Ψάχνετε κάτι;

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

Πες το με στίχους

Όλοι μας σε κάποιες φάσεις, ψιθυρίζουμε, θυμόμαστε ή και τραγουδάμε στίχους κάποιων τραγουδιών ή και ποιημάτων, περισσότερο ή λιγότερο γνωστούς ή ακόμα και δικούς μας, που όμως έχουν χαραχτεί μέσα μας είτε επειδή αντιπροσωπεύουν κάτι δικό μας είτε γιατί τους έχουμε συνηθίσει είτε γιατί ερμηνεύουν μια ψυχολογική μας κατάσταση είτε γιατί απλά έχουν μια "μαγική" ικανότητα να μας αλλάζουν τη διάθεση, να μας ταξιδεύουν στις αναμνήσεις μας ή και στα όνειρα μας!

Οι στίχοι, τα ποιήματα, τα τραγούδια εξωτερικεύουν κάπως, την ιδιαίτερη σχέση του νου με την έκφραση, του "θέλω" με το "έχω", του ονειρικού με το πραγματικό και το κάνουν χωρίς τις περισσότερες φορές να το καταλαβαίνουμε καν.

Στίχοι, η γλυκιά μαγεία του έντεχνου λόγου εκφρασμένη τραγουδιστικά από τον καθένα, μέσα από τα προσωπικά φίλτρα των βιωμάτων του. Για όλους έχουν την ίδια εικόνα αλλά συνάμα και την προσωπική για τον καθένα γωνία θέασης.

Όπως και να ΄χει, υπάρχουν χιλιάδες στίχοι! Αρκετοί απ' αυτούς έχουν διαλέξει για φωλιά τους την ψυχή μας! Ας τους προβάλουμε! Τους αξίζει!

Ελευθερώστε το αδέσμευτο!


Μια πολύ καλή πηγή για Ελληνικό στίχο βρίσκετε στο www.stixoi.info. Έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά. Τιμήστε το με την επίσκεψη σας!

Μοναδική παράκληση:
Για να είμαστε και δεοντολογικά σωστοί, οι στίχοι που θα καταθέσετε εδώ, για να αναρτηθούν τελικά, θα πρέπει να συνοδεύονται απαραίτητα από το όνομα του στιχουργού τους (τουλάχιστον). Οι λόγοι φαντάζομαι ότι είναι μάλλον αυτονόητοι.
Ξέρω ότι δεν είναι το ίδιο απλό αλλά σε δημόσιους χώρους κρίνεται απαραίτητο, πέρα από το ότι είναι και πιο τίμιο γενικότερα.
Δεν υπάρχει περαιτέρω περιορισμός, ούτε ως προς τη γλώσσα ούτε ως προς την ποσότητα των στίχων ούτε ως προς τον όποιο σχολιασμό σας, στο γιατί και πώς π.χ. τους καταθέτετε εδώ. Ωστόσο, δεν θα ήταν άσχημο να βάζετε και κάνα συνοδευτικό σχολιάκι άμα νομίζετε (λέμε τώρα!).
Αξιολόγηση:
{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

18 σχόλια:

  1. Αυτή τη φορά είπα να κάνω την εξαίρεση και να γράψω εγώ το 1ο σχόλιο της ανάρτησης!

    Ο λόγος ίσως κρύβεται μέσα στους στίχους του τραγουδιού, ίσως μέσα μου, ίσως και στα δυο μαζί μιας και είναι ένα από τα τραγούδια που έχουν γίνει ένα μ' εμένα από την 1η στιγμή που το είχα ακούσει δηλαδή λίγα μόλις χρόνια μετά την 1η κυκλοφορία του.

    Ταξίδι σκέτο...


    Συγκρότημα: Pink Floyd
    Άλμπουμ: "Wish you were here"
    Κυκλοφορία: 15/9/1975
    Τραγούδι: "Shine on you Crazy Diamond"
    Στίχοι: Roger Waters

    (Μέρος 1ο)
    Remember when you were young,
    you shone like the sun.
    Shine on you crazy diamond.

    Now there's a look in your eyes,
    like black holes in the sky.
    Shine on you crazy diamond.

    You were caught on the cross fire of childhood and stardom,
    blown on the steel breeze.
    Come on you target for faraway laughter,
    come on you stranger, you legend, you martyr, and shine!

    You reached for the secret too soon,
    you cried for the moon.
    Shine on you crazy diamond.

    Threatened by shadows at night,
    and exposed in the light.
    Shine on you crazy diamond.

    Well you wore out your welcome with random precision,
    rode on the steel breeze.
    Come on you raver, you seer of visions,
    come on you painter, you piper, you prisoner, and shine!


