυρίως τα ίδια αυτά που λέγατε. Ήταν σαν, πώς να σας το πω, σαν να ‘ξεμπλόκαραν’ τις ίδιες μου τις σκέψεις από κάποια σημεία του μυαλού μου και τις άφησαν να ‘πετούν’ ελεύθερα σε έναν χώρο τόσο γνώριμο και τόσο θετικό αλλά παράλληλα τόσο ξεχασμένο που είχε αρχίσει να θυμίζει παλιό παιδικό όνειρο. Καταλαβαίνετε τί θέλω να πω ή μήπως έχω αρχίσει να σας τρομάζω λίγο;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- …</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Τί, σας τρόμαξα τελικά ε;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- "Με τρομάξατε";! Όχι δε με τρομάξατε εσείς σε καμία περίπτωση. Όχι, όχι, δε με τρομάξατε προς Θεού. Ίσως να με τρόμαξε κάτι αλλά έχει να κάνει με εμένα περισσότερο. Με κάτι που ένιωσα και που κανονικά δε δικαιολογείτε σε καμία περίπτωση να το νιώθω. Δηλαδή όχι έτσι, τόσο… τόσο ξαφνικά, τόσο απροειδοποίητα. Τέλος πάντων, μην ασχολείστε με αυτό, δεν υπάρχει πρόβλημα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Πέστε μου. Δεν υπάρχει πρόβλημα ό,τι και να μου πείτε! Για έναν περίεργο λόγο νιώθω να έχω πειστεί ότι θα μπορώ να το ακούσω, ό,τι κι αν είναι από εσάς.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Σας παρακαλώ, μη δίνετε σημασία. Άλλωστε υπάρχουν πράγματα, δηλαδή σκέψεις που δεν είναι κατάλληλες να ‘κυκλοφορήσουν’ έξω από το μυαλό που τις ‘γεννά’ και τις ‘φιλοξενεί’. Είναι περίπου, σαν να μην έχουν ολοκληρωθεί ως ανεξάρτητες ‘οντότητες’. Δεν μπορούν δηλαδή ακόμα, να ‘σταθούν’ στο μυαλό οποιουδήποτε άλλου και παράλληλα να διατηρήσουν την ταυτότητα του ‘δημιουργού’ τους. Και ξέρετε, σκέψεις χωρίς ταυτότητα είναι σαν αμάξια χωρίς οδηγό! Ή δεν οδηγούν πουθενά ή πάνε τελείως ανεξέλεγκτα και παρασέρνουν ό,τι βρουν μπροστά τους! Δηλαδή μεγάλη ζημιά! Καταλαβαίνεται τί εννοώ!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Έχετε έναν πραγματικά υπέροχο τρόπο, να μου μεταφέρετε, με ολοζώντανες εικόνες, αυτό που λέτε, αυτό που σκέφτεστε! Θεωρώ απίθανο δηλαδή, να μην μπορούσα να «καταλάβω», κάτι που μου παρουσιάζεται τόσο ξεκάθαρα μπροστά μου. Μου θυμίζει περίπου, αυτό που νοιώθω όταν διαβάζω κάποιο βιβλίο που μου αρέσει. Δεν ξέρω, κάπου μου κάνει απίστευτο όλο αυτό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Να σας πω κάτι, κι εγώ δε νομίζω ότι είναι και πολύ συνηθισμένο τελικά, το να μπορούν να μιλάνε δύο άνθρωποι και να καταλαβαίνονται σε πραγματικά ουσιαστικό βαθμό! Συνήθως δηλαδή, αυτό που γίνεται σε μια τυπική κουβέντα, ακόμα και μεταξύ φίλων, είναι το να αρθρώνουν έναν λόγο, που είναι σύμφωνος βέβαια με κάποιες βασικές αρχές συνεννόησης κι επικοινωνίας, να τον επεξεργάζονται επιτόπου ώστε να μπορέσουν να αποκομίσουν όσο πιο άμεσα όλα τα βασικά στοιχεία που περιλαμβάνει και αυτό ήταν όλο! Απολύτως τυπική και άκρως επιφανειακή διαδικασία δηλαδή. Απλά πράγματα, κατανοητά και όμορφα, έτσι;! Δε συμφέρει βλέπεις, να εμβαθύνεις περισσότερο, στην πηγή των σκέψεών σου, όταν μιλάς στην καθημερινότητά σου. Είναι ‘βαρύ’! Άσε που είναι και επικίνδυνο πολλές φορές.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Έτσι ακριβώς!</div><div style="text-align: justify;">Τί να πω;! Ακόμα μου είναι δύσκολο, να πιστέψω ότι κάνουμε αυτόν τον διάλογο! Έτσι, στα καλά του καθουμένου δηλαδή, μπαίνει ένας άνθρωπος, σαν πιθανός πελάτης στο μαγαζί μου και από εκεί που το μόνο που θα μπορούσαμε να πούμε φυσιολογικά, θα ήταν αυτό που ξεκινήσαμε να λέμε, δηλαδή κάτι γύρω από το ‘τί ρούχα θα θέλατε’, έχουμε φτάσει, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, να μιλάμε με έναν τρόπο που μόνο από πολύ λίγους ανθρώπους θα μπορούσε κανείς να το περιμένει και μάλιστα μόνο αν γνωρίζονται αρκετά καλά και για χρόνια. Εγώ μόνο έχω ‘ενθουσιαστεί’ τόσο άραγε και το βλέπω έτσι ή έτσι είναι γενικότερα; Τί λέτε;</div></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"> </span></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: #ff9900; font-size: 85%; font-style: italic;">Συνεχίζεται...</span><span style="font-size: 85%;"><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-04.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α04)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α05)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-06.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α06)</span></a><br /><br /></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">By </span><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><span style="font-style: italic;">Cosmos</span></span></span></div><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-4809293476822215069?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-91356326422550500702009-06-10T00:40:00.011+03:002012-01-27T16:15:17.824+02:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Προηγούμενες αναρτήσεις:</span><br /><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/blog-post_05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα (Σχετικά...)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-01.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α01)</span></a></span></div><div style="color: #6600cc; text-align: center;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________<br /></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"><br /></span><span style="font-size: 130%;">Κεφάλαιο 1ο - Το πρώτο άρωμα</span></span> </div><div style="color: #ff9900; text-align: right;"><span style="font-size: 85%; font-style: italic;">Ανάρτηση <span style="font-weight: bold;">2</span>η</span><span style="font-size: 85%;"> </span></div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Si7ZlJu7ONI/AAAAAAAAAOo/l27nHAM7z44/s1600-h/rose.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345449040026482898" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Si7ZlJu7ONI/AAAAAAAAAOo/l27nHAM7z44/s400/rose.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 308px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 437px;" /></a><br /><div justify;"="" text-align:=""><br /><div style="text-align: justify;">- Α, ευχαριστώ!...</div><div style="text-align: justify;">Ξέρετε, όταν συνειδητοποιώ ξαφνικά ότι ‘ανοίγω’, περισσότερο απ’ όσο συνηθίζεται, την κουβέντα με τον πελάτη, τον όποιο καινούριο πιθανό πελάτη, πρακτικά έναν άγνωστο άνθρωπο δηλαδή, κάτι παθαίνω, δεν ξέρω! Αγχώνομαι απότομα μήπως και φαίνομαι κάπως… ‘φλύαρη’, ‘περίεργη’, ξέρω ‘γώ, ‘κουραστική’ στην καλύτερη περίπτωση.</div><div style="text-align: justify;">Εντάξει, δεν μπορεί να έχει ο καθένας την όρεξή μου και να κάθετε ν’ ακούει, στα καλά του καθουμένου, ολόκληρες ιστορίες που μου έρχονται εκείνη την ώρα και που μπορεί να τον αφήνουν και παγερά αδιάφορο δηλαδή.</div><div style="text-align: justify;">Προσπαθώ βέβαια να το ‘ελέγξω’ κάπως αλλά όλο και μου ξεφεύγει! Προφανώς είναι στο ‘χούι’ μου, είναι από μέσα μου δηλαδή και δεν είναι τόσο απλό να αλλάξει τελικά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Μα τί λέτε τώρα;!</div><div style="text-align: justify;">Αφού σας λέω, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα τουλάχιστον από πλευράς μου. Ίσα ίσα μάλιστα το εκτιμώ ιδιαίτερα όλο αυτό. Είναι, αν μην τί άλλο, πολύ… ανθρώπινο κι ωραίο όταν συμβαίνει. Το εκτιμώ ιδιαίτερα δηλαδή! Μην αγχώνεστε άσκοπα!</div><div style="text-align: justify;">Άλλωστε, δε λέτε κάτι που δεν έχει ενδιαφέρον. Όλο αυτό που περιγράφετε, υποδηλώνει ουσιαστικά έναν άνθρωπο με βαθύτερες αξίες, πώς να το πω, έναν άνθρωπο που είναι σε θέση να εκτιμά ορισμένα πράγματα όπως πρέπει. Γι αυτό σας λέω, μην προβληματίζεστε άδικα με αυτό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Τί να σας πω, ειλικρινά με κάνετε να νιώθω πολύ καλύτερα τώρα. Ευχαριστώ και συγνώμη πάντως αν…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Μα τί λέτε πάλι;! Τώρα δε σας είπα να μη νοιώθετε άσχημα για κάτι τέτοιο. Προς τί η ‘συγνώμη’ λοιπόν;! Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μου ζητάτε συγνώμη. Προς Θεού δηλαδή!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ναι, έχετε δίκιο μάλλον! Να όμως, τώρα μου έρχεται ασυναίσθητα να σας ζητήσω πάλι συγνώμη που σας ζήτησα ‘συγνώμη’ πριν! Τρελό ε;! Δεν πάω καλά τελικά! Εδώ το έχω μιλάμε! Ακόμα και τώρα δηλαδή εξακολουθεί να θέλει να ‘βγει’!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Ναι, η αλήθεια είναι πως αυτό έχει λίγο ‘πλάκα’ όταν συμβαίνει αλλά το θεωρώ απολύτως φυσιολογικό. Όχι ότι συμβαίνει σε πολύ κόσμο και μάλιστα συχνά, το αντίθετο μάλιστα. Ωστόσο έχει κι αυτό την αξία του και κάπου δίνει ένα στίγμα για τον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου. Δηλαδή ως προς κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα του. Μια ιδιαίτερη ευγένεια, μια ταπεινότητα ίσως, μια καλοσύνη, τέλος πάντων κάποια πολύ χαρισματικά χαρακτηριστικά κατά κοινή ομολογία θα έλεγα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Μπα, μην το λέτε, αυτό το «κατά κοινή» δηλαδή. Δε νομίζω ότι το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι. Μάλλον για ‘αδυναμία’ βγαίνει περισσότερο. Κάτι σαν ‘αυτοϋποεκτίμηση’, ακόμα και σαν τάση προς… ‘δουλικότητα’.</div><div style="text-align: justify;">Είμαι σίγουρη πως στο πίσω μέρος του μυαλού τους χλευάζουν τέτοιες συμπεριφορές γι αυτό και όταν τους δοθεί ευχέρεια, ορμάνε να εκμεταλλευτούν το ‘θύμα’ τους, να ‘κατασπαράξουν’ το ‘αδύναμο’ κατά την κρίση τους πλάσμα που έχουν απέναντί τους και μετά να καυχώνται σε κάθε ευκαιρία στις παρέες τους, φουσκώνοντας και καμαρώνοντας για το νέο τους ‘τρόπαιο’.</div><div style="text-align: justify;">Ίσως ακούγεται υπερβολικό όπως το τοποθετώ αλλά πιστέψτε με, έχω πικρή πείρα από τέτοιες καταστάσεις, το έχω βιώσει ουκ ολίγες φορές στο πετσί μου, δεν το λέω έτσι.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Πράγματι, έχετε δίκιο!</div><div style="text-align: justify;">Δηλαδή πράγματι υπάρχουν τριγύρω μας διαφόρων ειδών ανθρώπινα ‘αρπακτικά’ που καραδοκούν να πετύχουν κάποιο άλλο άτομο, το ‘θύμα’ τους και να το ‘ξεσκίσουν’ προσπαθώντας να ικανοποιήσουν την ακόρεστη ‘πείνα’ τους. Μια ‘πείνα’ που επιδρά πολύ πιο υποχθόνια μέσα στο χρόνο και που κάθε φορά που την ικανοποιούν τους μετατρέπει όλο και περισσότερο σε ‘κτήνη’ από ανθρώπους που τους γέννησε η μητέρα φύση. Είναι κάτι σαν ‘ανθρωποφάγοι’, ‘κανίβαλοι’ που ‘κατακρεουργούν’ όπου σταθούν κι όπου βρεθούν καθετί καλό, καθετί διαφορετικό από τους ίδιους.</div><div style="text-align: justify;">Το χειρότερο όμως είναι ότι κάθε φορά, όλο αυτό είναι μια ‘τελετή’ που δε φαίνεται εύκολα τριγύρω, δεν έχει αίματα που βλέπονται από μάτια, δεν έχει κραυγές που ακούγονται από αυτιά, δεν έχει ανατριχίλα από κόκαλα που σπάνε. Σε καταβροχθίζουν με απίστευτη λαιμαργία και μπορεί να μην το έχεις καταλάβει καν!</div><div style="text-align: justify;">Βλέπεις, η ψυχή, η σκέψη, δεν έχει ‘πάλκο’ στην απτή υλιστική πραγματικότητα. Δεν μπορεί να έχει εμφανή ‘ρόλο’ στο ‘έργο’ της ζωής. Δεν έχει καν θεατές! Συνήθως κινείται μόνη σε άγνωστα μέρη, προσπαθώντας ίσως να βρει κάτι ίδιο με αυτή, κάτι που να την επιβεβαιώνει, να της θυμίζει πως όλα όσα αντιλαμβάνεται είναι μέρος τελικά μιας γενικότερης ύπαρξης, μιας ανώτερης δύναμης και όχι απλά αποκυήματα τρέλας ενός φθαρτού φορέα που έχει μάθει να αναγνωρίζει σαν το ‘Εγώ’.</div><div style="text-align: justify;">Όμως να, βλέπετε;! Τώρα εγώ είμαι αυτός που νοιώθει ότι παρασύρθηκε και φλυαρεί ακατάπαυστα κι αν δε βρεθεί σύντομα κάποιος να με ‘μαζέψει’ κάπως, είμαι ικανός να ξεφύγω τελείως μέσα στο… ‘παραλήρημα’ μου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- «Παραλήρημα»;! Πώς είναι δυνατόν να βαφτίζετε με έναν τέτοιο όρο την έκφραση αυτών των τόσο απρόσμενα πραγματικών όσο και υπέροχων σκέψεών σας;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">- Συγγνώμη αλλά τώρα ειλικρινά πιστεύω ότι υπερβάλλετε!</div></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"> </span></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: #ff9900; font-size: 85%; font-style: italic;">Συνεχίζεται...