Ψάχνετε κάτι;

Φόρτωση...

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Ομελέτα Ευρωπαϊκών αναγκών


Η υπέρμετρη τάση για μέριμνα κάλυψης βραχυπρόθεσμων ατομικών συμφερόντων οδηγεί σχεδόν πάντα σε κακές αποφάσεις για τη τύχη μακροπρόθεσμων πλην ουσιαστικών γενικών συμφερόντων.

Πότε κάνουμε λάθη;
Οι συνήθεις απαντήσεις είναι ουσιαστικά λίγες:
  • Όταν δε γνωρίζουμε όσο θα 'πρεπε, αυτό για το οποίο δρούμε και αποφασίζουμε. Όταν έχουμε δηλαδή σημαντικά ελλιπή εικόνα του αντικειμένου του.
  • Όταν έχουμε πλανηθεί, εσκεμμένα ή μη, και θεωρούμε ως βάσεις της γνώσης μας λάθος δεδομένα.
  • Όταν νιώθουμε αδύναμοι μπροστά στο βάρος των υπολογιζόμενων αποτελεσμάτων. Αυτών δηλαδή που θα μπορούν να προκύψουν, με σημαντική συμμετοχή μελλοντικά υλοποιημένων αποφάσεών μας.
  • Όταν βιαζόμαστε περισσότερο από την ευχέρεια αντίδρασης μας, στο να αναλύουμε ικανοποιητικά τις απαραίτητες για τις αποφάσεις μας συνθήκες.
  • Όταν πλέον είμαστε τυραννισμένοι, πεινασμένοι, κατατρεγμένοι, εξαντλημένοι ή ό,τι άλλο μας κάνει να θέλουμε να τελειώσει όπως - όπως πια, αυτή η άθλια κατάστασή μας.
  • Όταν έχουμε σημαντικό έλλειμμα παιδείας. Αν π.χ. δεν κατέχουμε, έστω και στοιχειωδώς αλλά ξεκάθαρα, την ιστορία των συστημάτων των οποίων θα αφορούν οι αποφάσεις μας.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Ping-Pong: Η κρυφή δύναμη!


Ping-Pong, Table Tennis ή Πινγκ-Πονγκ, Επιτραπέζια Αντισφαίριση...
Αν, ακούγοντας αυτούς τους όρους, νιώθετε να «σκιρτά» κάτι μέσα σας είτε επειδή το κατέχετε ήδη (λιγότερο ή περισσότερο) το άθλημα είτε επειδή πάντα σας έκανε «κλικ» και απορούσατε για το πώς μπορεί να είναι και για το αν τελικά αξίζει ν’ ασχοληθεί κανείς μαζί του (π.χ. εσείς ή τα παιδιά σας), τότε έχω κάτι προσωπικό μου να σας πω που όμως μπορεί να ενδιαφέρει και εσάς. ;-)

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Α είναι ωραία στη φάκα μας!


Και, όλες αυτές οι "αντιδράσεις", θα κρατήσουν όσο αρνούμαστε να δούμε "όλη την εικόνα".
Μέσα σε όλη λοιπόν την εικόνα, αν παρατηρήσουμε, θα δούμε πως μόνο ελάχιστοι είναι ικανοποιητικά ώριμοι πνευματικώς ώστε να είναι και σε θέση να συνεργάζονται σωστά σε ομάδες μεγαλύτερες των 3ών ατόμων.

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Πίσω στη λύπη


Φωνές, φωτιές, το αίμα του χθες.
         Μου λες πως θέλεις να φύγεις.
Ιδρώτας, αγώνας, παντού ενοχές.
         Κι αν μείνεις, μη κλαις.

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Όταν ο παράξενος συνάντησε τον φυσιολογικό


- Έλα...
- Ορίστε;;;!!!
- Πώς πάει;
- ...!!!;;;
- Λέω, πώς πάει;
- Πώς να πάει; Καλά. Σε γενικές γραμμές δηλαδή... Εεε ξέρεις, συγνώμη κιόλα αλλά να, δεν θυμάμαι να γνωριζόμαστε. Μπορείς να μου θυμίσεις κάπως;...
- Όχι.

Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Σε χειμερία νάρκη


Λοιπόν τελευταία, με έχει πιάσει μια από αυτές τις... «διακοπές» ή έστω «αναστολές» επ’ αορίστω της όποιας δημιουργικότητάς μου. Έχω μπει σε μια κατάσταση «χειμερίας νάρκης» στο θέμα.
Δε λέω, μου συμβαίνει κατά καιρούς αλλά, κάθε φορά όταν το εντοπίζω, χαλιέμαι άσχημα.

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν


Την Τετάρτη, μια ταπεινή δηλαδή καθημερινή, ακριβώς επειδή έτυχε να μπορώ να σχολάσω από το γραφείο νωρίς, πρότεινα να δοκιμάσουμε την τύχη μας με καμιά απογεματινή θεατρική παράσταση. Το έτερον ήμισυ άλλο που δεν ήθελε! Άλλωστε, «το είχε βάλει στο μάτι» από καιρό το «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν» του Jeff Baron κι έτσι, γυρνώντας πια σπίτι και μετά από μια σύντομη συνεννόηση μεταξύ μας, έψαξα μέσω διαδικτύου για εισιτήρια.

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

Ιδού οι... απορίες!


Όσο μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, τον θυμάμαι να απορεί!
Απορούσα, αναρωτιόμουν, έψαχνα, ρώταγα, παρατηρούσα και πολλά άλλα τέτοια… «κουραστικά».
Όμως ναι! Γενικά θυμάμαι που το έλεγαν και άλλοι από τότε για εμένα. Κάτι του τύπου: «Όλο απορίες είσαι!!!» και, σχεδόν κάθε φορά βέβαια, απορούσα αν το έλεγαν για καλό ή για κακό!

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Χαλασμός... Κόσμου!


Τελικά, ο κόσμος έχει χαλάσει. Έχει χαλάσει και μάλιστα πολύ!

Δεν ξέρω αν πάντα ήταν έτσι και εγώ απλά το συνειδητοποιώ τώρα. Πιθανά και ναι, Πιθανά να ήταν έτσι στους αιώνες των αιώνων και, άτομα όπως εγώ, απλώς να αρνούνταν να το παραδεχθούν. Ασυναίσθητα δηλαδή γιατί δε νομίζω να μπορεί ένα υγιώς σκεπτόμενο κατά τ’ άλλα άτομο να το βλέπει και απλώς να αποφεύγει συνειδητά να το παραδεχθεί.
Τώρα βέβαια, πολλοί μπορεί να αρχίσουν να αναρωτιούνται και δικαιολογημένα, για το πώς ακριβώς το εννοώ αυτό το «έχει χαλάσει». Γιατί, θα σου πουν: «Οκ, μπορεί και να έχει χαλάσει αλλά, εσύ ρε φίλε, σε τι ακριβώς αναφέρεσαι και, κυρίως, γιατί το λες;!».

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Αν αντέχεις


Αν νιώθεις μόνος μέσα σε κόσμο που προσπερνάει
αν νιώθεις πόνο χωρίς μια ορατή πληγή
αν νιώθεις την αγάπη να σε οδηγάει
τότε είσαι φίλος μου
τότε είσαι μέσα μου
τότε αντέχεις!

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

facebook - YouTube like χωρίς αυτόματη facebook κοινοποίηση

Προσοχή: Μπορεί να περιέχονται παρωχημένες τεχνικές αναφορές.
Πολλοί από εμάς, τυχαίνει πια να έχουμε λογαριασμό στο γνωστό μας facebook ενώ παράλληλα έχουμε και στο επίσης γνωστό μας YouTube.
Όταν είμαστε συνδεδεμένοι και στους δύο αυτούς λογαριασμούς μας, υπάρχει περίπτωση να μας συμβαίνει κάτι που, σε πολλούς, λειτουργεί με ανεπιθύμητο τρόπο αλλά πιθανά, αρκετοί από εμάς δεν έχουμε βρει ακόμα το πώς μπορούμε να το αποφύγουμε. Το αμεσότερο αρνητικό αποτέλεσμα είναι, το να διαφοροποιούμε σιγά - σιγά τη συμπεριφορά μας όσο αφορά την ελεύθερη έκφραση των προτιμήσεών μας, στα βίντεο που βλέπουμε στο YouTube.