    (Μέρος 2ο)
    Nobody knows where you are,
    how near or how far.
    Shine on you crazy diamond.

    Pile on many more layers
    and I'll be joining you there.
    Shine on you crazy diamond.

    And we'll bask in the shadow of yesterday's triumph,
    and sail on the steel breeze.
    Come on you boy child, you winner and loser,
    come on you miner for truth and delusion, and shine!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν θα πω πολλα, για εμενα αυτοι οι στιχοι λενε πολλα, διαχρονικοι, αντικατοπτριζουν ιδιαιτερα την σημερινη εποχη.
    Μεσα σε λιγους στιχους ενα με πλουσιο νοημα.
    Band - WASP
    Song - The Idol

    Will I be alone this morning
    Will I need my friends
    Something just to ease away the pain
    And now I never see the loneliness
    Behind my face
    I am just a prisoner to my faith

    If I could only stand and stare in the mirror would I see
    One fallen hero with a face like me
    And if I scream, could anybody hear me
    If I smash the silence, you'll see what fame has done to me

    Kiss away the pain and leave me lonely
    I'll never know if love's a lie
    Ooh - being crazy in paradise is easy
    Can you see the prisoners in my eyes
    Where is the love to shelter me
    Give me love, love set me free
    Where is the love, to shelter me
    Only love, love set me free
    Set me free

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάποια τραγούδια σου μιλάνε κατευθεία ν στην ψυχή σου.Το shine on you crazy diamond είναι ενα απ'αυτά.Μ'έχεις καλύψει απόλυτα.Αλλά μια που πρέπει να γράψω και γω κάποιους στίχους διαλέγω ένα άλλο πολύ αγαπημένο μου απο Roger Waters που μ'εχει συνοδεψει σε κάποιες φάσεις της ζωής μου σημαντικές.
    Hey you!out there in the cold
    Getting lonely,getting old,can you feel me?
    Hey you standin in the aisles
    With itcy feet and fading smiles,can you feel me?
    Hey you!don't help them to burry the light
    Don't give in without a fight.
    Hey you!out there on your own
    Sitting naked by the phone would you touch me?
    Hey you!with your ear against the wall
    Waiting for someone to call out would you touch me?
    Hey you!would you help me to carry the stone?
    Open your heart I'm coming home.
    But it was only fantasy
    The wall was too high as you can see
    No matter how he tried he could not
    break free
    And the worms ate into his brain.
    Hey you!out there on the road
    always doing what you're told,can you help me?
    Hey you!out there beyond the wall
    Breakin bottles in the hall,can you help me?
    Hey you!don't tell me there's no hope at all
    TOGETHER WE STAND,DEVIDED WE FALL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. > Rory μου
    Πάρα πολύ καλή η επιλογή σου!


    Πολύ ωραίο συγκρότημα, πολύ ωραίο τραγούδι, πολύ ωραίο βιντεοκλίπ (live like) αλλά κυρίως, πάρα πολύ ωραίοι στίχοι!
    Με εκφράζουν κι εμένα απόλυτα! Υποθέτω ότι το φανταζόσουν άλλωστε αν και δεν έχει να λέει το κατά πόσο θα άρεσαν και σε 'μένα βέβαια!
    Μόλις είδα το σχόλιο σου εδώ, έβαλα να δω και το βιντεοκλίπ του! :-)
    Ομολογώ ότι... "με έφτιαξες"! ;-)

    Συνέχισε έτσι, καλά το πας! ;-)

    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. > Blue
    Αν και πιθανά να μη σε γνωρίζω (δεν έχει και καμιά ιδιαίτερη σημασία αυτό άλλωστε), χαίρομαι που συμφωνούμε τόσο, σχετικά με την επιλογή μου πριν, καθώς και για το ότι κατάφερα να σε "καλύψω" τόσο με αυτή!
    Φαντάζομαι επίσης ότι καταλαβαίνεις πως σχεδόν "εκστασιάζομαι" και με την δική σου επιλογή!
    Τί να κάνω, έχω μια "πώρωση" με τους Pink Floyd από τότε που ξεκίνησα να αισθάνομαι τα νοήματα γύρω μου, μέσα μου...
    Τυχαίνει να έχει συνοδέψει κι εμένα, και αυτό τους το τραγούδι, με τους υπέροχους στίχους του, διάφορες ζωντανές μου αναμνήσεις! Άρα μάλλον με πρόλαβες εσύ αυτή τη φορά! Σχεδόν το "λατρεύω"!