</span><span style="font-size: 85%;"><br /></span><br /><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Επόμενες αναρτήσεις:</span></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-03.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α03)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-04.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α04)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α05)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-06.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α06)</span></a><br /><br /></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">By </span><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><span style="font-style: italic;">Cosmos</span></span></span></div><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-9135632642255050070?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-19869762244693717872009-06-08T22:27:00.017+03:002012-01-27T16:15:17.830+02:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Προηγούμενες αναρτήσεις:</span><br /><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/blog-post_05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα (Σχετικά...)</span></a></span></div><div style="color: #6600cc; text-align: center;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________<br /></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"><br /></span><span style="font-size: 130%;">Κεφάλαιο 1ο - Το πρώτο άρωμα</span></span> </div><div style="color: #ff9900; text-align: right;"><span style="font-size: 85%; font-style: italic;">Ανάρτηση <span style="font-weight: bold;">1</span>η</span><span style="font-size: 85%;"> </span></div><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Si1qzEXUqGI/AAAAAAAAAOQ/cLiTA2n4J8E/s1600-h/jasmine_5.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345045758336084066" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Si1qzEXUqGI/AAAAAAAAAOQ/cLiTA2n4J8E/s400/jasmine_5.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 335px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 441px;" /></a><br /><div justify;"="" style="text-align: justify;" text-align:="">- Πόσα σακάκια είπατε;<br /><br />- Δύο, ένα σε κόκκινο κι άλλο ένα σε μπλε ανοιχτό.<br /><br />- Μάλιστα, να δούμε μόνο τί έχουμε σε αυτά τα χρώματα για το νούμερο σας.<br /><br />- Ναι.<br />Δε θέλω κάτι πολύ ακριβό πάντως.<br /><br />- Καλά, ας δούμε τί υπάρχει πρώτα και μετά θα δούμε και για τις τιμές.<br />Περίπου σε τί ποσό δηλαδή ενδιαφερόμαστε;<br /><br />- Ε να, ξέρω ‘γώ, γύρω στα εξήντα με εβδομήντα ευρώ ανά κομμάτι. Δε θέλω να υπερβεί τα εκατόν πενήντα ευρώ συνολικά πάντως.<br /><br />- Κατάλαβα, πιστεύω ότι κάτι θα βρούμε. Μισό λεπτό μόνο να κοιτάξω μέσα για κάποια κομμάτια ακόμα.<br /><br />- Ναι, εντάξει… Ελπίζω να μη σας ταλαιπωρώ ιδιαίτερα!<br /><br />- Μα τί λέτε, η δουλειά μου είναι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Μονάχα περιμένετε λίγο κι έρχομαι αμέσως.<br />…<br />Κάτι βρήκα, να τα δούμε σιγά σιγά και αποφασίζετε.<br /><br />- Ωραία!<br />Μμμ, αυτό καλύτερα βγάλτε το στην άκρη, δε μου πολυαρέσει η απόχρωση.<br /><br />- Βεβαίως. Αν και φοριέται φέτος αρκετά αυτό το χρώμα και νομίζω ότι θα σας πήγαινε πολύ! Τονίζει ευχάριστα! Αφήνει ωραία αίσθηση στο μάτι!<br /><br />- Λέτε; Δεν ξέρω, εγώ πάντως δεν το βλέπω και πολύ να ταιριάζει με τα γούστα μου.<br /><br />- Εσείς ό,τι θέλετε, εγώ απλά σας λέω μήπως το έχετε παρεξηγήσει κάπως σαν χρώμα.<br /><br />- Μα δε λέω για το χρώμα γενικότερα, η συγκεκριμένη απόχρωση είναι που δε μου πολυκάνει. Το χρώμα είναι μια χαρά, αφού εγώ σας το ζήτησα άλλωστε!<br /><br />- Για δείτε κι αυτό. Παραλάβαμε την Τετάρτη που μας πέρασε! Δεν ήρθαν πολλά κομμάτια και ήδη τα έχουν πάρει σε άλλα νούμερα. Μόνο αυτό κι άλλο ένα μου έχουν μείνει.<br />Ξέρετε, δε γνωρίζουμε κάθε φορά αν θα υπάρχει συνέχεια σε επόμενη παραγγελία. Πολλές φορές έρχονται πελάτες που είχαν δει πριν λίγες μέρες κάτι που τους άρεσε αλλά δεν αποφάσισαν εκείνη τη στιγμή να το αγοράσουν και ξαναέρχονται μετά και δεν υπάρχει ούτε δείγμα! Και νιώθουμε κι εμείς άσχημα δηλαδή γιατί θέλουμε να εξυπηρετήσουμε τον κόσμο. Δεν είναι μόνο για να πουλήσουμε! Ουσιαστικά έτσι κι αλλιώς πουλάμε σχεδόν ότι παραλαμβάνουμε. Βλέπετε, φροντίζουμε να φέρνουμε διαλεχτά κομμάτια και δε μένουν και πολύ στο μαγαζί.<br />Κοιτάξτε, όσοι πελάτες έχουν ψωνίσει από εδώ, συνήθως έρχονται και ξανάρχονται γιατί έχουν καταλάβει πως αυτό που παίρνουν από εδώ, έχει μια ιδιαίτερη αξία σε σχέση με το τί κυκλοφορεί στην αγορά. Ειδάλλως από ρούχα, ‘βρωμάει’ ο τόπος! Δεν αυταπατώμαι. Ξέρω ότι ο πελάτης έχει μπει πριν και σε άλλα μαγαζιά αλλά και ότι όταν θα βγει, αν δηλαδή δεν έχει αποφασίσει ακόμα, θα πάει και σε άλλα. Έτσι είναι και είναι και πολύ σωστό!<br />Μα κι εγώ, σαν πελάτης, αυτό δεν κάνω;! Μπαίνω βλέπω, συγκρίνω με το τί άλλο έχω δει πριν και συνεχίζω να προσπαθώ και αλλού μέχρι να καταλήξω σε κάτι που θα κρίνω ότι μου αρέσει και θα με συμφέρει και οικονομικά.<br />Κι εδώ είναι και το άλλο θετικό σ’ εμάς. Οι τιμές μας! Αν δείτε, είναι κάτι παραπάνω από ανταγωνιστικές, σε σχέση πάντα με την ποιότητα των προϊόντων μας βέβαια. Δεν είναι βέβαια και ‘τσάμπα’ όπως σε κάποια μαγαζιά που πέρα από τη βιτρίνα, τα ρούχα είναι από ‘καλάθι’ αλλά δεν είναι και καθόλου ακριβά για το είδος τους. Προσπαθούμε να κρατάμε τις τιμές σε λογικά επίπεδα και πιστεύω ότι το έχουμε καταφέρει! Με κάποιες μικρές ‘υποχωρήσεις’ βέβαια ως προς τα λειτουργικά μας έξοδα. Γι αυτό, δε βλέπεται και άλλους υπαλλήλους στο μαγαζί. Μόνη μου είμαι όλη μέρα και το παλεύω! Αν τώρα τύχει να μπουν μαζεμένοι περισσότεροι πελάτες και κάποιοι, που δε μας γνωρίζουν ακόμα, δεν έχουν και τόση ‘υπομονή’, ε τί να κάνουμε, μπορεί να φύγουν ή να γκρινιάξουν λίγο.<br />Είναι και το άλλο βλέπεις. Δεν μπορώ να ‘ξεπετάω’ τον κόσμο! Δηλαδή δεν έχει νόημα για ‘μένα να μπει κάποιος και να ασχοληθώ μαζί του στα ‘πεταχτά’, μόνο και μόνο για να του πουλήσω κάτι δηλαδή. Κατ’ αρχάς, μετά πιθανότατα δε θα ξαναμπεί ακόμα κι αν αγοράσει κάτι τελικά.<br />Έτσι είναι! Ο πελάτης δεν είναι ζώο. Είναι άνθρωπος όπως κι εγώ και θέλει το χρόνο και την προσοχή του. Αυτό είναι που θα του μείνει στην τελική από εδώ, ακόμα κι όταν παλιώσει το ρούχο του και το πετάξει. Συμφωνείτε;<br />Έχω σταθερούς πελάτες από τότε που ανοίξαμε ξέρετε, εδώ και σχεδόν δέκα χρόνια! Πολλοί μάλιστα, που ήταν σε ενοίκιο στην περιοχή και τώρα έχουν φύγει πια και μερικοί έχουν πάει και αρκετά μακριά, έρχονται επί τούτου όταν είναι!<br />Έχουμε αναπτύξει μια κάπως… ‘φιλική’ πια σχέση. Ενδιαφέρεται ο καθένας μας από την πλευρά του γενικότερα για τον άλλο, τα λέμε δηλαδή, ξέρεις, για το σπίτι, την οικογένεια, ό,τι μας απασχολεί βρε αδερφέ. Αμέ, καφεδάκι, ό,τι θέλουν! Αρκεί να μην έχω κόσμο βέβαια.<br /><br />- Ναι, βέβαια, καταλαβαίνω…<br /><br />- Με έπιασε πάλι η πολυλογία μου όμως και θα σας κούρασα. Να, αυτά παθαίνω, ξεκινάω από ένα θέμα και ξεχνάω να σταματήσω! Το παρακάνω μερικές φορές…<br /><br />- Όχι, όχι εντάξει, δεν υπάρχει πρόβλημα, μην νοιώθετε άσχημα, καταλαβαίνω. Θεωρώ πολύ ωραίο αυτό που ακούω άλλωστε. Από την πλευρά μου, εννοώ σαν πελάτης, νιώθω καλά με το να σχετίζομαι με άτομα που βλέπουν έτσι τα πράγματα στις συνδιαλλαγές τους. Δηλαδή κάπου νιώθω πιο ασφαλής στην όλη διαδικασία της επιλογής μου για την αγορά εντέλει.<br />Καταλαβαίνετε τί εννοώ. Δεν είναι κακό, τουλάχιστον όχι για όλους και σίγουρα όχι για ‘μένα, το να συνειδητοποιείς πως έχεις απέναντί σου κάποιον που και βλέπει και παρουσιάζει έτσι τα πράγματα… Τί λέτε τώρα, χαίρομαι ιδιαίτερα μάλιστα!</div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"> </span></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: #ff9900; font-size: 85%; font-style: italic;">Συνεχίζεται...<br /><br /></span><span style="font-size: 85%;"></span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Επόμενες αναρτήσεις:</span><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-02.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α02)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-03.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α03)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-04.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α04)</span></a></span></div><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α05)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-06.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α06)</span></a><br /><br /></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">By </span><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><span style="font-style: italic;">Cosmos</span></span></span></div><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="color: #6600cc; font-size: 180%;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-1986976224469371787?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-23248010303364246622009-06-05T12:09:00.016+03:002012-01-27T16:15:17.835+02:00<div justify;"="" text-align:=""><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sij5G4t1XgI/AAAAAAAAAOI/N4RlAXN0L7g/s1600-h/9ed0fj2xns8aarn4zy32.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343794854574251522" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sij5G4t1XgI/AAAAAAAAAOI/N4RlAXN0L7g/s400/9ed0fj2xns8aarn4zy32.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 335px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 447px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Είπα να το τολμήσω!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ναι, είπα να ξεκινήσω να ανεβάζω σιγά σιγά, κάτι που είχα ξεκινήσει να γράφω, πριν αρκετό πια καιρό, ένα διήγημά μου δηλαδή, με τίτλο "<span style="font-weight: bold;">Ζωή από άρωμα</span>".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Λέω για "τόλμημα" γιατί με προβληματίζουν διάφορα σχετικά με το πώς ακριβώς θα σύμφερε να το κάνω για καλύτερα. Ας προσπαθήσω να εξηγήσω τί εννοώ:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><ol style="text-align: justify;"><li>Να δηλώσω από τώρα ότι δεν το έχω τελειώσει ακόμα! :-(<br />Αυτό από μόνο του είναι αρκετό "ρίσκο" για εμένα γιατί δεν μπορώ να εγγυηθώ, ούτε καν να προβλέψω, το πότε και το αν θα το συνεχίσω κι ακόμα περισσότερο, το πότε και το αν θα το τελειώσω καν! Αυτό, δεν κρύβω, μου δημιουργεί λίγο άγχος σχετικά!<br />Το ότι θα το ανεβάσω εδώ όμως, ίσως λειτουργήσει και σαν ένα επιπλέον κίνητρο για εμένα, στο να το συνεχίσω τελικά! Κατά πάσα πιθανότητα θα εξαρτηθεί και από την όποια ανταπόκρισή σας σχετικά.<br /></li><li>Το κείμενο, έτσι όπως το φαντάζομαι, θα εξελιχθεί σε σχετικά μεγάλο.<br />Ήδη έχει αποκτήσει κάποιον αξιοσημείωτο "όγκο". Κατά συνέπεια, θα πρέπει να το χειριστώ αρκετά προσεκτικά, όσο αφορά στο πώς θα πρέπει να το παρουσιάζω, μέσω αναρτήσεων.<br />Το λέω αυτό γιατί, από τη μία δε θέλω ν' ανεβάζω τεράστιες αναρτήσεις κειμένου κάθε φορά, από την άλλη όμως δε θέλω και ν' αποτελείται συνολικά από ένα σκασμό μικρές αναρτήσεις. Και το ένα θα κουράσει πολλούς αλλά και το άλλο και το λέω κι από προσωπική μου πείρα, σε προσπάθειες ανάγνωσης άλλων διηγημάτων από άλλα μπλογκ που, ενώ μερικά μου άρεσαν, σύντομα με κούρασαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αυτό θέλω να το αποφύγω εδώ!<br />Άρα, μεταξύ των άλλων, θα πρέπει να σπάω σε κάθε σχετική ανάρτησή, κατάλληλα κομμάτια και από πλευράς μεγέθους κειμένου αλλά και από πλευράς νοήματος <span style="font-style: italic;">(του περιεχομένου ανά κομμάτι κειμένου)</span>, πράγμα που δε θα είναι πάντα ιδιαίτερα εύκολο.<br />Ελπίζω βέβαια να το πετύχω τελικά!<br /></li><li>Ακόμα και την τέλεια οργάνωση από πλευράς παρουσίασης να πετύχω όμως, πάλι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να κουράσει το όλο μου εγχείρημα, καθαρά επί της ουσίας δηλαδή, σαν διήγημα!<br />Επειδή δε θέλω να είμαι τελείως στον κόσμο μου και να συνεχίζω για καιρό, να ανεβάζω κάτι που τελικά μπορεί να μην ενδιαφέρει και κανέναν, δηλώνω από τώρα πως για να υπάρξει συνέχιση σε επόμενη σχετική ανάρτηση, θα χρειάζομαι να βλέπω και κάποια θετική ανταπόκρισή σας, μέσω σχολίων σας, στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση.