Να, μέχρι την Παρασκευή και θα έχω ήδη «προϋπηρεσία» πατέρα - μπαμπά, κλεισμένους τρεις ολόκληρους μήνες!
«Σιγά τ’ αυγά» θα λέτε κάποιοι, «παλιοσειρές στο σπορ»! Δε με πειράζει όμως γιατί δε βιάζομαι! Ξέρω πως θα έρθει και η σειρά μου, στην ώρα της!
Προς το παρόν έχω μια κορούλα που πλέον έχει αρχίσει να παρακολουθεί πράγματα, να χαμογελάει με σηκωμένα τα φρυδάκια της όταν της κάνεις χαρούλες, να μασουλάει τα δαχτυλάκια της και τα μανικάκια της, να τρώει συχνά πυκνά έως και 180 ολόκληρα ml μπιμπερογάλα και ουσιαστικά αμέτρητο θηλασμού, να προσπαθεί από μόνη της να σηκωθεί καθιστή όταν είναι αφημένη σε επικλινή θέση, ένα μωράκι που έχει δυο ματάρες όλα τα λεφτά, που τα βλέφαρά της συγκρίνονται άνετα σε μέγεθος με ενηλίκου, που μόνο τα δαχτυλάκια της σε χεράκια και ποδαράκια θα ήταν αρκετά για να με απασχολήσουν σε ώρες παρατήρησης, χαλάρωσης και περισυλλογής, που το κλάμα της εξακολουθεί να είναι συχνό και έντονο αλλά έχει αποκτήσει και νότες παραπόνου όταν την αφήνεις από την αγκαλιά σου, που μου λερώνει τους ώμους σε όλες τις μπλούζες μου αλλά πια δεν με πειράζει, που έχει τραβήξει τους προβολείς και το χειροκρότημα όλης της παράστασης περισσότερο από κάθε σταρ, που με έχει τρελάνει από κάθε άποψη!
Μη νομίζεις, ο ίδιος είμαι και πάλι, απλά οι σκέψεις μου ταξιδεύουν σε άλλες θάλασσες. Το σκαρί έχει παραμείνει αυτό που ήταν, με χαραγμένα τα σημάδια των σαράντα τεσσάρων πια χρόνων του από μπάρκα πάσης φύσεως και διάρκειας. Ως καπετάνιος του, έχω μαζέψει πολλές εμπειρίες που με βοηθούν βέβαια στις νέες μου περιπέτειες αλλά τώρα, έχω βρεθεί να ταξιδεύω σε ένα τελείως άγνωστο γεωγραφικό μήκος και πλάτος αυτής της θάλασσας που λέγεται «ζωή».
Όσο και να προσπαθώ να βρω ομοιότητες με προηγούμενα νερά, δε τα καταφέρνω λες και ό,τι μπορώ να θυμάμαι είναι σαν από κουνημένες φωτογραφίες, σα να κοιτώ καθρέπτη θολό απ' την υγρασία, σαν ανάμνηση ενός αφηρημένου βλέμματος.
Κοίτα, είναι σκληρό να συνειδητοποιείς ότι έτσι, απροειδοποίητα, έχεις χάσει σχεδόν τελείως τον πολύτιμο ελεύθερο χρόνο σου, κάθε αίσθηση προγραμματισμού που μπορεί να σε διακατείχε σα προσωπική σου τάση. Είναι αποδιοργανωτικό, οφείλω να το ομολογήσω χωρίς φόβο ή πάθος. Πόσο μάλλον όταν όλα αυτά έχουν «δέσει» για αρκετά πια χρόνια σαν αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς σου. Αν θέλω να είμαι απολύτως ειλικρινής, ακόμα δεν ξέρω πώς ακριβώς θα απαντούσα σε κάποιον που θα μου ζητούσε, και καλά την «συμβουλή» μου, στο αν θα έπρεπε να προχωρούσε σε μια τόσο σοβαρή αλλαγή της ζωής του. Σίγουρα δε θα μπορούσα να του απαντούσα απλά με ένα «Ναι» ή ένα «Όχι». Σίγουρα, ένα από αυτά που θα περιελάμβανε η απάντηση μου θα ήταν ότι θα έπρεπε πριν να κάτσει και να ζυγίσει προσεκτικά, το κατά πόσο θα ήταν πραγματικά διαθέσιμος στην παρούσα φάση του, να τα θυσιάσει όλα αυτά εφόσον φυσικά τα είχε πράγματι και πριν και εφόσον ήταν και σε θέση σαν άτομο να τα εκτιμούσε ιδιαίτερα.