    Μια μικρή διευκρίνιση μόνο, εντελώς φιλικά:
    Φαντάζομαι πως όταν λες "μια που πρέπει να γράψω και γω κάποιους στίχους", να εννοείς απλά ότι "θέλεις". Μιας και δεν παίζει το "πρέπει" σε αυτά τα πράγματα! Προφανώς όμως λόγω "κεκτημένης" ταχύτητας...

    Συνέχισε! Θα περιμένουμε κι άλλες σου επιλογές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ένα απ' τα τραγούδια της ίδιας εποχής, που με ανέβαζε σε "άλλα επίπεδα" κάθε φορά που το άκουγα και φυσικά εξακολουθεί να το πετυχαίνει μαι χαρά και είχα μάθει και τους στίχους του κανονικά, ανήκει σε κάπως διαφορετικό είδος μουσικής αφού γι άλλους θεωρείτε hard rock και γι άλλους αγγίζει το heavy metal.
    Είναι το:

    -----------------------------
    Συγκρότημα: Rainbow
    Άλμπουμ: "Ritchie Blackmore's Rainbow"
    Κυκλοφορία: 5/1975
    Τραγούδι: "Man on the Silver Mountain"
    Στίχοι: Ronnie James Dio
    -----------------------------

    I'm a wheel, I'm a wheel
    I can roll, I can feel
    And you can't stop me turning

    Cause I'm the sun, I'm the sun
    I can move, I can run
    But you'll never stop me burning

    Come down with fire
    Lift my spirit higher
    Someone's screaming my name
    Come and make me holy again

    I'm the man on the silver mountain
    I'm the man on the silver mountain

    I'm the day, I'm the day
    I can show you the way
    And look, I'm right beside you

    I'm the night, I'm the night
    I'm the dark and the light
    With eyes that see inside you

    Come down with fire
    Lift my spirit higher
    Someone's screaming my name
    Come and make me holy again

    I'm the man on the silver mountain
    I'm the man on the silver mountain

    Come down with fire
    And lift my spirit higher
    Someone's screaming my name
    Come and make me holy again

    Well, I can help you, you know I can

    I'm the man on the silver mountain
    I'm the man on the silver mountain

    Just look at me and listen
    I'm the man, the man, give you my hand
    I'm the man on the silver mountain

    Come down with fire
    And lift your spirit higher
    I'm the man on the mountain
    The man on the silver mountain
    I'm the night, the light
    The black and the white
    The man on the silver mountain

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. το θέμα μ΄ αρέσει πάρα πολύ.
    Θα σας ξενερώσω ίσως λίγο, διότι είμαι λάτρης του Ελληνικού στίχου και λέω να σας γράψω 2-3 Ελληνικά τραγουδάκια. Ίσως και 4-5. Στην πραγματικότητα, θα δυσκολευτώ πολύ να σταματήσω να γράφω αυτό το σχόλιο!!!
    Συγνώμη και για τους λίγο άσχετους μεταξύ τους στίχους σε περιεχόμενο, μουσική (αλλά δεν την ακούτε οπότε οκ) και εποχή. Καλό κουράγιο! Υπάρχει πάντα και η επιλογή να σταματήσετε να διαβάζετε. Βέβαια...εσείς θα χάσετε!


    Το μπαρ το ναυάγιο (Αρλέτα, δίσκος «Άσε τα κρυφά κρυμμένα»)
    Προχθές αργά στο μπαρ το ναυάγιο
    Βρέθηκα να τα πίνω με έναν άγιο
    καθότανε στο διπλανό σκαμπό
    και κοινωνούσε με ουίσκι και νερό

    Του είπα παππούλη τι ζητάς εδώ
    Δεν είναι μέρος για έναν άγιο αυτό
    Μου είπε τέκνον κάνεις μέγα λάθος
    Εδώ είναι ο φόβος των ανθρώπων και το πάθος

    Κοίταζε γύρω του στεγνούς και μεθυσμένους
    Και μου είπε εγώ τους αγαπάω τους κολασμένους
    Αν θες να αγιάσεις πρέπει να αμαρτήσεις
    Ε κι αν προλάβεις, ας μετανοήσεις

    Προχθές αργά στο μπαρ το ναυάγιο
    Βρέθηκα να τα πίνω με έναν άγιο
    καθότανε στο διπλανό σκαμπό
    και κοινωνούσε με ουίσκι και νερό
    καθότανε στο διπλανό σκαμπό
    στο τέλος πλήρωσε και το λογαριασμό


    Το επόμενο είναι ένα παλιό τραγούδι και μ’ αρέσει περισσότερο για την ιστορία του! (Γράφτηκε μέσα σε 10 λεπτά, ως απάντηση του Αττίκ σε θαμώνες της «Μάντρας» που του ζητούσαν την παλιότερη επιτυχία του «Είδα Μάτια», γραμμένη το 1910 για τη δεύτερη γυναίκα του, την ηθοποιό Μαρίκα Φιλιππίδου, η οποία τον είχε εγκαταλείψει το 1914 κι ότι είχε μπει στη «Μάντρα» με τον τότε άντρα της!)