<br />Κατά συνέπεια, αν σε κάποια σχετική ανάρτηση δεν υπάρξει ανταπόκριση, για εμένα θα μεταφραστεί ως έλλειψη επιθυμίας για συνέχιση της ιστορίας και προφανώς δε θα συνεχίσω να την αναρτώ.<br />Άρα η ιστορία θα προχωρήσει όσο εσείς έμπρακτα θα θέλετε!<br /></li><li>Επειδή όλο το εγχείρημα μπορεί να τραβήξει κάπως σε χρόνο, δε θα ήθελα να αποκλείσω πιθανές άλλες, άσχετες με το διήγημα μου, αναρτήσεις στο ενδιάμεσο.<br />Άρα κάλλιστα, μετά από ανάρτηση με κάποιο ακόμα απόσπασμα του διηγήματος, μπορεί να ακολουθήσουν άλλου είδους αναρτήσεις μέχρι το επόμενο απόσπασμα.<br />Γι αυτό το λόγο, στο τέλος της παρούσας ανάρτησης θα φροντίζω να συμπληρώνω τα links όλων των επιμέρους αναρτήσεων του διηγήματος καθώς θα προκύπτουν ώστε να βρίσκονται κάπου και κάπως πιο συγκεντρωμένα.<br />Επίσης, θα βάζω τα σχετικά links και στις επιμέρους σχετικές αναρτήσεις. Τα προηγούμενα στην αρχή τους και τα επόμενα στο τέλος τους ώστε να μπορεί να υπάρξει μια λογική ακολουθία σε όλη την διάρκεια της ανάγνωσης.</li></ol><div style="text-align: justify;">Θεώρησα καλό σαν αρχή, να ανεβάσω την παρούσα ανάρτηση που απλά θα έχει κάποιες επεξηγήσεις για τις επόμενες που και θα περιέχουν πια, καθαρά το ίδιο το κείμενο του διηγήματος.</div><div style="text-align: justify;">Δε θέλω να δώσω από πριν, στοιχεία για το ίδιο το περιεχόμενο, καλύτερα να τα βρείτε από μόνοι σας κατά την ανάγνωσή του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως αρκετά με τις περιγραφές! Ελπίζω να μη σας κούρασα ιδιαίτερα για αρχή!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τα λέμε!...</div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;">________________________________________________</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size: 78%;"> </span></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: #ff9900; font-size: 85%; font-style: italic;">Συνεχίζεται...</span></div><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 78%;"><span style="font-style: italic;">Επόμενες αναρτήσεις:</span><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-01.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α01)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-02.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α02)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-03.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α03)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-04.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α04)</span></a></span><br /><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-05.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α05)</span></a><br /></span><span style="font-size: 78%;"><a href="http://cosmoskgr.blogspot.com/2009/06/01-06.html"><span style="font-style: italic;">Ζωή από άρωμα - (Κ01) Το πρώτο άρωμα (Α06)</span></a><br /><br /></span></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-2324801030336424662?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-7874013873681051732009-06-02T10:24:00.008+03:002012-01-27T14:04:57.900+02:00<div justify;"="" text-align:=""><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SiTUo3lmMEI/AAAAAAAAAOA/kEi8LwH0Obg/s1600-h/dream-weaver.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342628856549748802" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SiTUo3lmMEI/AAAAAAAAAOA/kEi8LwH0Obg/s400/dream-weaver.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 330px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 441px;" /></a><br />Βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα, βαρέθηκα...<br /><br /><br />Σκορδοκαΐλα σας βέβαια...<br /><br />.....................<br />.................<br />.............<br />...........<br />.........<br />.......<br />......<br />......<br />.......<br />.........<br />.......</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-787401387368105173?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-14066387446966105672009-05-29T13:09:00.013+03:002012-01-27T16:13:23.756+02:00<div justify;"="" text-align:=""><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sh_szCqtonI/AAAAAAAAANg/8VvhKu472M4/s1600-h/acdc-black-ice-cover.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341248044718203506" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sh_szCqtonI/AAAAAAAAANg/8VvhKu472M4/s400/acdc-black-ice-cover.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 397px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 436px;" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;">Η πληροφορία από μόνη της είχε πολύ ενδιαφέρον από την αρχή!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"<span style="font-weight: bold;">Θα έρθουν οι AC/DC για συναυλία τους στην Ελλάδα!</span>"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στην πορεία βγήκαν και οι λεπτομέρειες.</div><div style="text-align: justify;">Αρχικά ότι θα γίνει μόνο στο "<span style="font-weight: bold;">ΟΑΚΑ</span>" και μόνο στις "<span style="font-weight: bold;">28/5/2009</span>" και ότι θα είναι μέρος της γενικότερης περιοδείας τους με τίτλο "<span style="font-weight: bold;">Black Ice World Tour</span>"! Ο τίτλος του Tour προέκυψε από το τελευταίο <span style="font-style: italic;">(15ο)</span> τους άλμπουμ. Πολύ πρόσφατο και πάρα πολύ γρήγορα πετυχημένο άλμπουμ με τίτλο "<span style="font-weight: bold;">Black Ice</span>". Θα ήμασταν δε, ένας από τους 60+<span style="font-style: italic;">(!)</span> προορισμούς παγκοσμίως, που θα τιμούσαν με συναυλία αυτής τους της περιοδείας!</div><div style="text-align: justify;">Μετά ήρθαν και οι τιμές των εισιτηρίων που ομολογουμένως "έτσουζαν" αρκετά <span style="font-style: italic;">(60€ - 90€)</span>, οι ώρες κ.λ.π.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κάπως έτσι γίνεται βέβαια με κάθε συναυλία. Η διαφορά εδώ είναι, ότι μιλάγαμε για ένα από τα παλιότερα εν ενεργεία συγκροτήματα του είδους του, που μάλιστα δεν είχαν ξανάρθει για συναυλία τους στην Ελλάδα και φυσικά δεν ξέρουμε το αν θα ξανάρθουν είτε από μη επιλογή τους είτε από φυσική τους πια αδυναμία λόγω μεγάλης ηλικίας!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ποτέ δεν ήμουν από τους φανατικούς φίλους του συγκροτήματος παρ' όλο που ήμουν αρκετά φανατικός με πολλά άλλα συγκροτήματα του είδους του. Επίσης, θα μπορούσα να πω ότι, ήμουν φανατικός με αρκετά αλλά συγκεκριμένα τραγούδια τους. Εντάξει, τις επιτυχίες τους εννοώ που όμως δεν ήταν και λίγες μέσα στα τόσα χρόνια της αναγνωρισμένα επιτυχημένης τους πορείας στο χώρο!</div><div style="text-align: justify;">Ωστόσο, η παρουσία τους εδώ ήταν πια αναμενόμενο γεγονός!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βάσει όλων όσων είπα πριν και άλλων που μάθαινα όπως το ποιος έστηνε τη σκηνή τους, ο "<span style="font-weight: bold;">Mark Fisher</span>" ο ίδιος δηλαδή που είχε αναλάβει και το "<span style="font-weight: bold;">The Wall</span>" των Θεών ε... των "<span style="font-weight: bold;">Pink Floyd</span>" ήθελα να πω <span style="font-style: italic;">(που εδώ μάλλον δε χρειάζεται να σχολιάσω περεταίρω)</span>, το ότι η ως τώρα περιοδεία τους ήταν πάρα πολύ επιτυχημένη γενικά, το ότι στις περισσότερες χώρες που θα πήγαιναν ήταν ήδη προπουλημένα όλα τα εισιτήρια κ.α., βάσει όλων αυτών λοιπόν, η εσωτερική μου ζυγαριά έκλεινε πως ήθελα να είμαι κι εγώ εκεί! Ήθελα να τους δω και να τους ακούσω από κοντά, ζωντανά!</div><div style="text-align: justify;">Και στο κάτω κάτω, τί ροκάς θα ήμουν αν δεν πήγαινα;!</div><div style="text-align: justify;">Εντάξει, πλάκα κάνω με το "ροκάς" αν και η αλήθεια είναι πως κάπως έτσι ένιωθα πάντα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται πάντα όπως θα ήθελε κανείς!</div><div style="text-align: justify;">Έτσι, αν και θα ήθελα να πάω, τη μία το ένα την άλλη το άλλο και πιστέψτε με, είχα πολλά, εδώ και καιρό πια και από το "ένα" και από το "άλλο", όλο και παραμελούσα το θέμα της συναυλίας! Σε σημείο μάλιστα που έφτασε ο καιρός της κι εγώ δεν είχα κινηθεί ακόμα για εισιτήρια! Από ένα σημείο και μετά, το είχα πάρει απόφαση ότι δεν θα τους έβλεπα! Κλαψ, σνιφ!</div><div style="text-align: justify;">Ώσπου κάτι μαγικό έγινε! Κάτι απ' αυτά που, όταν γίνονται, σε κάνουν να αναρωτιέσαι "αν είναι δυνατόν"!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Την προηγούμενη μόλις της συναυλίας και μάλιστα το απόγευμα, έπεσαν κάποια "κρίσιμα" τηλέφωνα από φίλους. Ο ένας είχε δωρεάν(!) ένα επιπλέον εισιτήριο για την αρένα και ο άλλος θα πήγαινε να αγόραζε <span style="font-style: italic;">(κι αυτός για αρένα)</span> για τον ίδιο και με ρώταγε τα κλασικά: αν θα έρθω, αν έχω ήδη εισιτήρια, αν θέλω να μου πάρει μιας και θα πάει για τον ίδιο κ.λ.π.!</div><div style="text-align: justify;">Στην αρχή ψιλομπλόκαρα με την συγκυρία της τελευταίας στιγμής! Μετά θεώρησα πως όλο αυτό κάτι θέλει να μου πει! Και τέλος αποδέχτηκα ότι η μοίρα μου ήταν να πάω!</div><div style="text-align: justify;">Ε, και πήγα!</div><div style="text-align: justify;">Συγκεκριμένα πήγαμε όλοι μαζί! Με τον έναν δηλαδή βρεθήκαμε εκεί. Πέρασε ο ένας με το αμάξι του, μας πήρε εμένα και το αμόρε μου και πήγαμε!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βέβαια το κομμάτι του παρκαρίσματος εκεί, πήγε να εξελιχθεί σε άσχημη εμπειρία δεδομένου ότι, άκουσον άκουσον, οι χώροι στάθμευσης του ΟΑΚΑ ήταν κλειστοί παρακαλώ και καλά για "λόγους ασφαλείας"!</div><div style="text-align: justify;">Προκειμένου να μη τραβιόμαστε και πολύ, πήγαμε το αμάξι σε πληρωτέο παρακείμενο χώρο πάρκινγκ μεγάλου επώνυμου εμπορικού κέντρου και μετά ασκήσαμε τις ικανότητες μας στο προχώρημα ώστε να φτάσουμε με τα πόδια πια μέχρι τον συναυλιακό χώρο.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Φτάσαμεεε!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο κόσμος έρεε συνεχώς σαν ήρεμο αλλά πυκνό ποτάμι προς την είσοδο!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μπαίνοντας στην αρένα, αντικρίζεις το στάδιο από μέσα πια!</div><div style="text-align: justify;">Μεγαλειώδες, σχεδόν επιβλητικό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δεν αργεί καθόλου το βλέμμα να εστιάσει στη σκηνή!</div><div style="text-align: justify;">Σχεδόν τεράστια με πάρα πολύ τεχνολογικό εξοπλισμό, πράγμα που άρχιζε να επιβεβαιώνει τις φήμες για κάτι, αν μη τί άλλο, θεαματικό στην πορεία!</div><div style="text-align: justify;">Μέρα ακόμα αλλά σε ήρεμα απογευματινά χρώματα και μπορούσες να παρατηρήσεις διάφορα σχεδόν με την ησυχία σου!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Όμως πριν κι από αυτό, καταλαβαίνεις ότι κάτι μπλουζάκια που υπήρχαν, σε κάποιους πάγκους εκεί, ήταν σα να σου κλείναν το μάτι! Σα να σου λέγαν "Δε μας βλέπεις κι από πιο κοντά;"! Ε, τί να κάναμε, πήγαμε να δούμε τί μας ήθελαν ακριβώς!</div><div style="text-align: justify;">Σχεδόν όλα, κάπου, κάπως, είχαν το γνωστό σήμα των AC/DC. Τα περισσότερα μαύρα και κάποια πάρα πολύ ωραία!</div><div style="text-align: justify;">Καταλάβαμε αμέσως τί θέλανε! Θέλανε να δώσουμε το απαραίτητο αντίτιμο και να πάρουμε κάποια μαζί μας ώστε να μας κρατούν παρέα σε διάφορες χαλαρές καλοκαιρινές εξόδους μας.</div><div style="text-align: justify;">Ουσιαστικά παρέα θέλανε τα κακόμοιρα!</div><div style="text-align: justify;">Ε, έτσι πονόψυχοι που είμαστε <span style="font-style: italic;">(από γεννησιμιού μας)</span>, είπαμε να μη τα αφήσουμε μόνα τους εκεί και τα ξαναβάλουν στριμωγμένα όλα μαζί στις κούτες τους και τί να κάνουμε, πήραμε από ένα!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μετά ήρθε η στιγμή της αναζήτησης του σημείου που θα μας βόλευε για να έχουμε καλύτερη θέα προς τη σκηνή!</div><div style="text-align: justify;">Ε, δεν υπήρχε τέτοιο σημείο!</div><div style="text-align: justify;">Όπου και να δοκιμάζαμε το μόνο που ήταν εύκολα ορατό ήταν... "το πρόβλημα"! Ότι ουσιαστικά δεν υπήρχε σημείο με καλή ορατότητα μέσα στην αρένα για εμάς!</div><div style="text-align: justify;">Εντάξει, δεν είμαστε και 1ο μπόι σε αντίθεση με πολλούς άλλους τριγύρω που δυστυχώς ήταν!