Περισσότερο θα τον άφηνα μάλλον, να εκτιμήσει από μόνος του την κατάσταση και κατά συνέπεια να συμπεράνει την δική του απάντηση, από τις ίδιες τις περιγραφές μου, τις αναφορές δηλαδή στα όσα βιώνω. Αυτό που κάνω περίπου και εδώ, με εσάς, στο βαθμό που εδώ μου επιτρέπει το ίδιο το μέσο βέβαια.
Εύκολα θα μπορούσα να πω ότι αυτό που ζω είναι πραγματικά για εμένα κάτι τελείως ιδιαίτερο, τελείως νέο, υπέροχο, εξαντλητικό, ανεκτίμητο, αγχωτικό, καταπραϋντικό και άλλα πολλά τέτοια, φαινομενικά αντικρουόμενα σαν εικόνες και περιγραφές. Μη νομίζεις, δε θα ήμουν ούτε παρανοϊκός ούτε ανισόρροπος. Κάπως έτσι είναι! Το ένα διαδέχεται το άλλο σε τόσο γρήγορους ρυθμούς και τόσο διαφορετικές κατά περίπτωση διάρκειες που πολλές φορές νιώθεις να συνυπάρχουν ακόμα και όλα μαζί.
Αυτό που μένει; Είναι τελείως προσωπικό τελικά. Εμένα μου αρέσει! Μου αρέσει και πολύ αλλά και πάλι δεν ξέρω για την πορεία. Απλά νιώθω και το νιώθω έντονα, ότι όσο θα περνά ο καιρός τόσο και καλύτερα θα έχω μάθει και αυτές τις θάλασσες και όλο και περισσότερα ωραία λιμανάκια θα με φιλοξενούν.
Είναι «τριπάκι» μάγκες!
Α ναι, και χωρίς... «επιστροφή»!
Αξιολόγηση: {[['
', '
']]}
', '']]}{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
1). Προσπαθήστε να είστε ακριβείς & σύντομοι αλλά όχι λακωνικοί σε ό,τι γράφετε. Θα είναι πολύ πιο "ξεκούραστο" στους αναγνώστες σας!
2). Συνηθίστε να κάνετε προεπισκόπηση (από το αντίστοιχο κουμπάκι της), πριν την τελική δημοσίευση. Θα σας γλυτώνει από πιθανά λάθη.
3). Μην εκθέτεται προσωπικά δεδομένα, δικά μου ή άλλων (ούτε ονόματα), αν δεν είναι ξεκάθαρο σε όλους μας ότι σας το έχουν επιτρέψει οι ίδιοι. Σε αντίθετη περίπτωση δεν θα δημοσιεύονται τα σχόλιά σας.
4). Η χρήση κάποιας ονομασίας που θα σας αντιπροσωπεύει είναι ενδεδειγμένη αλλά καθαρά προαιρετική και φυσικά δεν είναι απαραίτητο το πραγματικό σας όνομα. Μόνο μη βάζετε ονομασίες άλλων.
5). Σχόλια με αβάσιμους ισχυρισμούς ή βωμολοχίες δεν θα δημοσιεύονται.
6). Αν αναφέρεστε σε σχόλιο άλλου, να διευκρινίζετε σε ποιον. Σύντομοι τρόποι (π.χ. για εμένα): "> Cosmos" ή "2 Cosmos" "@ Cosmos". Ακόμα καλύτερα κάντε το χωρίς τέτοιες διευκρινήσεις, πατώντας όμως πριν στο κουμπάκι "Απάντηση", που υπάρχει ακριβώς κάτω από το συγκεκριμένο μήνυμά του.
Και σας παρακαλώ, αν μπορείτε, όχι greeklish! Είναι όμορφη η γλώσσα μας όπως την παραλάβαμε!