    Ζητάτε να σας πω (Αττίκ, 1930)
    Ζητάτε να σας πω, τον πρώτο μου σκοπό, τα περασμένα μου γινάτια
    ζητάτε είδα μάτια, με σκίζετε κομμάτια
    Σε μια παλιά πληγή, που ακόμα αιμορραγεί, μη μου γυρνάτε το μαχαίρι
    αφού ο καθένας ξέρει, τι πόνο θα μου φέρει
    Είναι πολύ σκληρό, να σου ζητούν να τραγουδήσεις, έναν παλιό σκοπό
    που προσπαθείς να λησμονήσεις
    Στο γλέντι σας αυτό, δε θα ‘τανε σωστό, αντί για άλλο ποτό, να πιω εγώ φαρμάκι
    μ’ ένα τέτοιο τραγουδάκι
    Γελάτε ειρωνικά και λέτε μυστικά, ίσως με κάποια καταφρόνια, μια και περάσαν χρόνια, εσύ τι κλαις αιώνια
    Γιατί βαρυγκομείς, δεν είδαμε κι εμείς, μια ομορφιά σ’ αυτή τη ζήση
    δεν πήραμε απ’ τη φύση, καρδιά για να αγαπήσει
    Αχ, δεν ‘ναι οι καρδιές, όλες το ίδιο καμωμένες, ούτε οι ομορφιές
    στον κόσμο δίκαια μοιρασμένες
    Και μες την συντροφιά, σε κάθε ρουφηξιά, ξεχνώ μιαν ομορφιά
    που γέμιζε μεράκι, το παλιό μου τραγουδάκι


    Δυο μέρες μόνο
    (Παρασκευάς Καρασούλιας, Δήμητρα Γαλάνη, δίσκος «2 μέρες μόνο»)

    Δυο μέρες μόνο
    Να σε κρατάω αγκαλιά
    Δυο μέρες μόνο
    Να σ’ έχω δίπλα μου ξανά
    για λίγο μόνο

    Δυο μέρες μόνο
    σ ένα ταξίδι αστραπή
    να ξεδιπλώνω
    να παίρνει ανάσα η ζωή
    για λίγο μόνο

    για τόσο μόνο
    φως να γεμίζουν οι στιγμές
    να λάμπουν μες στο χρόνο
    όλο το σώμα μου να ζει
    για σένα μόνο
    Δυο μέρες μόνο

    Δυο μέρες μόνο
    Να συνηθίζει το κορμί
    Και εγώ να λειώνω
    έπειτα μόνο τη φωνή σου
    Να ανταμώνω

    Δυο μέρες μόνο
    Όσο μια βόλτα διαρκεί
    Για τόσο μόνο
    Όλη η ζωή μου
    Αυτή η στιγμή
    Δυο μέρες μόνο


    Ένα καράβι
    (Αλέξανδρος Δήμος, Δίσκος «Τα φεγγάρια του χειμώνα είναι λίγο παλαβά» 1993)

    Ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο
    Με κάτι ναύτες τρελούς πειρατές
    Σηκώνει άγκυρα άγριο χάραμα
    Υπάρχουν θέσεις αν θέλεις κενές

    Όταν βραδιάζει που λες στο κατάστρωμα
    Χίλια φωτάκια θα ανάβουν μικρά
    Στη συντροφιά μας θα έρχεται ο άνεμος
    Να μας σφυρίζει τραγούδια παλιά

    Άντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε
    Και τους βαρέθηκα δεν τους μπορώ
    Να ξενυχτήσουμε και να μεθύσουμε
    Να τους ξεχάσουμε όλους εδώ

    Ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο
    Λύνει τους κάβους κι ανοίγει πανιά
    Αφήνει πίσω στραβά και παράλογα
    Σηκώνει άγκυρα για μακριά

    Θα ξημερώνουμε πάνω στη θάλασσα
    Θα βγαίνει ο ήλιος να κάνει βουτιές
    Ο παπαγάλος θα λέει «τους ξεφύγαμε»
    Κι εμείς θα ψάχνουμε γι άλλες στεριές


    Η σύμβαση (Διονύσης Τσακνής)
    Η σύμβαση υπογράφτηκε με μάρτυρες πολλούς
    κι έχει καθαρά και την υπογραφή μου
    δεμένος μέχρι κόκαλο και όρους πονηρούς
    θα έχω μια ζωή οδηγό κι ερμηνευτή μου