</div><div style="text-align: justify;">Εκεί άρχισα να μετανιώνω που δεν είχα κινηθεί σωστότερα δηλαδή έγκαιρα, ώστε να είχαμε βρει εισιτήρια για θέσεις σε κάποια κοντινή με τη σκηνή εξέδρα, να ήμασταν "άρχοντες"! Και μην ακούσω εδώ σχόλια για το ότι και καλά είναι "ξενέρωτο" να είσαι σε κάθισμα εξέδρας σε ροκ συναυλία γιατί σας το δηλώνω ξεκάθαρα ότι δεν θα τα ασπαστώ!</div><div style="text-align: justify;">Το θέμα είναι να μπορείς να το απολαύσεις "όλο το πακέτο" όταν τα σκας για να δεις μια συναυλία. Δεν παίζουν εδώ τέτοιου τύπου "ιδεολογίες". Και να χτυπηθείς σε παίρνει άμα σου έρθει και ότι θες να κάνεις και κυρίως να μπορέσεις να χαρείς το θέαμα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τέσπα, "ρίξαμε άγκυρα" σε κάποιο σημείο που ευελπιστούσαμε, μάταια βέβαια, ότι θα ήταν κάπως καλύτερα και περιμέναμε με μια μπύρα στο χέρι την έναρξη.</div><div style="text-align: justify;">Η έναρξη έγινε, όπως συνηθίζεται άλλωστε, από κάποιο άλλο μικρό γκρουπ με παρόμοιο ύφος μουσικής, που μας συντρόφευσε ευχάριστα μέχρι που νύχτωσε για τα καλά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η ώρα της πραγματικής όμως έναρξης είχε σχεδόν φτάσει!</div><div style="text-align: justify;">Οι γιγαντοοθόνες της σκηνής άρχισαν να προβάλουν σε κόμικ, κάποιες τολμηρές θα έλεγα σκηνές με ένα... τρένο, συνοδεία γνωστών ήχων τραγουδιού των AC/DC πια! Όσοι γνώριζαν, καταλάβαιναν ότι ερχόταν το "Rock N Roll Train"! Μόνο που πέρα από το πολύ πετυχημένο για εισαγωγή τραγούδι, η κεντρική γιγαντοοθόνη άνοιξε σιγά σιγά στη μέση, όπου και ξεπρόβαλε από εκεί η τεράστια μηχανή ενός εικαστικής μορφής τραίνου, που έμεινε εκεί για μεγάλο μέρος του προγράμματος.</div><div style="text-align: justify;">Ο χορός με τα απίστευτα φώτα της σκηνής είχε ξεκινήσει και οι πρωταγωνιστές είχαν πάρει τη θέση τους.</div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sh_tQFijUzI/AAAAAAAAANo/bnK6v0pcLwc/s1600-h/ac.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341248543705486130" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sh_tQFijUzI/AAAAAAAAANo/bnK6v0pcLwc/s400/ac.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 301px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 446px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Δεν θέλω να μπω εδώ σε περισσότερες λεπτομέρειες για το υπόλοιπο πρόγραμμα. Να πω μόνο πως ήταν αυτό που περιμέναμε οι περισσότεροι. Καταπληκτικό!</div><div style="text-align: justify;">Είχε γίνει πολύ επαγγελματική δουλειά και η απόδοση κάθε μέλους του γκρουπ ήταν ακριβώς αυτή που έπρεπε και που δικαιολογούσε απόλυτα τη μεγάλη φήμη τους επί τόσα χρόνια ροκ παρουσίας.</div><div style="text-align: justify;">Τα δώσανε όλα, όλοι τους! Μόνο κοιτώντας τους από τα πολύ κοντινά πλάνα στις γιγαντοοθόνες, συνειδητοποιούσες κάποια στιγμή τις ηλικίες τους.</div><div style="text-align: justify;">Είπαν πάρα πολλές μεγάλες επιτυχίες και όλοι μας χαιρόμασταν να υποδεχόμαστε την μία μετά την άλλη!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Οι γιγαντοοθόνες βόλεψαν πάρα πολύ αφού μετέφεραν σε πραγματικά ικανοποιητικότατο μέγεθος και ποιότητα, τα τεκταινόμενα σε κάθε κρίσιμο μέρος της σκηνής. Οι δε λήψεις από τις κάμερές τους, πραγματικά κάλυψαν με τα πολύ καλά κοντινά πλάνα αλλά και με την γαλαντομία που έδειξαν στο κοινό, αφού σε διάφορες φάσεις το έκαναν πρωταγωνιστή σε πρώτο πλάνο, ιδίως μάλιστα το... θηλυκό κομμάτι του!</div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sh_t288dDiI/AAAAAAAAANw/V59hJeOfk1Q/s1600-h/www-1jl-imagescom.jpeg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341249211413106210" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sh_t288dDiI/AAAAAAAAANw/V59hJeOfk1Q/s400/www-1jl-imagescom.jpeg" style="cursor: pointer; display: block; height: 295px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 443px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Η εξέδρα που "έτρεχε" από τη σκηνή, σχεδόν μέχρι το μέσο του σταδίου, διανύθηκε αρκετές φορές και σε διάφορους ρυθμούς, από τον πραγματικά ακούραστο και καταϊδρωμένο κιθαρίστα μορφή "<span style="font-weight: bold;">Angus Young</span>"!</div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sh_uYRMvfAI/AAAAAAAAAN4/Lv7ouXWzG0Q/s1600-h/4199106_acdc_angus2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341249783785815042" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sh_uYRMvfAI/AAAAAAAAAN4/Lv7ouXWzG0Q/s400/4199106_acdc_angus2.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 462px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 310px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Απ' όλα είχε και τα περισσότερα σε τεράστια μεγέθη!</div><div style="text-align: justify;">Εκτός από το τεράστιο τραίνο και τις γιγαντοοθόνες που προανέφερα, είχε και μια τεράστια καμπάνα που κρεμόταν στο κέντρο της σκηνής και κατέβηκε χαμηλά όταν έπρεπε και κανόνια που βροντούσαν με πυκνούς καπνούς κι αυτά όταν έπρεπε και την τεράστια φουσκωτή κούκλα "<span style="font-weight: bold;">Rosie</span>" που καβάλησε το τραίνο της σκηνής και κούναγε το πόδι της στο ρυθμό της μουσικής και εντυπωσιακό χαρτοπόλεμο που εκτοξεύτηκε ψηλά στο κέντρο του σταδίου και έπεφτε σα βροχή σε όλο το στάδιο και εντυπωσιακά βεγγαλικά στο τέλος της παράτασης και κυρίως ωραίους ήχους, δυνατούς ρυθμούς και πολύ κέφι!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η έξοδος του κοινού έγινε με παρόμοια ήρεμους ρυθμούς όπως και η είσοδός του.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ήταν ωραία! Πολύ ωραία!</div><div style="text-align: justify;">Αυτό μας έμεινε από την αρχή μέχρι το τέλος! Και νομίζω ότι αυτό είναι που μετράει τελικά! Να λες πως "<span style="font-weight: bold;">πέρασα πολύ ωραία</span>"!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.: Ευχαριστώ</span> μέσα απ' την καρδιά μου, τον <span style="font-weight: bold;">Γρηγόρη</span> που μας βρήκε από φίλο του το δωρεάν εισιτήριο και τον <span style="font-weight: bold;">Γιώργο</span> που έτρεχε από το μεσημέρι της μέρας της συναυλίας, για την αγορά του άλλου μας εισιτηρίου. Και τους δύο για την καλή παρέα!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-1406638744696610567?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-59857061523162158432009-05-18T14:10:00.017+03:002012-01-27T16:13:23.760+02:00<div style="background-color: #66ccff; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/ShFSlgkMh-I/AAAAAAAAANI/m46JjcGF3_4/s1600-h/sakis_euro2009.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337137837761136610" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/ShFSlgkMh-I/AAAAAAAAANI/m46JjcGF3_4/s400/sakis_euro2009.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 400px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 353px;" /></a><br />Εντάξει, το ξέρω, το θέμα έχει γίνει πια μαϊντανός σχεδόν παντού!<br />Φορεμένο και συζητημένο πολύ περισσότερο απ' ότι ενδεχομένως πραγματικά αξίζει!<br /><br />Ωστόσο θεωρώ ότι δε πρέπει τελικά να αγνοούμε ή να κάνουμε πως αγνοούμε, την τεράστια δημοσιότητα και δημοτικότητά του σα θέμα!<br /><br />Φέτος, καταλήξαμε στην <span style="font-weight: bold;">7η μόλις θέση</span>, στον περίφημο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision!<br />Και μάλιστα, με βασική συμμετοχή του "εθνικού μας συμβόλου" του τραγουδιού <span style="font-style: italic;">(και όχι μόνο ειδικά για τον γυναικείο πληθυσμό μας!)</span>, τον "μεγάλο", τον "ατελείωτο", τον "sex symbol", τον "έμπειρο", τον "άπιαστο", τον "μακράν καλύτερο", τον "super performer", τον "όλα για την πάρτη του", τον "δεν υπάρχει περίπτωση, το έχει στο τσεπάκι του", τον "ερωτικότερο όλων <span style="font-style: italic;">(μα όλων όμως!)</span>", τον "τα κάνω όλα στη σκηνή", τον "αιώνιο νέο", τον "καλύτερο μπαμπά <span style="font-style: italic;">(πια)</span>", τον "πηδάω γιατί μπορώ <span style="font-style: italic;">(και όχι μόνο πεζούλια)</span>", τον "πιο γλυκό χαμόγελο", τον "πάρε κόσμε, στο δίνω", τον "καλύτερο καταναλωτή σε μπλουζάκια", τον "η άλλη μου δουλειά είναι striper", τον "θα στενάξουν τα γυμναστήρια και τα ινστιτούτα αποτρίχωσης", τον "έχω και τα δείχνω", τον "πίστα να 'ναι κι όπου να 'ναι" και πολλά μα πάρα πολλά άλλα που θα μπορούσα να αράδιαζα ακόμα εδώ, για να περιγράψω με ελάχιστες μόνο "εικόνες", τον δικό μας, τον <span style="font-weight: bold;">Έ</span>ναν, τον <span style="font-weight: bold;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/ShFTCp4uH3I/AAAAAAAAANY/swLMLlW9qf4/s1600-h/SakisRouvas.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337138338479349618" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/ShFTCp4uH3I/AAAAAAAAANY/swLMLlW9qf4/s400/SakisRouvas.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 240px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 323px;" /></a><br />ΣΑΚΗ ΡΟΥΒΑ ΜΑΣ</span>!!!<br /><br />Κι ενώ "βούλιαξε" η πίστα με την "βαρύτητα" του "φαινομένου" που λέγεται φιλικά και "<span style="font-weight: bold;">Saki</span>" <span style="font-style: italic;">(</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">προσοχή</span><span style="font-style: italic;">, ο τόνος στο "</span><span style="font-weight: bold;">a</span><span style="font-style: italic;">"!)</span>, <span style="font-weight: bold;">ΔΕΝ</span> ΤΟ ΠΗΡΑΜΕ!!!<br /><br />Ποιος να το πίστευε ότι θα το έπαιρνε ο άλλος ο "ξενέρωτος", ο "και καλά" ωραίος, ο "baby face", που ούτε το όνομά του δε θέλω να πω εδώ;!<br />Να το πάρει αυτός κι όχι ο "ήρωας" ο Σάκης μας!!! Ε, όχι!!! Αυτό πάει πάρα πολύ!<br /><br />Αλλά ξέρω τί έφταιξε!<br />Ήταν η αλλαγή του συστήματος αξιολόγησης που συμπεριελάμβανε σε πάρα πολύ σημαντικό ποσοστό, την "άποψη" της... "κριτικής επιτροπής" και όχι πια μόνο του απλού κόσμου.<br />Αυτό μας έφαγε γιατί όπου ακούς για κριτικές επιτροπές, "κράτα και μικρό καλάθι"!<br /><br />Δηλαδή, τί να ξέρουν όλοι αυτοί; Πώς να εκτιμήσουν το "διεθνές λαϊκό είδωλο";!<br />Αυτές είναι οι αδικίες της ζωής! Πράγματα που πρέπει να τα καταδικάζουμε όλοι!<br />Δεν τους άρεσε που γέμισε η σκηνή με αδρεναλίνη, τεστοστερόνη, καυτό ιδρώτα <span style="font-style: italic;">(και άλλα χημικά)</span>, μόλις έσκασε ο Σάκης μας!<br />Δεν τους έφτασε που αυξήθηκαν κατακόρυφα οι πωλήσεις διεθνώς σε πάνες, σφουγγαρόπανα, ηρεμιστικά κ.λ.π.<br />Τί άλλο θέλανε επιτέλους;!<br />Και βυζάκι είδαμε, και αφαλουδάκι και κοιλιακούς και μπρατσάκια <span style="font-style: italic;">(εντάξει, τα τελευταία όχι και σε υπερβολικά μεγέθη αλλά οκ)</span> και οι πιο παρατηρητικ<span style="font-weight: bold;">ές</span>, είμαι σίγουρος ότι είδαν, πολύ περισσότερα, ακόμα και κάτω από τα ρουχαλάκια <span style="font-style: italic;">(άμα έχεις εξασκημένη φαντασία, τύφλα να χουν οι ακτίνες Χ!)</span>.<br /><br />Τέλος πάντων, ας μη συγχυστώ άλλο πάλι!<br />Επειδή εκτιμώ ότι το θέμα έχει ακόμα, αρκετό περιθώριο για σχολιασμό κι εκτιμήσεις απ' όλους μας, είπα να το θέσω εδώ, για να έχουμε ένα βήμα, να εκφράσουμε τέλος πάντων, ό,τι μας "βαραίνει", μας προβληματίζει, μας χαροποιεί, μας κουράζει κ.λ.π. σχετικά.<br />Όλες οι απόψεις καλοδεχούμενες και με ότι ύφος και τρόπο θέλετε! Ανοιχτά μυαλά σε ανοιχτή κουβέντα.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/ShFSxCL5YcI/AAAAAAAAANQ/8RXgHc1hivg/s1600-h/sakis-euro-2009.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337138035764584898" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/ShFSxCL5YcI/AAAAAAAAANQ/8RXgHc1hivg/s400/sakis-euro-2009.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 152px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br />-------------------------------------------------------------------<br /><span style="color: #cc0000; font-weight: bold;">Προσθήκες:</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">1η...