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Ο μικρός πρίγκιπας (στον βασιλιά)


Μόλις πρόσφατα είχα την τύχη (ευχαριστώ Λένα), ν' αποκτήσω αυτό το μικρό πλην υπέροχο βιβλιαράκι! Ο μικρός πρίγκιπας (Le Petit Prince) του Γάλλου Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ (Antoine de Saint-Exupéry).
Μιλάμε για μια έκδοση που πρωτοκυκλοφόρησε στα Γαλλικά το 1943 παρακαλώ και ήταν το 7ο στη σειρά βιβλίο του συγγραφέα! Από τότε, η αναγνώρισή του, ήταν πολύ μεγάλη και διεθνής βέβαια.
Αν και πρωτολανσαρίστηκε κυρίως ως "παιδικό" διήγημα, σύντομα διαφάνηκε ο διαφορετικός χαρακτήρας του που, εμφανώς θα έλεγα, απευθυνόταν περισσότερο σε μεγαλύτερες ηλικίες τελικά. Ο "παιδικός" τρόπος γραφής του όμως, ομολογουμένως, παραπέμπει αρχικά αλλού τον αναγνώστη.

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Μετεκλογικές σκέψεις προεκλογικής κατεύθυνσης


Για άλλη μια φορά «οι φίλοι μας» συναντήθηκαν και τα λένε. Μόνο που τώρα, ψάχνονται για το αν βρίσκονται σε μετεκλογική ή προεκλογική περίοδο!
... Ψέματα...
Απλά ψάχνονται. Είναι στη φύση τους ένα πράμα.

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Πολιτικά ναι μεν αλλά


Παρακάτω, θα καταθέσω τις απόψεις μου πάνω σε κάποια πολιτικά κυρίως ζητήματα.
Ωστόσο, δεν είναι απλώς πολιτικά. Τουλάχιστον όχι με την «ξύλινη» ερμηνεία του όρου. Όχι με αυτή που έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε εδώ και πολύ καιρό οι περισσότεροι, όταν ακούμε τη λέξη «πολιτική» ή παράγωγά της. Είναι περισσότερο θέματα που σχετίζονται με την κοινή λογική, γύρω από ζητήματα όμως που συχνά καταλήγουν να εμπλέκονται στενά με πολιτική.

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Το δελφινάκι


Μες στα γαλάζια τα νερά
ξέρω πως παίζεις.
Κάτω απ’ τον ήλιο το λαμπρό
σχίζεις της θάλασσας αφρό
και, πριν προλάβω, με μαγεύεις.

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Απλή Αναλογική κουβεντούλα φίλων


Να δηλώσω ευθύς εξαρχής πως, ο παρακάτω διάλογος, ΔΕΝ είναι αληθινός. Είναι φανταστικός. Αφορά δε την κουβέντα δύο φίλων, δύο απλών ανθρώπων δηλαδή, που την έκαναν στο χαλαρό, κοιτώντας τα τελικά μετεκλογικά αποτελέσματα.

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Μετεκλογικά συγχαρητήρια και συλλυπητήρια


Προεκλογική περίοδος και εκλογές, γιοκ!
Μόλις μπήκαμε πια, σε μια νέα μετεκλογική περίοδο όλο ενδιαφέρον!
Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν. Πολλά έχουν ήδη ειπωθεί.
Εγώ, σε αυτή την τόσο αρχική φάση της «νέας τάξης πραγμάτων», το μόνο που θα δοκιμάσω να κάνω, είναι να προσπαθήσω να αποδώσω, τόσο τα συγχαρητήρια όσο όμως και τα συλλυπητήρια, εκεί που τους ανήκουν, σύμφωνα πάντα βέβαια με την καθαρά δική μου εκτίμηση.

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Εκλογές 2012 - 'Παγίδες' και Λύσεις


Εκλογές λοιπόν!
Εκλογές που, θα μπορούσα να πω κι εγώ, "μυρίζουν" διαφορετικά από άλλες φορές.
Έχει τύχει βλέπεις και έχουν συγκεντρωθεί αρκετές "ιδιαιτερότητες" μαζί αυτή τη φορά. Ιδιαιτερότητες διαφόρων ειδών.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον


Εδώ, σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από το περίφημο διήγημα του Ρίτσαρντ Μπαχ (Richard Bach), "Ο γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον" ("Jonathan Livingston seagull, a story") που πρωτοεκδόθηκε σε βιβλίο, περιπετειωδώς θα έλεγα, στις ΗΠΑ του 1970. Μέχρι και σήμερα όμως, κατορθώνει να έχει ένθερμους φίλους. Ένας από αυτούς θα τολμούσα να πω ότι έγινα πρόσφατα και εγώ!