    Θυμάμαι ότι υπόγραφα πολύ, πολύ μικρός
    με πέννα από φτερό νομίζω και μελάνι
    μόνο από ανάγνωση δεν ήξερα ο φτωχός
    κι έτσι τον χρόνο κυνηγώ που τρέχει και δεν φτάνει

    Όσες φορές χρειάστηκε να την συμβουλευτώ
    μονίμως είχα άδικο κι έπρεπε να πληρώνω
    κι αν κάποτε αποφάσιζα μονάχος να σκεφτώ
    η σύμβαση απαγόρευε να σκέφτομαι και μόνος

    Κρατάω κι εγώ τη σύμβαση με χέρι χαλαρό
    και ψάχνω να 'βρω κάποιον που να θέλει να την κλέψει
    διότι εντός της γράφεται και μάλιστα ρητώς
    ο κάτοχος της δεν μπορεί να τηνε καταστρέψει

    Αλίμονο ο κακόμοιρος δεν πρόσεξα καλά
    αντίγραφα οι μάρτυρες κρατούν και σημειώσεις
    κι αν ίσως από αμέλεια χαθεί και τα λοιπά
    προβλέπει το συμβόλαιο πολύ βαριές κυρώσεις


    Να συνεχίσω? Καλά καλά σταματάω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. > Μαρίκα
    Χαίρομαι που σ' αρέσει το θέμα και που το απέδειξες και έμπρακτα!

    Δεν παίζει "ξενέρωμα" από Ελληνικό στίχο με καμία! Έχουμε πάρα πολύ καλούς στιχουργούς με πολύ καλές υλοποιήσεις τους, δε το συζητώ! Απλά έκατσε και μας πήρε το σερί ο Αγγλικός πριν.

    Μου άρεσε επίσης πολύ, η μίνι "ξενάγηση" που μας έκανες σα πρόλογο, στο "Ζητάτε να σας πω (Αττίκ, 1930)"! Και οι στίχοι του μου άρεσαν πολύ, απλά δε τους θυμάμαι ως μελοποιημένους. :-(

    Όσο για το αν θέλουμε να συνεχίσεις, από εμένα τουλάχιστον έχεις το ελεύθερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ελληνικος στιχος....τραγουδι που σε κανει να κοιταχτεις...στον καθρεφτη....
    Παυλος Σιδηροπουλος

    Στην Κ.
    Οταν κάποιο βράδυ θα σε ξυπνήσει απότομη η κραυγή σου
    και τρέξεις στη μαμά σου να το πεις
    και εκείνη τρομαγμένη μες στο ψυγείο κλείσει τη φωνή σου
    θα 'ναι αργά μεσάνυχτα και θα 'χεις κουραστεί
    Οταν θα αγαπήσεις το γέλιο σου και την αναπνοή σου
    και δεις πως έχεις κάτι να μας πεις
    στο πλάι σου ο άνθρωπος που διάλεξες βιτρίνα στη ζωή σου
    τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής
    Πες μας τι θα γίνει αν κάποτε αγγίξεις το κορμί σου
    και το 'βρεις τσακισμένο απ' τις πληγές
    και γύρω σου κούκλες χλωμές ανίκανες να ακούσουν τη φωνή σου
    και οι αλήθειες σου να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φίλε/η μου (με το "Στην Κ."), η επιλογή σου είναι από τις πάρα πολύ καλές και για τα δικά μου στιχουργικά / μουσικά δεδομένα!
    Αξίζει να υπάρχει σε αυτόν τον χώρο μας, αποτυπωμένο ένα τέτοιο δημιούργημα! Τον τιμά!
    Σ' ευχαριστώ που το ανέβασες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το τραγούδι αυτό είναι ένα από αυτά που μιλούν κατευθείαν μέσα στην ψυχή. Το αγαπώ πολύ!

    Θα τολμήσω να προσθέσω στο τέλος, μια ακόμα στροφή δικής μου έμπνευσης, έχοντας δώσει όμως την απαραίτητη προσοχή ώστε να είναι σύμφωνη με το ύφος και του υπόλοιπου. Ελπίζω να μην ενοχλήσει...

    -----------------------------
    Στίχοι & Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης
    Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης
    Τραγούδι: "Δεν μπορώ"
    -----------------------------

    Να γλιστρούσες στο σκοτάδι,
    να πετούσες σαν αερικό,
    θα πεθάνω αυτό το βράδυ,
    θα πεθάνω αν δε σε δω.

    Με γλυκό κρασί θα γίνω,
    αργοναύτης να 'ρθω να σε βρω,
    να σε ανταμώσω λίγο
    στης ψυχής μου το βυθό.