</span><br />Συμπληρώνω εδώ, κάποια links που ουσιαστικά αποδεικνύουν εκ των υστέρων, αυτό που υποψιάστηκα παραπάνω. Το ότι δηλαδή μας "έφαγε" το νέο σύστημα της κριτικής επιτροπής! Όχι ότι και το κοινό από μόνο του θα μας έβγαζε πρώτους βέβαια αλλά θα ήμασταν σε σαφώς καλύτερη θέση. Βέβαια όλοι ξέρουμε ότι ακόμα και δεύτεροι να ήμασταν, δεν θα κάλυπτε κανέναν αλλά έτσι, για να έχουμε να λέμε!</div><div style="background-color: #66ccff; text-align: center;"><a href="http://eurovision.ert.gr/el/00332-ti-psifisan-oi-epitropes-ton-xoron.htm"><span style="font-weight: bold;">eurovision.ert.gr</span></a><br /><a href="http://www.madata.gr/index.php/Eurovision/36230.html"><span style="font-weight: bold;">madata</span></a><br /><a href="http://www.e-radio.gr/blog/post.asp?uid=729"><span style="font-weight: bold;">e-radio</span></a><br /><a href="http://www.infobeto.com/forum/showthread.php?t=71997"><span style="font-weight: bold;">infobeto</span></a></div><div style="background-color: #66ccff; text-align: justify;">Φαντάζομαι θα πολλαπλασιαστούν σύντομα οι σχετικές αναφορές αλλά και αυτές προς το παρόν νομίζω ότι αρκούν.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">2η...</span><br />Μια "δημοσκόπηση" που είχα διαθέσιμη, με τους πιθανούς λόγους αυτού του αποτελέσματος, κατά τη γνώμη των εδώ αναγνωστών, έληξε την 23η Ιουνίου 2009 <span style="font-style: italic;">(Την ημέρα των γενεθλίων μου ;-)</span><br />Έτσι για την ιστορία και την τιμή των όπλων όσων ψήφισαν, θα αναφέρω εδώ τα αποτελέσματά της, μιας και την αφαίρεσα πια από εκεί που την είχα, αφού έληξε.<br />Λοιπόν, έχουμε και λέμε...<br /><br />Συνολικά ψήφισαν μόνο <span style="font-weight: bold;">12</span> άτομα με <span style="font-weight: bold;">19</span> ψήφους τους.<br />Θα παραθέσω τα αποτελέσματα σε αύξουσα σειρά βάσει, αρχικά του πλήθους ψήφων που συνέλεξαν ως επιλογές και έπειτα, <span style="font-style: italic;">(όσες ισοβάθμησαν μεταξύ τους)</span>, με τη σειρά που τις είχα παραθέσει. Στην αρχή θα υπάρχει ωστόσο και ο αριθμός της αρχικής σειράς παράθεσης.<br /><span style="font-family: courier new;"></span><br /><blockquote><span style="color: red; font-family: courier new;"> 1. Τόσο άξιζε το τραγούδι : 4 = 33%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;">11. Κάθε χρόνο του Αϊ Γιαννιού;!: 3 = 25%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;">12. Μα με τί ασχολείσαι;! : 3 = 25%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;"> 4. Κακή διεθνής προβολή : 2 = 16%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;"> 6. Υπερβολικός ο Σάκης : 2 = 16%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;"> 2. Μας αδίκησαν κατάφωρα : 1 = 8%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;"> 3. Ήταν φτωχή η παρουσία μας : 1 = 8%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;"> 5. Συνηθισμένο τραγούδι : 1 = 8%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;"> 8. Προκάλεσε εθνικιστικά : 1 = 8%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;"> 9. Διαπλεκόμενα : 1 = 8%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;"> 7. Λάθη παρουσίας, εκτέλεσης : 0 = 0%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;">10. Άλλο : 0 = 0%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;">13. Δε θέλω να πάρω θέση : 0 = 0%</span><br /><span style="color: #3333ff; font-family: courier new;">14. Δε γνωρίζω : 0 = 0%</span></blockquote>Δεν ξέρω τί συμπεράσματα βγάζει ο καθένας σας, άλλωστε θεωρώ αρκετά μικρό το δείγμα για οτιδήποτε σοβαρό. Για εμένα θα έλεγα όμως ότι ήταν αρκετά αναμενόμενα!<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-5985706152316215843?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-36415933816901983572009-05-04T11:55:00.006+03:002012-01-27T16:27:51.060+02:00<div center;"="" text-align:=""><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sf61YchRllI/AAAAAAAAAMw/Dro7CV-KORI/s1600-h/42755-bleeding+love.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5331898440430491218" src="http://3.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sf61YchRllI/AAAAAAAAAMw/Dro7CV-KORI/s400/42755-bleeding+love.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 304px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 430px;" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Όταν η αγάπη σε πονά,<br />μάθε γιατί.<br />Δεν είναι πάντα η χαρά<br />φίλη καλή.<br /><br />Η αγάπη φέρνει τη ζωή<br />μα παίρνει πιο πολλά.<br />Παίρνει τη σκέψη, τη φωνή,<br />την κάθε σιγουριά.<br /><br />Μη στέκεις μόνος στη φωτιά,<br />δεν είσαι αρκετός.<br />Είναι τα μάτια σου που ζουν,<br />μέσα στο φως.<br /><br />Η αγάπη κι αν θα σε πονά,<br />μη φοβηθείς.<br />Γλυκός ο πόνος σα φιλί,<br />καυτό φιλί.<br /><br />Δώσε ζωή σαν αγαπάς,<br />δώσε πολλά.<br />Δώσε τη σκέψη, τη φωνή,<br />την κάθε σιγουριά.<br /><br />Άσε να νιώσεις τη φωτιά,<br />ψάξε καλά.<br />Μέσα στο φως θα βρεις ψυχή,<br />ματιών χαρά.<br /><br />Λύσε της λύπης το θυμό,<br />βγες στη χαρά.<br />Νιώσε αγάπη στην καρδιά,<br />ζήσε ξανά.<br /><br />Λόγια που χάνονται μακριά,<br />λόγια φτωχά.<br />Δεν έχει ταίρι η ψυχή,<br />μόνο μ’ αυτά.<br /><br />Άσε να νιώσεις, μη μιλάς.<br />Άσε ν’ ακούς,<br />τον ψίθυρο της σιγαλιάς,<br />τους χτύπους της καρδιάς.</span><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sf610tq_0II/AAAAAAAAAM4/TBxtsoSGizA/s1600-h/heart-in-hands.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5331898926071009410" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/Sf610tq_0II/AAAAAAAAAM4/TBxtsoSGizA/s400/heart-in-hands.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 158px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 161px;" /></a><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">By <span style="color: #6600cc; font-size: 180%;">Cosmos<br /><br /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-3641593381690198357?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-18057774302715371992009-04-15T13:29:00.010+03:002012-01-27T16:27:51.065+02:00<div justify;"="" text-align:=""><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SfBsGa8GKtI/AAAAAAAAAMo/RQv95AgPluo/s1600-h/love.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327877216745695954" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SfBsGa8GKtI/AAAAAAAAAMo/RQv95AgPluo/s400/love.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 464px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 348px;" /></a><br />Παρακάτω παραθέτω κάποια επιλεγμένα εδάφια, από την πρώτη <span style="font-weight: bold;">(Α') Επιστολή προς Κορινθίους </span><span style="font-weight: bold;">του Αποστόλου Παύλου</span><span style="font-weight: bold;"> από την Καινή Διαθήκη.</span><br />Συγκεκριμένα μιλώ για τα: <span style="font-weight: bold;">13,4 έως και 13,8</span> <span style="font-style: italic;">(</span><span style="font-style: italic;">την πρώτη μόνο πρόταση του 13,8)</span>.<br /><br />Τα παραθέτω αμετάβλητα και σε τρεις "μορφές".<br /><blockquote><span style="font-weight: bold;">α</span>) Στην αρχική γραφή του κειμένου. <span style="font-style: italic;">Έτσι θα μπορεί ο καθένας να λαμβάνει την ακριβή ερμηνεία του, με την προσωπική του ευθύνη, εφόσον έχει βέβαια και τις απαραίτητες γνώσεις.</span><br /><span style="font-weight: bold;">β</span>) Στην επίσημη ερμηνεία του. <span style="font-style: italic;">Έτσι θα είναι πιο βατός ο λόγος για τα σύγχρονο Έλληνα, χωρίς όμως να χάνει σε ακρίβεια. Ωστόσο, ακόμα κι έτσι, ίσως να διατηρεί μια δυσκολία στην αντίληψη του λόγου από κάποιους.</span><br /><span style="font-weight: bold;">γ</span>) Σε μια πιο ελεύθερη και ενιαία πια μετάφραση. <span style="font-style: italic;">Έτσι θα είναι εύκολα πια κατανοητό, το νόημα του λόγου, σε όλους τους αναγνώστες.</span></blockquote><br />Να τονίσω πως εσκεμμένα <span style="font-weight: bold;">δε</span> θα επεκταθώ καθόλου εδώ, με λεπτομέρειες, άλλες αναφορές και αναλύσεις, σε γενικότερα ζητήματα όπως πίστη, θρησκείες, Χριστιανισμός, Βίβλος, Καινή Διαθήκη, Απόστολος Παύλος ή τις επιστολές του, ούτε καν στα υπόλοιπα εδάφια της συγκεκριμένης.<br />Ο κύριος λόγος είναι ότι <span style="font-weight: bold;">δεν</span> είναι αυτός ο σκοπός μου, σε αυτήν τουλάχιστον την ανάρτησή μου. Ο σκοπός μου εδώ είναι, η ανάπτυξη των σκέψεων και ερμηνειών μας, ως προς την ανάλυση που δίνει, σε αυτήν την τόσο σημαντική έννοια που εκφράζεται μέσα από τη λέξη "<span style="font-weight: bold;">Αγάπη</span>".<br />Γι αυτό και θα παρακαλούσα, να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε αυτό το "στόχο", όλοι όσοι θα συμμετέχουμε εδώ με σχόλιά μας.<br /><br />Οφείλω δε να πω πως ψάχνοντας τα συγκεκριμένα αποσπάσματα, τα βρήκα σε διάφορες ιστοσελίδες, επέλεξα όμως να αντλήσω τις <span style="font-weight: bold;">α</span> &amp; <span style="font-weight: bold;">β</span> μορφές τους, από αυτή του <span style="font-weight: bold;"><a href="http://www.imka.gr/book/pros-korinthious-epistoli-paulou">Ι.Μ.Κ.Α.</a></span> πιθανολογώντας τα ως αξιόπιστα, <span style="font-weight: bold;">χωρίς</span> να υπονοώ βέβαια ότι από αλλού δε θα είναι επίσης αξιόπιστα.<br /><br />Ξέρω πως ίσως για κάποιους "παίζω με τη φωτιά" προβάλλοντας αποσπασματικά, μέρη ουσιαστικά της Καινής Διαθήκης. Γι αυτό προσπάθησα να είμαι πολύ προσεκτικός με το πως το κάνω, αντιλαμβανόμενος το ευαίσθητο του εγχειρήματός μου. Ελπίζω ωστόσο, να μην υπέπεσα σε κάποιο σοβαρό ατόπημα, παρ' όλη την προσπάθειά μου αυτή, δεδομένου ότι σε καμία περίπτωση δεν αποσκοπώ σε όποιας μορφής παρερμηνεία.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">α) Αρχική γραφή...</span><br /><blockquote><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,4:</span> <span style="font-weight: bold;">Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,</span><br /><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,5:</span> <span style="font-weight: bold;">οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,</span><br /><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,6:</span> <span style="font-weight: bold;">οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·</span><br /><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,7:</span> <span style="font-weight: bold;">πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.</span><br /><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,8:</span> <span style="font-weight: bold;">ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει.</span></blockquote><br /><span style="font-weight: bold;">β) Επίσημη ερμηνεία...</span><br /><blockquote><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,4:</span> <span style="font-weight: bold;">Η αγάπη δείχνει μεγαλοψυχίαν και ανεκτικότητα, είναι ευεργετική και εξυπηρετική. Η αγάπη δεν ζηλεύει και δεν φθονεί. Η αγάπη δεν φέρεται με αλαζονείαν και αυθάδειαν, δεν υπερηφανεύεται και δεν ξιππάζεται.</span><br /><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,5:</span> <span style="font-weight: bold;">Δεν κάμνει ποτέ τίποτε το απρεπές και άκοσμον, δεν ζητεί εγωϊστικώς τα ιδικά της συμφέροντα, δεν εξερεθίζεται εναντίον του άλλου, δεν βάζει ποτέ κακό στον νου της εναντίον του πλησίον και δεν θέλει να ενθυμήται το κακόν που της έχει κάμει ο άλλος.</span><br /><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,6:</span> <span style="font-weight: bold;">Δεν χαίρει, όταν βλέπη να γίνεται κάτι το άδικον, και αν ακόμη με αυτό εξυπηρετούνται τα συμφέροντά της, χαίρει δε όταν βλέπη να επικρατή η αλήθεια.</span><br /><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,7:</span> <span style="font-weight: bold;">Σκεπάζει και υποφέρει και δικαιολογεί όλα τα μειονεκτήματα και τα ελατώματα του πλησίον, διότι δεν θέλει ποτέ τον εξευτελισμόν του. Πιστεύει και δέχεται με εμπιστοσύνην κάθε τι καλόν δια τον πλησίον. Τα πάντα και πάντοτε ελπίζει δια την διόρθωσιν των παρεκτρεπομένων. Εις όλα δεικνύει υπομονήν απέναντι του πλησίον.</span><br /><span style="font-style: italic;">Α Κορ. 13,8:</span> <span style="font-weight: bold;">Η αγάπη δεν ξεπέφτει ποτέ, αλλά μένει σταθερά και αιωνία.</span></blockquote><br /><span style="font-weight: bold;">γ) Ελεύθερη μετάφραση...</span><br /><blockquote style="font-weight: bold;">Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι γεμάτη από ευμένειαν, η αγάπη δεν είναι ζηλότυπη, η αγάπη δεν καυχάται, δεν είναι υπερήφανη, δεν κάνει ασχημίες, δεν ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δεν λογαριάζει το κακόν, δεν χαίρει δια το κακόν, αλλά συγχαίρει εις την αλήθειαν, όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, ελπίζει για το κάθε τι, υπομένει το κάθε τι. Η αγάπη ποτέ δε θα παύσει να υπάρχει <span style="font-style: italic;">(η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει)</span>.</blockquote><br />Περιμένω τις απόψεις σας, το πώς αντιλαμβάνεστε αυτά τα νοήματα, το πόσο "αληθινά" σας δείχνουν, το πόσο εφαρμόσιμα είναι ή μπορούν να είναι ιδιαίτερα ίσως στις μέρες μας, το τί συναισθηματικές καταστάσεις και συνθήκες περιλαμβάνουν και τέλος πάντων ό,τι νομίζετε ότι είναι χρήσιμο να αναφέρετε σχετικά.<br />Ελπίζω όλοι να έχετε κάτι που σας άγγιξε από τα λόγια αυτά! Δοκιμάστε να το εκφράσετε ανοιχτά στην παρέα μας. Όλοι μας έχουμε να "λάβουμε" από τις σκέψεις όλων!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-1805777430271537199?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-70435484843514611492009-04-02T09:21:00.012+03:002012-01-27T16:19:55.885+02:00<div justify;"="" text-align:="">Είπα...<br /><blockquote style="font-style: italic;">"Βρε δε φτιάχνω μια ανάρτηση, κάτι σα... quiz, που να μπορεί να παραμένει όμως ζωντανή σε βάθος χρόνου και να έχει να κάνει με κάτι ευχάριστο;!"</blockquote><br />Και το έκανα εδώ!<br />Πώς λέμε "Το είπε και το έκανε!" ένα πράγμα;! Ε, κάτι τέτοιο!<br /><br />Βέβαια η ιδέα, μου ήρθε σιγοτραγουδώντας κάποια αγαπημένα μου τραγουδάκια! Το κάνω σχετικά συχνά αυτό ξέρετε, το "σιγοτραγούδισμα" εννοώ <span style="font-style: italic;">(πολύ σιγά βέβαια, μ</span><span style="font-style: italic;">ην ανησυχείτε, δε θ' ακουστώ από εδώ</span>)!<br /><br />Εκεί που αράδιαζα πρόχειρα τους στίχους, σκεπτόμουν ασυναίσθητα και τον ερμηνευτή τους. Εντάξει, και άλλα πράγματα σκεπτόμουν όπως το τί πιθανά με συνδέει με το νόημα αυτών των στίχων και άλλα τέτοια!<br />Ντρέπομαι :-( που δεν σκεπτόμουν και άλλους, σημαντικότατους κατά τ' άλλα, παράγοντες του κάθε τραγουδιού όπως στιχουργό, λοιπούς μουσικούς κ.λ.π. αλλά τί να κάνω, έτσι λειτουργεί σ' εμένα το πράγμα αυτό κι επειδή μου αρέσει να λέω την αλήθεια <span style="font-style: italic;">(όποτε μπορώ)</span> όποια κι αν είναι, δεν θέλω να σας παραμυθιάζω ότι "και καλά", "και δήθεν" και άλλα παρόμοια! Έχω δε έντονα την αίσθηση ότι, καλώς - κακώς, κάπως έτσι λειτουργεί σχεδόν στους περισσότερούς μας.<br /><br />Ωστόσο, παρατήρησα ότι σε κάποια τραγούδια, που κατά τ' άλλα μου αρέσουν και έχει τύχει συχνά να τα σιγοτραγουδώ, δεν ήμουν και πολύ σίγουρος ούτε καν για τον ερμηνευτή τους! Δεν μου άρεσε και πολύ αυτό! Θα ήθελα δε, σε κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις, να είχα την ευχέρεια να βρω, με συνοπτικές διαδικασίες την απάντηση και φυσικά χωρίς να "εκτεθώ" ιδιαίτερα για αυτή μου την "αμάθεια". Φυσικά, τις περισσότερες από αυτές τις φορές, απλά το παραβλέπω και το προσπερνώ σα να μην έχει συμβεί! Είναι και οι υποχρεώσεις της στιγμής που τρέχουν βλέπετε και μπλα, μπλα, μπλα...<br />Αφού δε μπορούσα να το λύσω, τελευταία το μετέτρεψα σε... "προσωπικό παιχνίδι"!<br /><br />Σε μια τέτοια περίπτωση λοιπόν, μου μπήκε η ιδέα της συγκεκριμένης μου ανάρτησης!<br />Από εκεί δηλαδή που έκανα το "παιχνίδι" καθαρά με τον εαυτό μου, είπα να το μεταφέρω τρόπο τινά, και σε άλλους! Και ιδού η ανάρτηση!<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τί θα γίνεται ακριβώς λοιπόν εδώ;!</span><br /><span style="font-weight: bold;"></span><br /><ol><li>Θα μεταφέρω παρακάτω, κάποιους στίχους <span style="font-weight: bold;">χωρίς</span> άλλα συνοδευτικά στοιχεία.</li><li><span style="font-weight: bold;">Όποιος</span> νομίζει ότι γνωρίζει κάποια από αυτά τα στοιχεία και θέλει, θα μπορεί, με σχόλιό του στην ανάρτηση αυτή, να τα παραθέτει! <span style="font-weight: bold;">Ότι</span> στοιχεία γνωρίζει και θέλει να τα αναφέρει εδώ ανεξάρτητα από το αν έχει αναφερθεί και άλλος στους συγκεκριμένους στίχους πριν.</li><li>Για να είναι ευκολότερη η συσχέτιση στίχων και σχολίων σας, κάθε σετάκι στίχων θα έχει στην αρχή του μιαν <span style="font-weight: bold;">αρίθμηση</span> ώστε να μπορείτε να αναφερθείτε μέσω αυτής, στους στίχους που θέλετε, με πιο συγκεκριμένο τρόπο. Η αρίθμηση θα έχει να κάνει αποκλειστικά με τη σειρά χρονικής παράθεσης εδώ μέσα και όχι με κάτι άλλο. θα μπορούσε να την πει κανείς και τυχαία</li><li>Οι απαντήσεις σας θα παραμένουν, ορατές σε όλους, <span style="font-weight: bold;">μόνο</span> στα σχόλιά σας. <span style="font-weight: bold;">Δεν</span> θα τις προσθέτω στο χώρο των ίδιων των στίχων ακόμα και σωστές να είναι. Αυτό ώστε, όποιος πρωτοδιαβάζει τους στίχους, να μπορεί να περνάει αν θέλει, από τον ίδιο προβληματισμό, πριν δηλαδή δει την απάντηση από τα σχόλιά σας παρακάτω.</li><li>Είπα στην αρχή για "ζωντανή" ανάρτηση γιατί σκοπεύω συχνά πυκνά, να προσθέτω και νέους στίχους <span style="font-style: italic;">(με νέα φυσικά αρίθμηση)</span>. Οι παλιότεροι ωστόσο θα παραμένουν όπως πρωτομπήκαν.</li><li>Στα σχόλιά σας επίσης, θα <span style="font-weight: bold;">μπορείτε κι εσείς</span> με τη σειρά σας, όποτε θέλετε, να παραθέτεται και δικής σας επιλογής στίχους για τον ίδιο λόγο. Όταν αυτό θα συμβαίνει, εγώ θα τους ανεβάζω στον κύριο χώρο της ανάρτησης ως νέες προτάσεις, παραθέτοντας μαζί και το χαρακτηριστικό <span style="font-weight: bold;">όνομά</span> σας. <span style="font-weight: bold;">Αν</span> ωστόσο <span style="font-weight: bold;">δεν</span> θέλετε παράθεση του ονόματός σας, παρακαλώ να μου δηλώσετε ξεκάθαρα την πρόθεση σας στο σχόλιό σας ώστε να το εξαιρώ.</li><li>Οι στίχοι <span style="font-weight: bold;">δεν</span> θα έχουν περιορισμό γλώσσας αρκεί να παρατίθενται στη γλώσσα που έχουν γίνει γνωστοί βάσει της επίσημης ερμηνείας τους.</li><li>Θα προσθέτω στίχους, ανεξάρτητα με το αν εγώ προσωπικά γνωρίζω ή όχι, περαιτέρω στοιχεία τους. Τα κριτήρια επιλογής μου θα είναι περισσότερο <span style="font-weight: bold;">προσωπικά</span> <span style="font-style: italic;">μου (π.χ. θα έχουν κάποιο ιδιαίτερο νόημα για εμένα)</span> όπως άλλωστε και τα δικά σας όταν και αν προτείνετε κι εσείς κάτι. Σε καμιά περίπτωση <span style="font-weight: bold;">δεν</span> θα γίνεται εδώ παράθεση στίχων, με σκοπό την όποια προβολή σχετιζομένων συμφερόντων, εμπορικών και μη, με τους στίχους αυτούς.</li></ol><br />Όμως αρκετά με τις περιγραφές! Ώρα πια για <span style="font-weight: bold;">στίχους</span> και <span style="font-weight: bold;">σχόλια</span>!</div><br /><br /><br /><center>- <span style="font-weight: bold;">1</span> -<br /><span style="color: #000099;">Λεν πως οι έρωτες δεν ζουν,<br />κι αυτοί που αγαπούν<br />μια μέρα θα ξεχάσουν<br />Λεν ακόμα πως μπορεί<br />συνήθεια να γίνει<br />η αγάπη σαν χορτάσουν<br /><br />Αν το τέλος είναι αυτό<br />δε θέλω να το δω<br />δε θέλω καν ν' αρχίσω<br /><br />Αν το τέλος είναι αυτό<br />με τι να κάνω αρχή<br />και πώς να συνεχίσω<br />δε θέλω καν ν' αρχίσω<br /><br />Λεν πως είναι μια αλλαγή<br />ολόκληρη ζωή<br />πως τίποτα δε μένει<br />Λεν πως όσων αγαπάν<br />η αγάπη θα χαθεί<br />λες κι η ζωή πεθαίνει<br /><br />Αν το τέλος είναι αυτό<br />δε θέλω να το δω<br />δε θέλω καν ν' αρχίσω<br /><br />Αν το τέλος είναι αυτό<br />με τι να κάνω αρχή<br />και πώς να συνεχίσω<br />δε θέλω καν ν' αρχίσω</span><br /><br /><br />- <span style="font-weight: bold;">2</span> -<br /><span style="color: #646400;">Θέλω να 'ρθεις και να μ' ανάψεις,<br />το παραμύθι να μου πεις,<br />σαν μάνα γη να μ' αγκαλιάσεις,<br />σαν άσπρο φως να ξαναρθείς.<br /><br />Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς.</span><br /><br /><br />- <span style="font-weight: bold;">3</span> -<br /><span style="color: #aa0faa;">Είναι βελόνα περασμένη στο κορμί<br />που ταξιδεύει και την ζωή μου κλέβει.<br />Είναι μια δίψα μια φωτιά<br />σαν από πάνθηρα δαγκωματιά.</span><br /><br /><br />- <span style="font-weight: bold;">4</span> -<br /><span style="color: #c86464;">Απόψε μοιάζει ο ουρανός<br />γαλάζια ξένη φυλακή,<br />μικρό ταξίδι ο προορισμός<br />που σε κανέναν δεν αρκεί,<br />αρχή και τέλος,<br />αρχή και τέλος η σιωπή.<br /><br />Από πανύψηλο μπετόν<br />κι από παράθυρα κλειστά,<br />φτιάχνει παγίδες το παρόν<br />και καταστρέφει το μετά,<br />ο χρόνος δέντρο,<br />ο χρόνος δέντρο στη φωτιά.<br /><br />Μα εγώ είμ' εδώ<br />και σ' αγαπώ<br />χωρίς να ξέρω το "γιατί",<br />λίγο το φως<br />μες στην καρδιά<br />μα αυτό το λίγο μου αρκεί,<br />να έχω ένα λόγο για να πω<br />όταν γυρίσεις να σε δω,<br />το "σ' αγαπώ" όπως κανείς,<br />όπως κανείς δε στο 'χει πει,<br />όπως κανείς δε στο 'χει πει.<br /><br />Σεντόνι μαύρο και σατέν<br />είναι της νύχτας η αγκαλιά,<br />τα χείλη σμίγοντας θα βρουν<br />αγκάθια πάνω στα φιλιά,<br />μικρό το μέλλον,<br />μικρό το μέλλον μια γουλιά.<br /><br />Μα εγώ είμ' εδώ<br />και σ' αγαπώ<br />χωρίς να ξέρω το "γιατί",<br />λίγο το φως<br />μες στην καρδιά<br />μα αυτό το λίγο μου αρκεί,<br />να έχω ένα λόγο για να πω<br />όταν γυρίσεις να σε δω,<br />το "σ' αγαπώ" όπως κανείς,<br />όπως κανείς δε στο 'χει πει,<br />όπως κανείς δε στο 'χει πει.</span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-7043548484351461149?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-87250977988883806102009-02-18T14:01:00.017+02:002012-01-27T16:19:55.890+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SZv73zXIGII/AAAAAAAAAMc/c4Z-oSLs7qQ/s1600-h/card.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304109922257475714" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SZv73zXIGII/AAAAAAAAAMc/c4Z-oSLs7qQ/s400/card.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 219px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 408px;" /></a><br /><div justify;"="" text-align:=""><span style="font-weight: bold;">Σημείωση</span>:<br /><span style="color: red;">Την παρούσα ανάρτηση, αν και <span style="font-weight: bold;">δεν</span> είναι πια επίκαιρη, σκοπεύω να <span style="font-weight: bold;">μην</span> την διαγράψω και άρα να την αφήσω στο "χρονοντούλαπο" του blog μας, δεδομένου ότι ήδη έχουν προκύψει σε αυτή σχετικά σχόλια αλλά και επειδή θεωρώ ότι τελικά, <span style="font-weight: bold;">δεν</span> είναι και κακό να δίνει το "στίγμα" της στον γενικότερο χαρακτήρα των όσων υπάρχουν εδώ μέσα.<br />Ελπίζω να μη σας... "κουράζει" ιδιαίτερα η ύπαρξή της!</span><br /><br /><br /><br /><center><span style="font-weight: bold;"><a href="http://www.earthhour.org/greece">www.earthhour.org/greece</a></span></center><br /><br />Κατ’ εξαίρεση με τη συνήθη μου τακτική στο να μην αναδημοσιεύω απλώς, έτοιμα κείμενα που έχουν ήδη δημοσιευθεί αλλού, αυτή τη φορά θα το κάνω για να μεταφέρω με ακριβέστερο τρόπο το περιεχόμενό τους, δεδομένου ότι το υποστηρίζω και θέλω να το προωθήσω και από το χώρο μας εδώ.<br /><br />Να διευκρινίσω μόνο από την αρχή, ότι το να το προβάλω από εδώ αυτό, <span style="font-weight: bold;">δε</span> σημαίνει πως είμαι πεπεισμένος, πως ακόμα και απόλυτη επιτυχία να έχει παγκοσμίως αυτή η κίνηση, θα φέρει τελικά και κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα στο αναγνωρισμένο πρόβλημα. Ωστόσο <span style="font-weight: bold;">δεν</span> έχω πρόχειρες και πολλές καλύτερες εναλλακτικές για μια πιθανή γενίκευση της αντιμετώπισής του. Έτσι θεωρώ χρήσιμο το να συμμετέχω σε αυτό και μαζί με εμένα όσο περισσότεροι ακόμα μπορούν, ώστε να αφυπνίσουμε, αν μη τι άλλο, ακόμα περισσότερους μήπως έτσι, κάποια στιγμή «αναγκαστούν» να το δουν σοβαρότερα το όλο ζήτημα και αυτοί που πρέπει!<br />Ίσως δείχνει λίγο «ρομαντικό» το όλο εγχείρημα αλλά εδώ που έχουμε φτάσει, κάθε γενικευμένη προσπάθειά μας, θα έχει περισσότερες ελπίδες από την όποια αδράνειά μας!