    Δεν μπορώ,
    ο χειμώνας με πληγώνει,
    άλλο πια
    δεν μπορώ...
    Δεν μπορώ,
    την αυλή μου καίει το χιόνι,
    άλλο πια
    δεν μπορώ...

    Είσαι τ' άγγιγμα του ανέμου
    που μου ξαφνιάζει το κορμί,
    δε σε χόρτασα ποτέ μου,
    όλα ήταν μια στιγμή.

    Να γλιστρούσες στο σκοτάδι,
    να πετούσες σαν αερικό...
    Θα πεθάνω αυτό το βράδυ,
    θα πεθάνω αν δε σε δω.

    ---

    Να ερχόσουν στην ψυχή μου
    όπως τ’ άστρα σε μια ξαστεριά,
    να χαϊδεύει το κορμί μου
    η ανάσα σου ξανά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καλημέρα μια και τώρα που γράφω το σχόλιο είναι πρωί!
    Το παρακάτω τραγούδι το άκουσα πρόσφατα σε μια στιγμή που σκεφτόμουνα όλα αυτά τα μίζερα που αναφέρει το τραγουδάκι και ενθουσιάστηκα! Απορώ πως δεν έχει γίνει ακόμα εθνικός ύμνος της εποχής!!! Οι στίχοι λέει είναι της Ελένη Μηλιώκα και το τραγουδάει η Πρωτοψάλτη.

    Πάμε Χαβάη
    Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα
    πάμε Χαβάη με μία ρόδα.
    Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
    Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

    Τρέξιμο, λογαριασμοί και δουλειά,
    άγχος, ακρίβεια, χρέη, δανεικά,
    πάντοτε συνωστισμός μεσ΄ το τραμ
    και πάντα εκεί το κινητό χτυπά.
    Να μαγειρέψεις το πρωί,
    ν΄απλώσεις ό,τι έχει πλυθεί,
    να σιδερώσεις, να μαζέψεις, να σκουπίσεις πριν να΄ρθει.
    Μετά να πάμε στη λαϊκή κι έπειτα ΟΤΕ,νερό ,ΔΕΗ
    για να πληρώσω-give me a break!
    Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
    Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
    Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
    μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

    Θέλω βόλτες, ταξίδια, γλυκά, φαγητά,
    να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στην αμμουδιά.
    Θέλω στην παραλία ν΄ανάψω φωτιά,
    κολύμπι ωρών στα ρηχά ή στα βαθιά.
    Θέλω να μαυρίσω και να μείνω έτσι πάντα,
    με τον Enrique Iglesias να χορέψω labanda.
    N΄αρπάξω το μικρόφωνο από μία μπάντα
    και να φωνάξω "Θεέ μου αμήν".

    Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα.
    Πάμε Χαβάη με μία ρόδα.

    Πήρα θαλάσσιο στρώμα, δυο-τρία μαγιό ακόμα,
    μπρατσάκια και πετσέτες μ΄ ωραίο χρώμα.
    Άμα θες έχω και βατραχοπέδιλα ακόμα,
    με 30 δείκτη προστασίας κρέμα για το σώμα.
    Δεν ξέρω ακριβώς τι άλλο θα πρέπει
    να πάρω αφού έμεινα μ΄ άδεια τσέπη.
    Σταματώ και στην τράπεζα να δω αν έχει λεφτά μα
    ξέχασα το pin!
    Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
    Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη,
    τότε πάρε λεφτά απ' το σπίτι.
    Ναι, Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
    Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη
    πάρε κι εσύ λεφτά απ' το σπίτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Και τώρα που είπα Πρωτοψάλτη :-) θυμήθηκα ένα άλλο ωραίο τράγουδι από τον δίσκο "να σε βλέπω να γελάς"(2004). Οι στίχοι είναι του Θάνου Παπανικολάου.

    Όλα αυτά που φοβάμαι
    Τα γιατί που μείναν πίσω
    ρίζες βγάλαν μέσα στα όνειρα μου.
    Όποιο μέλλον και να ζήσω
    πάντα βρίσκω παρελθόν μπροστά μου.

    Κι όλα αυτά που φοβάμαι...
    Όλα αυτά που φοβάμαι είναι ακόμα εδώ.

    Σαν κερί που λιώνει
    Η αγάπη καίει και λυτρώνει
    Ιερό και Μέκκα το χθες που κρύβει μια γυναίκα
    Να σε δω να γελάς
    Μου φτάνει απόψε για να ξαναρχίσω
    Να πετάξω ψηλά
    Να ανοίξω μόνη φτερά

    Η ταχύτητα του χρόνου
    στάχτη αφήνει πάνω στο κορμί μου
    Ό,τι απέμεινε δικό μου
    το ‘χει πια ξεχάσει η αφή μου.