<br />Επειδή όλο αυτό θα έχει «ημερομηνία λήξης» <span style="font-style: italic;">(την <span style="font-weight: bold;">28η Μαρτίου του 2009</span>)</span>, αν δεν υπάρξουν σχόλιά σας σχετικά, θα διαγράψω και αυτή μου την ανάρτηση.<br /><br /><br />Αρχικά έτυχε και το πληροφορήθηκα για φέτος, από ιστοσελίδα του <span style="font-weight: bold;"><a href="http://www.skai.gr/master_story.php?id=111462">ΣΚΑΪ</a></span>! Μετά όμως μεταφέρθηκα και στην επίσημη Ελληνική τους ιστοσελίδα «<span style="font-weight: bold;"><a href="http://www.earthhour.org/about/gr:el">http://www.earthhour.org/about/gr:el</a></span>», για την πληρέστερη ενημέρωσή μου.<br /><br />Αναφέρομαι στην κίνηση που έχει πια καθιερώσει, η γνωστή σε πολλούς <span style="font-weight: bold;">WWF</span>, σχετικά με την μείωση της άσκοπης κατανάλωσης ενέργειας, που γίνεται σχεδόν απ’ όλους μας και κυρίως από τους «μεγάλους» του πλανήτη μας. Αυτό χοντρικά έχει σαν αποτέλεσμα, την υπερκατανάλωση των φυσικών πόρων του πλανήτη αλλά και την υπέρμετρη μόλυνσή του από τα αποτελέσματα της υπερκατανάλωσης <span style="font-style: italic;">(αυξημένες καύσεις άρα και ρύποι, αυξημένα τα επικίνδυνα απόβλητα κ.α.)</span>. Επειδή τα παραπάνω έχουν φτάσει πια, σε δραματικό σημείο με ασύλληπτες συνέπειες παγκοσμίως, είναι ολοφάνερο ότι κάτι πρέπει να κάνουμε για αυτό <span style="font-weight: bold;">όλοι</span> μας και μάλιστα <span style="font-weight: bold;">σύντομα</span>.<br /><br />Την όλη προσπάθεια την έχουν ονομάσει διεθνώς «<span style="font-weight: bold;">Η ώρα της Γης</span>» <span style="font-style: italic;">(η Ελληνική εκδοχή του όρου)</span> όπως άλλωστε και ο τίτλος της εδώ ανάρτησης. Έχει να κάνει με μια προσυμφωνημένη διεθνώς ώρα, που θα «πρέπει», όσοι συμφωνούμε, να συμμετέχουμε στην διακοπή κατ’ επιλογή μας, για αυτήν την ώρα, της χρήσης των ηλεκτρικών μας συσκευών και <span style="font-weight: bold;">κυρίως των φώτων</span> μας.<br />Όμως ας μη συνεχίσω άλλο τις προσωπικές περιγραφές μου. Ας δώσω το κείμενο και τους απαραίτητους συνδέσμους, να τα δείτε κι εσείς όπως πρέπει, από τους ίδιους και... <span style="font-weight: bold;">καλή επιτυχία!</span></div><br /><br /><br /><a href="http://www.earthhour.org/signup/gr:el" target="_blank"><img border="0" src="http://www.wwf.gr/eh09_downloads/images/468x90.gif" style="height: 80px; width: 414px;" /></a><br /><blockquote><span style="font-weight: bold;">Τί είναι η Ώρα της Γης</span><br /><br /><div justify;"="" text-align:="">Η Ώρα της Γης (EARTH HOUR) ξεκίνησε ως μία εκστρατεία ευαισθητοποίησης που καλούσε τους πολίτες του Σίδνεϊ για να σβήσουν τα φώτα τους ένα βράδυ, για μια ώρα. Η ενέργεια αυτή σύντομα μετατράπηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες ενάντια στην κλιματική αλλαγή παγκοσμίως. Φέτος, στις 20.30 το Σάββατο 28 Μαρτίου, καλούμε τους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο να σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα – την Ώρα της Γης. Στόχος μας είναι να συμμετάσχουν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, σε περισσότερες από 1000 πόλεις, και όλοι μαζί να αποδείξουμε πως είναι δυνατόν να δράσουμε ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη.<br /><br />Η Ώρα της Γης ξεκίνησε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας με τη συμμετοχή 2.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων που έσβησαν τα φώτα τους για μία ώρα. Μόλις έναν χρόνο αργότερα η εκστρατεία μετατράπηκε σε ένα παγκόσμιο κίνημα για το κλίμα με τη συμμετοχή 100 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 35 χώρες. Παγκοσμίως γνωστά κτίρια και τοποθεσίες όπως η γέφυρα Golden Gate και το Κολοσσαίο, σκοτείνιασαν για μία ώρα και μετατράπηκαν σε σύμβολα ελπίδας για ένα πρόβλημα που γίνεται κάθε ώρα και πιο έντονο.<br /><br />Η Ώρα της Γης 2009 απευθύνεται σε κάθε πολίτη, κάθε επιχείρηση και κάθε ανθρώπινη κοινότητα στον πλανήτη. Μας καλεί να δράσουμε, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να συμμετέχουμε ενεργά σε πρωτοβουλίες για ένα βιώσιμο μέλλον. Πασίγνωστες τοποθεσίες, μνημεία και κτίρια σε όλο τον πλανήτη θα σκοτεινιάσουν και φέτος. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα σβήσουν τα φώτα τους και θα ενώσουν για μία ώρα τις ζωές για το μέλλον του πολύτιμου πλανήτη μας.<br /><br />Περισσότερες από 64 χώρες συμμετέχουν στην Ώρα της Γης 2009. Αυτός ο αριθμός μεγαλώνει καθημερινά, καθώς οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως μία τόσο απλή ενέργεια, όπως το να σβήσουν τα φώτα τους, μπορεί να έχει τόσο μεγάλη συμβολή στην έλευση της αλλαγής.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Η Ώρα της Γης είναι ένα μήνυμα ελπίδας και δράσης</span>.</div></blockquote><br /><br /><center><span style="font-weight: bold;"><a href="http://www.earthhour.org/greece">www.earthhour.org/greece</a><br /><br /></span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-8725097798888380610?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-86655377415587971162009-02-04T16:43:00.010+02:002012-01-27T13:19:40.382+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SYmzhHu1eeI/AAAAAAAAAME/V47SywQci50/s1600-h/131534-untitled.bmp"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298963818170644962" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SYmzhHu1eeI/AAAAAAAAAME/V47SywQci50/s400/131534-untitled.bmp" style="cursor: pointer; display: block; height: 309px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 384px;" /></a><br />Μη μου πείτε ότι «είναι χιλιοειπωμένο»!<br />Μη μου πείτε ότι «απλά θα περάσει»!<br />Μη μου πείτε ότι «είναι κι αυτό δημοσιογραφικό δημιούργημα»!<br />Μη μου πείτε ότι «εμένα δε με αφορά»!<br />Μη μου πείτε ότι «είναι κι αυτό διάδοση κομματικής προέλευσης»!<br />Μη μου πείτε ότι «έχει άλλο όνομα»!<br /><br /><div style="text-align: justify;">Δεν τίθεται θέμα σε τίποτα από τα παραπάνω! Πλέον το βιώνουμε όλοι «στο πετσί μας»! Δυστυχώς αυτή τη φορά το κακό έχει ήδη ξεκινήσει και επεκτείνεται με ταχύτατους ρυθμούς σε όλο και περισσότερους τομείς, σε όλο και περισσότερες κοινωνικές τάξεις, σε όλο και μεγαλύτερης κλίμακας γεωγραφικές περιοχές και με όλο και πιο αμετάκλητες συνέπειες.<br />Δε γνωρίζω πόσο θα καταφέρει να αντέξει ο καθένας ξεχωριστά. Είμαι σε θέση όμως να αντιληφθώ πως σύντομα η μεγαλύτερη μάζα ανθρώπων παγκοσμίως, θα φτάσει να ξεπεράσει επικίνδυνα τα όριά της.<br /><br />Η πίεση που ασκείτε σε προσωπικό επίπεδο καθημερινά στον καθένα, έχει λάβει διαστάσεις που, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι σε θέση να συνθλίψει πολύ περισσότερες έννοιες του χαρακτήρα του, απ’ όσες ήταν σε θέση, μέχρι και λίγο καιρό πριν, να υπολογίσει και άρα να προετοιμάσει καταλληλότερα τις άμυνές του.<br />Όλο και πιο πολύ νιώθουμε έρμαια καταστάσεων που επηρεάζουν σε τραγικό βαθμό τη ζωή μας, χωρίς καν να έχουμε την όποια συμμετοχή για την δημιουργία τους, τις περισσότερες τουλάχιστον φορές!<br />Όλο και συχνότερα βλέπουμε να υλοποιούνται αποφάσεις που τις ακούσαμε κυριολεκτικά «μετά εορτής», χωρίς την όποια έγκρισή μας.<br />Όλο και πιο έντονα μας βασανίζουν πηγαία ερωτήματα του τύπου «μα πού θα πάει αυτό πια;!» ή «πόσο ακόμα μπορώ να αντέξω;!» ή «τί να κάνω επιτέλους για να ανταπεξέλθω;!» ή «καλά, δεν υπάρχει κανείς ικανός να αλλάξει προς το καλύτερο την κατάσταση;!» και άλλα πολλά παρόμοια.</div><div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SYmzsfiTC5I/AAAAAAAAAMM/uSpQh1jPgC0/s1600-h/crise.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298964013539068818" src="http://4.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SYmzsfiTC5I/AAAAAAAAAMM/uSpQh1jPgC0/s400/crise.jpg" style="cursor: pointer; float: right; height: 239px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 158px;" /></a>Το κακό είναι ότι μόνο προσθέτουμε τέτοια ερωτήματα ενώ όσοι αποτολμούν κάποιες απαντήσεις στον εαυτό τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με καθόλου ενθαρρυντικές σκέψεις.<br />Όταν δε, σε αυτά τα ερωτήματα έρχονται να προστεθούν και άλλα του τύπου «θα πληρωθώ άραγε αυτή τη φορά στην ώρα μου;!» ή «άραγε θα έχω τη δουλειά μου αύριο;!» ή «μα γιατί με απέλυσαν αφού τα είχα δώσει όλα;!» ή «γιατί δε πατάει ψυχή πια στο μαγαζί μου;!» ή «θα μπορέσω να βρω κάνα μεροκάματο μέσα στη βδομάδα;!» κ.α. τότε τα πράγματα έχουν γίνει ήδη τραγικά σε προσωπικό επίπεδο.<br />Το μεγαλύτερο δυστύχημα είναι ότι, όλο και συχνότερα και όλο και κοντύτερά μας, βλέπουμε ανθρώπους με τέτοια ερωτήματα. Μπορεί να μη τους ακούμε να τα εκφράζουν συχνά με λόγο, είναι όμως ξεκάθαρα πια, στα ίδια τους τα μάτια. Μάτια φοβισμένα, μάτια με ζωγραφισμένη την αγωνία, μάτια που ψάχνουν να δουν κάτι για να πιαστούν, μάτια συχνά κατεβασμένα από την απογοήτευση, μάτια σχεδόν φρεσκοκλαμένα, μάτια που μπορεί να είναι και τα δικά σου!<br /><br />Ειλικρινά δε ξέρω τί θα μπορούσε πια να αλλάξει θετικά την κατάσταση!<br />Είχαμε μάθει, σε εγκληματικά επικίνδυνο βαθμό, να είμαστε σχεδόν όλοι «βολεμένοι» στις θεσούλες μας, με την οικογενειούλα και τις παρεούλες μας, στο σπιτάκι μας ή στις βολτούλες μας, με τις «γήινες» προοπτικές μας και τώρα πια είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπορούμε να ανοίξουμε τα μάτια μας ή καλύτερα να απλώσουμε το βλέμμα μας και σε άλλες λειτουργίες μας. Είναι πολύ δύσκολο πια να κατανοήσουμε μηχανισμούς επιτυχημένης αντιπαράθεσης με το κατεστημένο που μας έχει ήδη ρουφήξει. Είναι σχεδόν ακατόρθωτο να εφαρμόσουμε τακτικές τελείως άγνωστες που κάποιοι «ρομαντικοί» ή «εξτρεμιστές» μπορεί να τις φώναζαν χρόνια τώρα. Είναι άπιαστο όνειρο να βρούμε τις νέες ισορροπίες μας σε μονοπάτια σκοτεινά και άγνωστα.<br />Κι αυτοί, οι όσοι λίγοι καταφέρνουν να το προσπαθήσουν, ρισκάρουν τα πάντα για μια «ιδέα». Μια ιδέα μάλιστα, που ακόμα είναι μη αποδεκτή από τους πολλούς γιατί φαντάζει απλώς ως «οργή από προβληματικές προσωπικότητες».<br /><br />Δυστυχώς δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι για μια τέτοιου μεγέθους αλλαγή. Πρέπει να κάνουμε πρώτα την υπέρβαση μέσα μας και να περάσουμε από την φάση της εικονικής και εμφυτευμένης «εκλογίκευσης», στη φάση της καθαρής συναισθηματικής έκφρασης του νου με πράξεις.<br /><br />Μήπως σας βάζω δύσκολα;!<br />Μπορεί!<br />Όμως δεν είναι για κακό! Μόνο αν είμαστε σε θέση να μεταφράσουμε κάποια σαν τα παραπάνω, έχουμε κάποια ελπίδα στο βάθος του τούνελ!<br />Θέλει δουλειά και θυσίες η αρετή!</div><br /><span style="font-weight: bold;"><br /></span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">By <span style="color: #6600cc; font-size: 180%;">Cosmos</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-8665537741558797116?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-85485425410132648442009-02-02T13:08:00.015+02:002012-01-27T16:19:55.895+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-x6-8ylbnlq4/TyKHZHQuwHI/AAAAAAAAAcs/4EwwIki8ADw/s1600/Maths.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-x6-8ylbnlq4/TyKHZHQuwHI/AAAAAAAAAcs/4EwwIki8ADw/s400/Maths.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />Η γνωστή σε όλους μας, από τα παιδικά μας κιόλα χρόνια, "<span style="font-weight: bold;">Απλή μέθοδο των τριών</span>"!<br /><div style="text-align: justify;">Τόσο γνωστή που <span style="font-weight: bold;">δε</span> θα μπω στη διαδικασία, να την αναλύσω και από εδώ!<br />Είμαι σίγουρος πως αν το έκανα, θα υπερέβαλα σε βαθμό "βαρεμάρας" για τους περισσότερους από εσάς!<br /><br />Τότε όμως γιατί το θίγω ένα τόσο γνωστό μας θέμα και μάλιστα με αφιερωμένη ανάρτηση;!<br />Γιατί, κακά τα ψέματα, μπορεί όλοι μας να τη γνωρίζουμε και εύκολα να βάζουμε κάτω <span style="font-style: italic;">(σε ένα χαρτί π.χ.)</span> τα δεδομένα μας, δηλαδή τα συγκεκριμένα κάθε φορά νούμερα, και να κάνουμε τις σχετικές πράξεις για να βρούμε το ζητούμενο αποτέλεσμα, δηλαδή τον "άγνωστο Χ" αλλά απ' την άλλη, για να μπορείτε να διαβάζετε τώρα τα όσα εδώ γράφω, τουλάχιστον εσείς αλλά και πολλοί σας γνωστοί, είσαστε μπροστά από μια οθόνη και άρα είσαστε σε θέση να κάνετε χρήση ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή έστω και για τα βασικά!