    Κι όλα αυτά που φοβάμαι είναι ακόμα εδώ

    Όποιο μέλλον και να αγγίξω
    πάντα βρίσκω παρελθόν μπροστά μου.


    Αυτός ο δίσκος ήταν πολύ πετυχημένος από την άποψη ότι όλα τα τραγούδια ήταν ένα κι ένα! Οπότε και δεν αντιστέκομαι να γράψω τους στίχους από άλλο ένα τραγούδι του ίδιου δίσκου. Στίχοι Ρεβέκκα Ρούσση

    Κάθe φορά που με κοιτάζεις
    Κάθε φορά που με πληγώνεις θέλω να τρέξω να κρυφτώ
    απ' όλα όσα εσύ δεν ξέρεις, από τον άλλο μου εαυτό
    μα όπου κι αν είμαι είσαι μαζί μου και μ' αρρωσταίνει το γιατί
    γιατί εκεί που κλαίει η αγάπη ο εγωισμός κάνει γιορτή.

    Κάθε φορά που με τρομάζεις με μια κουβέντα τυπική
    θέλω να μπω να ταξιδέψω στην αύρα μου την παιδική
    μα όπου κι αν είσαι είμαι μαζί σου και με πονάει το γιατί
    γιατί εκεί που κλαίει η αλήθεια η μοναξιά κάνει γιορτή.

    Μα αυτή η αγάπη χάνει χρόνια, χάνει λέξεις
    χάνει όρκους και στιγμές
    Κι εγώ αντέχω που δε σ' έχω κι όμως σ' έχω
    Έλα σ' αφήνω στην καρδιά μου αν το θες.

    Κάθε φορά που με κοιτάζεις παίρνω τον ήλιο αγκαλιά
    κι όταν τα μάτια χαμηλώνεις θέλω να πέσω στη φωτιά
    μα όπου κι αν είσαι είμαι μαζί σου και μη ρωτήσεις το γιατί
    γιατί όταν βγαίνει ουράνιο τόξο ο ουρανός κάνει γιορτή!
    Αυτή η αγάπη...

    Κάθε φορά που με πληγώνεις θέλω να τρέξω να κρυφτώ

    Κι άλλο ένα! τελευταίο! Πάντα από τον ίδιο δίσκο. Στίχοι Γιώργος Γκίνης

    Να μείνεις εδώ κοντά μου
    Έφυγες πάλι,πάλι γύρισες
    Πάλι με αγάπη με πλημμύρισες
    Είσαι εσύ το χαμόγελο μου
    Είσαι εσύ κάθε όνειρο μου
    Και σ' αγαπάω απ' την αρχή

    Έφυγες πάλι, πάλι γύρισες
    Ήρθες μια νύχτα και μου μίλησες
    Τι είναι αυτό που αλλού σε πάει
    Την καρδιά σου κομμάτια σπάει
    Έλα να βγούμε στη βροχή
    Ν' αγαπηθούμε απ' την αρχή

    Να μείνεις εδώ κοντά μου

    Έφυγες πάλι,πάλι γύρισες
    Ήταν σκοτάδι και με φίλησες
    Με τα λόγια σου μην αρνείσαι
    Πως αγάπη και αλήθεια είσαι
    Μαζί σ' αυτήν την εποχή
    Ν' αγαπηθούμε απ' την αρχή

    Να μείνεις εδώ κοντά μου

    Κάθε γιατί σαν μαχαιριά
    Στην καρδιά μου καρφώνεται
    Σαν αστραπή ό,τι έχεις πει
    Στην ψυχή μου υψώνεται,απλώνεται

    Είσαι εσύ το χαμόγελο μου
    Είσαι εσύ κάθε όνειρο μου
    Και εγώ θα γίνω μια ευχή
    Ν' αγαπηθούμε απ' την αρχή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μαρίκα μου, είσαι κορυφή με τις επιλογές σου!

    Μακάρι να υπήρχε τρόπος, να ενσωματωνόταν κάπως στο κάθε σχόλιο και το ίδιο το τραγούδι γιατί διαβάζοντας τους στίχους μου έρχεται έντονα η επιθυμία να τους ακούω και να σιγοτραγουδώ!

    Τελικά νομίζω ότι πάει να γίνει καλή συλλογή εδώ αν συνεχίσει έτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Άλλο ένα τραγούδι που μουσική & στίχοι φτιάχνουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα!

    Θα τολμήσω και πάλι, να προσθέσω στο τέλος, μία ακόμα δικής μου έμπνευσης στροφούλα, προσέχοντας πάντα να μη ξεφεύγω από το γενικότερο ύφος των υπολοίπων στροφών του και με την ελπίδα να μην ενοχλεί τελικά.

    -----------------------------
    Στίχοι: Ελένη Ζιώγα
    Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος
    Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κότσιρας
    Τραγούδι: "Η πρώτη μας φορά"
    -----------------------------

    Έτσι όπως σ' έχω αγκαλιά
    κι έχεις ακουμπήσει στα σεντόνια
    Θεέ μου λέω "η πρώτη μας βραδιά
    κάνε να κρατήσει χίλια χρόνια".

    Πάνω απ' το απαλό σου το κορμί
    πίνω σαν το μέλι τις σταγόνες,
    έλα να πετάξουμε μαζί
    πάντα ερωτευμένοι στους αιώνες.

    Άγγιξέ με, ζάλισέ με, πάρε με ψηλά,
    φίλησέ με, τύλιξέ μ,ε στα χέρια σου ζεστά
    κι ας το πούμε κι ας ορκιστούμε κάθε μας βραδιά
    όσο ζούμε να ξαναζούμε την πρώτη μας φορά.

    Όπως αφηνόμαστε γλυκά
    τώρα νυσταγμένοι στο κρεβάτι
    Θεέ μου λέω "να 'μαστε καλά
    πάντα ξεχασμένοι στην αγάπη".

    Έχεις κουραστεί μα εγώ είμαι εδώ,
    γείρε στο κορμί μου και κοιμήσου,
    όπου και να βγει θα σ' αγαπώ
    έγινε η ζωή μου πια δική σου.

    Άγγιξέ με, ζάλισέ με, πάρε με ψηλά,
    φίλησέ με, τύλιξέ με, στα χέρια σου ζεστά
    κι ας το πούμε κι ας ορκιστούμε κάθε μας βραδιά
    όσο ζούμε να ξαναζούμε την πρώτη μας φορά.

    ---

    Σε κοιτούσα κι ήμουν μες στο φως,
    μες στα μάτια έβλεπα έναν ήλιο,
    μου ‘φτανε αυτό μόνο να ζω
    και ας με έκαιγε λίγο, λίγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Δυο κουβέντες ίσως είναι αρκετές να πουν πολλά.
    Και ενας Κωνσταντινος Καβαφης τώρα, το επέστρεφε, όπως το προλογίζει και ο συνθέτης του θ. Μικρουτσικος.

    Επέστρεφε
    Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
    αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με --
    όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
    κ' επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
    όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
    κ' αισθάνονται τα χέρια σαν ν' αγγίζουν πάλι.

    Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
    όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται....

    Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1912)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Εφάπαξ από την ομώνυμη ταινία του Νίκου Ζαπατίνα, με τον Πέτρο Φιλιππίδη, την οποία ταινία λατρεύω και την έχω δει πάνω από 10 φορές!!!
    Στίχοι: Ισαάκ Σούσης
    Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
    Ερμηνευτής: Γιάννης Κότσιρας

    Όλη μου τη ζωή, κρυβόμουνα γιατί
    το 'θελα μα φοβόμουνα να φύγω.
    Κάποτε αγάπη έλεγα αυτή την ενοχή
    μα τώρα μ' εκδικείται λίγο-λίγο.

    Όλη μου τη ζωή μού 'βγαινε η ψυχή
    κάτι να θυμηθώ, κάτι ν' αρχίσω.
    Να 'ναι καλοί οι φίλοι κι οι λογαριασμοί
    και να μη χρειαστεί να τα σκαλίσω,
    κάτι να θυμηθώ κάτι ν' αρχίσω.

    Μου 'μάθαν να μισώ, ν' αρκούμαι στο μισό
    να χάνω, να κερδίζω, να ποντάρω.
    Να παίρνω διαταγές, να σπάω επιταγές,
    σε κάθε ευκαιρία να κορνάρω.

    Να σφίγγω τα λουριά, με τόση μαστοριά,
    να βρίσκω μία λύση στο ποδάρι,
    να κλείνω τα παντζούρια και μόνη συντροφιά,
    να σφίγγω πιο πολύ το μαξιλάρι,
    να βρίσκω μία λύση στο ποδάρι.

    Όλη μου τη ζωή, μια δεύτερη κρυφή,
    αγέννητη η ζωή μ' ακολουθούσε.
    Δεν κοίταζε στα μάτια, δεν ήταν φορτική,
    δε μίλαγε μα όλα τα ζητούσε,
    μια θάλασσα μικρή μ' ακολουθούσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ε, μη σας κομπλάρω! Μιλήστε ελεύθερα! ;-)