<br />Αφού λοιπόν ως εδώ πάει κάπως έτσι, γιατί να μην έχετε πρόχειρο <span style="font-style: italic;">(π.χ. μαζί σας σε κάποιο φλασάκι)</span> κι έναν άλλο εύκολο τρόπο, που να βγάζει στη στιγμή το αποτέλεσμα του όποιου σχετικού "προβλήματος" με πολύ λίγα και απλά βήματά σας;<br /><br />Συγκεκριμένα μιλώ, για ένα αρχειάκι excel με δύο καρτέλες. Μια για "Ανάλογη" σχέση και άλλη μια για "Αντιστρόφως Ανάλογη" σχέση των δεδομένων μας.<br />Άρα στην κατάλληλη για το πρόβλημα σας καρτέλα του, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε τα τρία κάθε φορά γνωστά μας στοιχεία - νούμερα - δεδομένα, στα αντίστοιχα <span style="font-style: italic;">(γαλάζια)</span> κελιά και αυτομάτως να σας υπολογίσει το ζητούμενο <span style="font-style: italic;">("Χ")</span>, στο <span style="font-style: italic;">(κίτρινο)</span> κελί του αποτελέσματος!<br /><br /><br />Στις εικόνες των παραδειγμάτων πιο κάτω θα φανεί, για όσους δεν κατάλαβαν ακόμα, με σχετικά πρακτικό τρόπο, η διαφορά του υπολογισμού για την περίπτωση με "Ανάλογη" και για αυτή με "Αντιστρόφως Ανάλογη" σχέση των δεδομένων μας. Για να φανεί πιο ξεκάθαρα, χρησιμοποίησα <span style="font-weight: bold;">ακριβώς ίδια νούμερα σα δ</span><span style="font-weight: bold;">εδομένα</span>. Ωστόσο βέβαια, το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό όπως άλλωστε και η περιγραφή του κάθε προβλήματος!</div><br /><br />Παράδειγμα <span style="font-weight: bold;">1</span> - <span style="font-weight: bold;">Ανάλογη</span> σχέση.<br />Πρόβλημα:<br />"<span style="font-weight: bold;">Αν</span> για <span style="font-weight: bold;">240</span> χιλιόμετρα διανυόμενης απόστασης θέλουμε <span style="font-weight: bold;">20</span> λίτρα βενζίνης, <span style="font-weight: bold;">τότε</span> για <span style="font-weight: bold;">300</span> χιλιόμετρα διανυόμενης απόστασης <span style="font-weight: bold;">πόσα</span> λίτρα βενζίνης θα θέλουμε;"<br />Απάντηση: <span style="font-weight: bold;">25</span> λίτρα!<br />Λύση:<a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SYbhb63RbtI/AAAAAAAAAL0/vPwOZppviqQ/s1600-h/SMO3N.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298169881421770450" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SYbhb63RbtI/AAAAAAAAAL0/vPwOZppviqQ/s400/SMO3N.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 160px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><br />Παράδειγμα <span style="font-weight: bold;">2</span> - <span style="font-weight: bold;">Αντιστρόφως Ανάλογη</span> σχέση.<br />Πρόβλημα:<br />"<span style="font-weight: bold;">Αν</span> με συνεχόμενη ταχύτητα <span style="font-weight: bold;">240</span> χιλιόμετρα την ώρα θέλουμε <span style="font-weight: bold;">20</span> λεπτά της ώρας για την άφιξή μας κάπου, <span style="font-weight: bold;">τότε</span> με συνεχόμενη ταχύτητα <span style="font-weight: bold;">300</span> χιλιόμετρα την ώρα <span style="font-weight: bold;">πόσα</span> λεπτά της ώρας θα θέλουμε για την άφιξή μας στο ίδιο μέρος;"<br />Απάντηση: <span style="font-weight: bold;">16</span> λεπτά!<br />Λύση:<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SYbhyBpkHZI/AAAAAAAAAL8/Nini5O3Ds4g/s1600-h/SMO3R.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298170261200444818" src="http://1.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SYbhyBpkHZI/AAAAAAAAAL8/Nini5O3Ds4g/s400/SMO3R.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 158px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br />Το αρχείο αυτό μπορείτε να το κατεβάσετε κι εσείς στον υπολογιστή σας, από τα παρακάτω εναλλακτικά links και τρέχοντάς το, να δοκιμάσετε ό,τι συνδυασμούς σας ενδιαφέρουν και όποτε σας ενδιαφέρουν!<br />Είναι πολύ μικρό αρχειάκι, μεγέθους μόλις <span style="font-weight: bold;">16.384</span> bytes <span style="font-style: italic;">(<span style="font-weight: bold;">16</span>KB)</span> και άρα θα κατέβει αμέσως, ότι ταχύτητας σύγχρονης σύνδεσης ίντερνετ κι αν έχετε!</div><br /><br /><div style="text-align: center;">Από RapidShare.Com: <span style="font-weight: bold;"><a href="http://rapidshare.com/files/192876812/Simple_method_of_3.xls">Simple_method_of_3.xls</a></span><br />Από άλλον ιστοχώρο: <span style="font-weight: bold;"><a href="http://www.gypsino.gr/Tassos/Simple_method_of_3.xls">Simple_method_of_3.xls</a></span></div><br /><br />Εντάξει, δεν είναι και κάτι πάρα πολύ απαραίτητο ή δύσκολο, ωστόσο κάνει μια χαρά και εύκολα τη δουλειά του!<br /><span style="font-weight: bold;">Ελπίζω</span> να βοήθησα λιγουλάκι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7742929706138551864-8548542541013264844?l=cosmoskgr.blogspot.com' alt='' /></div>Cosmoshttp://www.blogger.com/profile/15237108660011004512noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7742929706138551864.post-35710886803135356372009-01-20T16:09:00.014+02:002012-01-27T16:19:55.899+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SXX11XEt8LI/AAAAAAAAAJE/HwY2V1QWTGw/s1600-h/img_1104.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293407234119561394" src="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SXX11XEt8LI/AAAAAAAAAJE/HwY2V1QWTGw/s400/img_1104.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 266px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Συχνά πυκνά πια, ακούμε για έννοιες που έχουν να κάνουν με οθόνες είτε υπολογιστών είτε τηλεοράσεων είτε προβολέων κ.α.<br />Το πιο συχνό δε χαρακτηριστικό που ακούμε <span style="font-style: italic;">(και έχει να κάνει με αυτό και ο πιο απλός άνθρωπος - θεατής τους)</span>, είναι το μέγεθός τους το οποίο έχει συνηθιστεί εδώ και πολλά χρόνια να εκφράζεται διεθνώς σε ίντσες.<br />Πολύς κόσμος έχει ακόμα μια ασαφή ερμηνεία του τί ακριβώς εκφράζει αυτή η μέτρηση. Να πω εδώ λοιπόν ότι εκφράζει την απόσταση που ορίζει την διαγώνιο της οθόνης. Δηλαδή την απόσταση μεταξύ των δύο απέναντι <span style="font-style: italic;">(διαγώνια)</span> γωνιών της.<br /><br />Εδώ και αρκετό καιρό όμως, επειδή οι εξελίξεις του χώρου το προστάζουν, έχει μπει κι άλλος ένας παράγοντας, σχετικός με το μέγεθος ή καλύτερα με το σχήμα των οθονών.<br />Η <span style="font-weight: bold;">αναλογία των πλευρών</span> τους <span style="font-weight: bold;">ή</span> ο <span style="font-weight: bold;">λόγος των πλευρών</span> τους.<br />Δηλαδή, αν θέλουμε να το υπεραπλουστεύσουμε, το πόσες φορές θα χώραγε η μία πλευρά τους στην άλλη, αν θεωρητικά τις βάζαμε δίπλα δίπλα ή καλύτερα τη μία μέσα την άλλη.<br />Για να εκφραστεί αυτό με πιο κατανοητό τρόπο άρα με ακέραια και μικρά νούμερα, πολλές φορές χρειάζεται να <span style="font-weight: bold;">διαιρέσουμε</span> σε Χ <span style="font-weight: bold;">ίσα</span> κομμάτια την μια πλευρά ώστε ευκολότερα να πούμε μετά, με πόσα από αυτά μπορούμε να απεικονίσουμε τη διάσταση της άλλης πλευράς.<br /><br />Έτσι π.χ. στις τηλεοράσεις μας, για πολλά χρόνια <span style="font-style: italic;">(από τη δημιουργία τους)</span>, υπήρχε η αναλογία πλευρών τέσσερα προς τρία ή 4/3 ή 4:3. Αυτό σήμαινε ότι αν χωρίζαμε τη μια πλευρά σε 4 ίσα κομμάτια, με τα 3 από αυτά θα καταλαβαίναμε πόσο θα ήταν η άλλη της πλευρά. Στην προκειμένη, 4 θα ήταν η οριζόντια <span style="font-style: italic;">(η φαρδιά)</span> πλευρά και 3 η κάθετη <span style="font-style: italic;">(η στενή)</span>. Αν, για επαλήθευση, πιάσετε και μετρήσετε με μέτρο ή μεζούρα το γυαλί <span style="font-style: italic;">(μπροστά)</span> μιας τέτοιας τηλεόρασης και βάλετε κάτω τα πραγματικά της νούμερα, με τις απαραίτητες απλές πράξεις μεταξύ τους, θα διαπιστώσετε αυτό που λέω!<br />Ακριβώς επειδή το 4 με το 3, που αντιπροσωπεύουν αυτήν την αναλογία, έχουν μικρή αριθμητική διαφορά μεταξύ τους και το γεωμετρικό της σχήμα θυμίζει οπτικά <span style="font-style: italic;">(κάπως)</span> ένα κανονικό τετράγωνο, έχει συνηθιστεί για ευκολία να τις λέμε και "τετράγωνες".<br /><br />Εδώ και κάποια χρόνια όμως, βλέπουμε να καταλαμβάνουν την αγορά αλλά και τα σπίτια μας, οθόνες <span style="font-style: italic;">(τηλεοράσεις κ.α.)</span> που είναι πιο "φαρδιές". Γι αυτό και αυτές τις λένε για συντομία και με τον Αγγλικό όρο "Wide". Συγκεκριμένα η αναλογία πλευρών τους εκφράζεται με 16/9 ή 16:9. Σε οθόνες υπολογιστών μάλιστα, έχει συνηθιστεί η νέα αναλογία 16/10 ή 16:10.<br />Με τη λογική που εξήγησα παραπάνω στις παλιότερες 4:3, μπορούμε να καταλάβουμε εύκολα πια, πώς αναπαρίσταται το 16:9 ή και το 16:10.<br />Πρόσφατα μάλιστα, κάποια γνωστή εταιρία του χώρου των τηλεοράσεων, ανακοίνωσε πως σκοπεύει να λανσάρει στην αγορά, το νεότερο ακόμα φαρδύτερο format <span style="font-style: italic;">(αναλογία)</span> σε 21:9!<br /><br />Όλη αυτή η τάση να φαρδαίνουν κι άλλο οι σύγχρονες οθόνες, έχει να κάνει με την καλύτερη το δυνατόν απεικόνιση σε αυτές, κινηματογραφικών παραγωγών που, σημειωτέο, έχουν ακόμα φαρδύτερη εικόνα άρα και μεγαλύτερη διαφορά στην αναλογία των πλευρών της.<br /><br />Ο <span style="font-weight: bold;">λόγος των πλευρών</span>, που ακούγεται σαν έννοια κάπως σπανιότερα και σε πιο "μυημένους" του χώρου, προκύπτει από το πηλίκο της διαίρεσης μεταξύ των τιμών της αναλογίας αυτών των πλευρών.<br />Σας μπέρδεψα;! Κι όμως είναι απλό! Δείτε το με κάποια παραδείγματα όπως αυτό:<br />Σε αναλογία 4:3, αν διαιρέσουμε το 4 με το 3 <span style="font-style: italic;">(όπως προστάζει και οπτικά)</span> θα έχουμε το πηλίκο <span style="font-style: italic;">(αποτέλεσμα της διαίρεσης)</span> 1,3333333 <span style="font-style: italic;">(κι ένα σκασμό τριάρια)</span>. Στρογγυλοποιημένο αυτό το αποτέλεσμα, στα δύο μόνο πρώτα και σημαντικά του δεκαδικά, μας κάνει το λόγο πλευρών 1,33. Αυτό το νούμερο πρακτικά εκφράζει το πόσες ακριβώς φορές είναι μεγαλύτερη η μεγάλη πλευρά από τη μικρή ή αν θέλετε, το πόσες ακριβώς φορές είναι μικρότερη η μικρή πλευρά από τη μεγάλη. Άρα εδώ η μεγάλη πλευρά θα είναι κατά 1,33 ακριβώς φορές μεγαλύτερη της μικρής <span style="font-weight: bold;">ή</span> η μικρή πλευρά θα είναι κατά 0,33 ακριβώς φορές μικρότερη της μεγάλης. Άρα αναλογία πλευρών για 4:3 <span style="font-weight: bold;">=</span> λόγος πλευρών 1,33!<br />Αντίστοιχα στο 16:9 μας κάνει 1,78 και πάει λέγοντας για όποια αναλογία πλευρών σκεφτούμε ή υπάρξει στην αγορά.<br /><br />Καλά όλα αυτά βέβαια αλλά εμείς οι "κοινοί θνητοί" έχουμε μάθει να σκεπτόμαστε και να μεταφράζουμε τα σχήματα, με απλά νούμερα, σε οριζόντιες και κάθετες διαστάσεις και μάλιστα σε πόνους, μέτρα κ.λ.π. Δε νιώθουμε και πολύ βολικά να ακούμε για τη διάσταση της όποιας διαγωνίου και μάλιστα σε ίντσες. Δεν μας έρχεται εύκολα έτσι το μέγεθος της εικόνας για παράδειγμα. Θα ήταν πολύ καλύτερο, να μπορούμε λοιπόν με εύκολο και πρακτικό τρόπο, να "μεταφράζουμε" ορισμένες τέτοιες έννοιες, σε πιο συμβατικές για εμάς.<br />Άρα ακούγοντας π.χ. για μια τηλεόραση wide στις 42 ίντσες, να ξέρουμε σύντομα τί πλάτος και τί ύψος εικόνας θα μας δίνει τελικά σε εκατοστά.<br /><br />Με αυτό το σκεπτικό και έχοντας γνώση στο πως λειτουργούν οι σχετικές μετατροπές, έφτιαξα μια απλή μέθοδο που αν της περάσεις τα <span style="font-weight: bold;">3</span> γνωστά και βασικά στοιχεία μιας οθόνης, όπως την αναλογία <span style="font-style: italic;">(οριζόντια : κάθετη)</span> και τις ίντσες της διαγωνίου, να εμφανίζει αυτόματα <span style="font-style: italic;">(και σε εκατοστά)</span> τα πραγματικά μεγέθη του κάδρου της εικόνας <span style="font-style: italic;">(πλάτος &amp; ύψος)</span>. Αυτήν την μέθοδο την έχω περάσει σε ένα φύλο του Excel που χωρίς πολλά πολλά και με γνωστό στους περισσότερούς μας πια τρόπο, δέχεται σε τρία <span style="font-style: italic;">(λευκά)</span> κελιά του, τα παραπάνω στοιχεία και εμφανίζει αυτόματα και άμεσα τα αποτελέσματα στα υπόλοιπα <span style="font-style: italic;">(πορτοκαλί)</span> κελιά.<br />Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο!</div><br /><div style="font-style: italic; text-align: center;">Εικόνα παραδείγματος:</div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bVMFkcPnAFg/SXcCjyZRDOI/AAAAAAAAAJM/BvQHEm0ibIQ/s1600-h/Compute